Czułostan | Zaburzenia Odżywiania | Choroby Duszy i Ciała Bez Tabu

"Ja już chyba miałam wszystkie zaburzenia odżywiania...”
Najpierw anoreksja, potem napady objadania, bulimia, obsesja „czystego” jedzenia, kompulsywne ćwiczenia, a później znów restrykcje. ..A co jeśli powiem Ci, że to nie nowa choroba, to ta sama choroba, która jedynie zmieniła strategię ?
To podcast o tzw. migracjach zaburzeń odżywiania, czyli zjawisku, gdy objawy się zmieniają, z choroba pozostaje ta sama, gdyż to nigdy nie była kolejna choroba.

Ten odcinek jest dla wszystkich, którzy przez lata mielipoczucie, że ich historia z zaburzeniami odżywiania nie układa się w jedną, prostą diagnozę.

Czy to naprawdę za każdym razem nowa choroba? A może cały czas ten sam mechanizm szuka kolejnego sposobu, by poradzić sobie z bólem, lękiem, napięciem, poczuciemniewystarczalności i potrzebą kontroli?

Opowiadam o tym, co naprawdę kryje się pod restrykcjami, napadami objadania, wymiotami, ortoreksją czy kompulsywną aktywnością fizyczną oraz dlaczego psychoterapia nie polega na uczeniu jedzenia, ale na zrozumieniu, z czym choroba przez lata próbowała Ci pomócsobie poradzić.
W podcaście w czuły, ale bardzo konkretny sposób pokazuję,dlaczego samo „walczenie z objawami” często nie wystarcza. Przez przykłady, metafory i język bliski osobom chorującym prowadzę słuchacza do głębszego pytania: nie„co jest ze mną nie tak?”, ale „co moja choroba od lat próbuje mi powiedzieć?”.To odcinek nie tylko o chorobie, lecz również o zdrowieniu, które nie polega na większej dyscyplinie, a zaczyna się nie wtedy, gdy znikają objawy, ale wtedy, gdy przestają być potrzebne.

Jeżeli kiedykolwiek miałaś poczucie, że Twoja choroba tylko zmieniała swoją postać, mam nadzieję, że ten podcast pozwoli Ci spojrzeć na swoją historię z większym zrozumieniem i mniejszą ilością wstydu.

🎧 Posłuchaj i daj sobie szansę zobaczyć nie tylko objawy, ale również to, co przez cały ten czas próbowały Ci powiedzieć.

@Czułostan
https://www.instagram.com/czulostan/

Kilka cytatów:

- "Dla osób chorujących na anoreksję ogromnym rozczarowaniem jest moment, w którym okazuje się, że samo chcieć nie wystarczy."

- "Zdrowienie nie polega na tym, że przestajesz się bać. Zdrowienie polega na tym, że uczysz się nie pozwalać lękowi podejmować decyzji za Ciebie."

- "Aż w pewnym momencie zaczynasz rozumieć, że recovery nie jest historią o jednym wielkim zwycięstwie. Recovery jest historią o setkach małych decyzji, których często nikt poza Tobą nie widzi."

- "Możesz jednocześnie marzyć o normalnym życiu i bać się każdego kroku, który do niego prowadzi. "

- "Recovery to tęsknota za anoreksją. Nie dlatego, że była dobra. Dlatego, że była znajoma."

- "I właśnie dlatego recovery jest tak trudne. Bo ono nie zabiera Ci tylko choroby. Zabiera również coś, co przez długi czas dawało Ci poczucie bezpieczeństwa."

- "Anoreksja jest o tożsamości, a zdrowienie o tym kim jesteś bez niej. O tym, kim jesteś, kiedy nie liczysz. Kiedy nie kontrolujesz. Kiedy nie podporządkowujesz całego dnia jedzeniu."

- "I właśnie dlatego recovery czasami przypomina żałobę. Bo każda żałoba wiąże się ze stratą. A zdrowienie z anoreksji również jest stratą. Nie tracisz czegoś dobrego. Tracisz coś znajomego. A to nie jest to samo."

- "Recovery nie polega na tym, że uczysz się zjeść kanapkę. Recovery polega na tym, że uczysz się żyć bez choroby. A to dwie zupełnie różne rzeczy."

- "Za każdym razem, kiedy anoreksja próbuje przekonać Cię, że walczysz tylko z jedzeniem , celowo zawęża Twoją perspektywę. Pokazuje Ci koszt dzisiejszego posiłku. Ale nie pokazuje Ci ceny kolejnych dwóch, pięciu, dziesięciu lat życia podporządkowanego chorobie."

