Herra On Air

Za liczbą 51,5 kryje się znacznie więcej niż spektakularna metamorfoza. Są kolejne próby, nawroty choroby, zajadanie stresu, żałoba po mamie i wreszcie zgoda na to, że tym razem sama dieta i trening nie wystarczą. Stasiu nie czeka ze swoją historią na efektowne zdjęcie „po”. Pokazuje drogę wtedy, kiedy wciąż trwa - z leczeniem, terapią, potknięciami i odwagą, by dać się zobaczyć takim, jakim jest dzisiaj.

Historia sztuki miała być jej pierwszym wyborem. Ostatecznie wygrało prawo, ale sztuka i tak wróciła do niej bocznymi drzwiami - przez doktorat o fałszerstwach dzieł sztuki. Jako adwokatka nie obiecuje niewinności za wszelką cenę i nie stawia się w roli moralnej sędzi. Pilnuje, żeby nawet za najtrudniejszą sprawą wciąż było widać człowieka z jego historią, okolicznościami i prawem do uczciwego procesu.

Do Warszawy przyjechał tuż po szkole, żeby pracować z człowiekiem, którego podziwiał od czternastego roku życia. Kilka lat później sam odpowiadał już za kuchnię, kilkunastoosobowy zespół i dania, które musiały wychodzić dobrze każdego dnia. Dziś po raz pierwszy od dawna nie biegnie od serwisu do serwisu - podróżuje, gotuje dla przyjemności i zastanawia się, czy następny krok zaprowadzi go do cudzej kuchni, czy wreszcie do własnej.

Przyjechał do Polski na dwa lata, został na osiemnaście. Miał dyplom szkoły biznesowej, etat w korporacji i plan, który prowadził raczej w stronę marketingu niż kuchni. Wystarczył jednak jeden wieczór z dwoma Włochami, kilkudziesięcioma gośćmi i jedzeniem, żeby wszystko zaczęło układać się inaczej. Dziś nie tylko gotuje - przypomina, że wokół stołu dzieją się rzeczy znacznie ważniejsze niż sam posiłek.

Partnerem tego odcinka jest nikalab - marka suplementów diety premium.Sprawdź więcej na ⁠⁠http://nikalab.pl/herra⁠⁠Tam z kodem: HERRA otrzymasz 15% zniżki na pierwsze zamówienie.

Od ponad dwóch dekad pracuje przed kamerą, ale nie sprawia wrażenia człowieka, który uznał już, że dotarł na miejsce. Wciąż chce więcej: nowych wyzwań, nowych ról i życia, które nie kończy się na bezpiecznym „jest dobrze”. Po tylu latach nadal bardziej interesuje go to, co jeszcze przed nim, niż to, co już zdążył osiągnąć.