- "Lęk zawsze każe patrzeć tylko kilka centymetrów przed siebie. Widzi dzisiejszy posiłek. Dzisiejszy dyskomfort. Dzisiejszy płacz. Ale nie potrafi zobaczyć tego, co będzie za miesiąc. Za pół roku. Za dwa lata."

- "Recovery nie uczy Cię, jak nigdy więcej się nie bać. Recovery uczy Cię, że nie każda myśl zasługuje na to, żeby za nią podążyć."

- "Nie musisz wierzyć, że będzie dobrze. Wystarczy, że dziś nie zrezygnujesz."

- "Może jeszcze nie wierzę, że to możliwe. Ale po raz pierwszy od dawna chcę sprawdzić, czy rzeczywiście coś tam na mnie czeka.”

- "Recovery jest trudne. To prawda. Ale... czy życie z anoreksją naprawdę jest łatwiejsze?"

- "Ale dlatego, że po drugiej stronie czeka coś, czego anoreksja nigdy nie będzie w stanie Ci dać. Prawdziwe życie."

Anna Budnik
Czułostan

Po posiłku wszyscy odchodzą od stołu. Dla osoby chorującej na anoreksję to jednak często dopiero początek najtrudniejszej walki – z lękiem, poczuciem winy i chorobą, która próbuje odzyskać kontrolę.

W tym odcinku opowiadam o tym, dlaczego poczucie winy po jedzeniu jest objawem anoreksji, co dzieje się wtedy w głowie osoby chorej i jak bliscy mogą ją naprawdę wesprzeć.

Jeśli chorujesz, chciałabym, żebyś poczuła, że nie jesteś w tym sama. Jeśli jesteś rodzicem, partnerem lub przyjacielem – mam nadzieję, że ten odcinek pomoże Ci lepiej zrozumieć osobę, którą kochasz.

Poczucie winy po posiłku nie jest dowodem na to, że wydarzyło się coś złego.
Jest dowodem na to, że choroba została skonfrontowana z czymś, czego najbardziej się boi.
Z jedzeniem.

Zapraszam Cię do kolejnego odcinka podcastu Czułostanu.

Zaburzenia odżywiania są jak góra lodowa. Widzimy tylko jej wierzchołek - niepoprawną relację z jedzeniem. Lecz ZO to nie problem jedzenia. Brzmi niedorzecznie? A jednak. Większość problemu ukryta jest w pod powierzchnią tafli wody, a jedzenie stało się jedynie sposobem radzenia sobie. Z czym? Przede wszystkim z trudnymi emocjami, niespełnionymi potrzebami, wewnętrznym bólem.
ZO dostały swoją nazwę po sposobie, w jaki manifestują się w codzienności, jednak zaburzona relacja z jedzeniem zawsze jest już zewnętrznym sygnałem czegoś głębszego, ukrytego pod wodą. Zachowania w obrębie jedzenia są objawem, a nie od przyczyną. Jedzenie jest tu jedynie narzędziem.
Czego? Między innymi: zagłuszania emocji, rozładowywania napięcia, ucieczki od lęków, wypełniania pustki. Pragnienia poczucia kontroli, bezpieczeństwa, wartości, uwagi, opieki, bliskości, komfortu, spokoju, ciszy i… wielu innych elementów mechanizmu, o których mówię w podcaście.
Czy to “wyleczy” jadłospis od dietetyka?
Zapraszam Cię do wysłuchania najnowszego odcinka!
Anna Budnik “Czułostan”

PS. W zaburzeniach odżywiania jedzenie nigdy jest tylko jedzeniem.

https://www.instagram.com/p/DXMR03UjD4_/?img_index=1

https://www.instagram.com/reel/DXO2dmUDPHN/

zaburzenia odżywiania - psychodietetyka - emocje

W zdrowieniu z anoreksji "tycie” nie wygląda tak, jak myślisz.
To nie jest nagłe "stanie się grubą”.
To nie jest porażka.
To nie jest utrata wartości.
To nie jest brak samokontroli.
Duszo.
Myślisz, że tyjesz?
To nie jest tycie.
Ty nie tyjesz.
Ty wracasz do życia.

To, co teraz się dzieje, nie jest o tyciu.
To o odzyskiwaniu tego, co zabrała Ci choroba.