Kardio-Know-How

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie badań z ESC 2026. 
Dziś chciałbym omówić nową metodę leczenia niewydolności serca, czyli denerwację tętnic płucnych, która opiera się na podobnej koncepcji co denerwacja nerek stosowana u wybranych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym opornym. Choć nadciśnienie płucne jest stosunkowo rzadko rozpoznawane w polskiej praktyce klinicznej, znacznie częściej spotykamy chorych z niewydolnością serca, u których może występować nadciśnienie płucne związane z chorobami lewej komory, zarówno z zachowaną, jak i obniżoną frakcją wyrzutową. W badaniu oceniano pacjentów z niewydolnością serca oraz podwyższonym stężeniem NT-proBNP, u których średnie ciśnienie w tętnicy płucnej przekraczało 20 mmHg, a ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej było wyższe niż 15 mmHg. Celem denerwacji jest ograniczenie nadmiernej aktywności układu współczulnego w ścianie tętnic płucnych, co może zmniejszać napięcie naczyń, ograniczać ich przebudowę i obniżać obciążenie prawej komory serca. Zabieg przeprowadza się za pomocą cewnika wyposażonego w elektrody, które dostarczają energię o częstotliwości radiowej w wybranych miejscach głównej tętnicy płucnej i jej rozwidlenia. W badaniu obejmującym 264 pacjentów z 25 ośrodków w Chinach, obserwowanych przez dwa lata, porównano tę metodę ze standardowym leczeniem farmakologicznym niewydolności serca. Najważniejszym wynikiem była redukcja o 51 procent łącznego ryzyka zdarzeń klinicznych, obejmujących między innymi zgon, transplantację, hospitalizację z powodu niewydolności serca i pilne wizyty wymagające leczenia dożylnego, jednak nie zaobserwowano poprawy przeżycia, a badanie nie obejmowało pozorowanego zabiegu kontrolnego. Korzyści kliniczne obserwowano również u pacjentów z zachowaną frakcją wyrzutową lewej komory i niezależnie od wartości oporu naczyniowego płuc, co sugeruje potencjalnie szerokie zastosowanie tej metody. Moim zdaniem denerwacja tętnic płucnych jest interesującą koncepcją, która może poprawiać stan kliniczny chorych z niewydolnością serca, choć brak wpływu na śmiertelność oraz pewne ograniczenia badania wymagają ostrożnej interpretacji wyników. Szczególnie istotna będzie dalsza obserwacja pacjentów, aby ustalić, czy metoda rzeczywiście ogranicza rozwój niewydolności prawej komory i przynosi trwałe korzyści, dlatego na ostateczną ocenę jej miejsca w praktyce klinicznej musimy jeszcze poczekać.
Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.

Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie badań z ESC 2026. 
Dzisiaj omówię najważniejsze zmiany w Piątej Uniwersalnej Definicji Zawału Serca z 2026 roku, która upraszcza dotychczasową klasyfikację i ułatwia podejmowanie decyzji klinicznych. Nowa definicja wyróżnia trzy główne kategorie: zawał pierwotny związany z ostrą patologią tętnic wieńcowych, zawał wtórny wynikający z nierównowagi podaży i zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen oraz zawał związany z zabiegami kardiologicznymi. Należy pamiętać, że podwyższone stężenie troponiny nie oznacza automatycznie zawału, ponieważ może występować także w przebiegu sepsy, niewydolności serca, zatorowości płucnej czy zapalenia mięśnia sercowego. Rozpoznanie zawału wymaga odpowiedniej dynamiki stężenia troponiny oraz obiektywnych dowodów ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego. W przypadku podejrzenia zawału wtórnego trzeba uwzględnić objawy kliniczne, zmiany w EKG oraz wyniki echokardiografii, a nie opierać diagnozy wyłącznie na wynikach laboratoryjnych. Prawidłowe pierwsze EKG nie wyklucza ostrego zamknięcia tętnicy wieńcowej, dlatego przy utrzymujących się objawach konieczne mogą być powtórne zapisy i seryjne oznaczenia troponiny. Interpretacja wyników powinna uwzględniać progi referencyjne właściwe dla płci pacjenta oraz zastosowanego testu, a także czas, jaki upłynął od początku objawów. Po zabiegach kardiologicznych i u pacjentów z MINOCA należy dokładnie ustalić mechanizm uszkodzenia serca, korzystając w razie potrzeby z dodatkowych badań obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny. Również przewlekle podwyższone stężenie troponiny ma znaczenie kliniczne i prognostyczne, dlatego wymaga ustalenia przyczyny oraz odpowiedniego leczenia choroby podstawowej. Podsumowując, najważniejszym przesłaniem nowej definicji jest dokładna ocena mechanizmu zawału, właściwa interpretacja troponiny i dostosowanie diagnostyki oraz terapii do konkretnego pacjenta, co może poprawić skuteczność leczenia i jego rokowanie.
Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.

Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie badań z ESC 2026. 
Kardiomiopatia przerostowa (HCM), jako choroba rzadka i wciąż niedostatecznie rozpoznawana oraz leczona, zasługuje na szczególną uwagę, zwłaszcza że w 2025 roku odpowiadała za zaledwie 0,3% hospitalizacji i 0,1% wizyt ambulatoryjnych.
Drugim powodem jest program lekowy MZ B.162, którego wykorzystanie pozostaje nierównomierne w poszczególnych województwach, a trzecim – postęp terapeutyczny związany z pojawieniem się aficamtenu.
Podczas kongresu ESC oraz równolegle na łamach NEJM przedstawiono wyniki badania III fazy ACACIA-HCM, oceniającego skuteczność aficamtenu u pacjentów z objawową HCM bez istotnego zawężenia drogi odpływu lewej komory (LVOTO).
Dotychczas żadna farmakoterapia nie przyniosła przekonującej poprawy wydolności wysiłkowej w tej grupie chorych, dlatego wyniki badania stanowią istotny przełom. Aficamten poprawiał wydolność fizyczną, jakość życia i klasę NYHA oraz obniżał stężenie NT-proBNP, a korzyści obserwowano także u pacjentów otrzymujących standardowe leczenie, przede wszystkim β-blokery.
Mechanizm działania leku polega na ograniczeniu nadmiernej aktywności mostków aktyna–miozyna, co zmniejsza hiperkurczliwość i może poprawiać funkcję rozkurczową oraz rezerwę czynnościową serca niezależnie od obecności istotnego gradientu LVOT.
Należy jednak pamiętać, że badanie nie wykazało jeszcze jednoznacznego zmniejszenia ryzyka powikłań klinicznych, a terapii wymagają monitorowania ze względu na możliwość odwracalnego obniżenia frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Potencjalnymi kandydatami do leczenia są objawowi pacjenci z HCM bez istotnej LVOTO, w klasie NYHA II–III, z zachowaną LVEF i obiektywnie ograniczoną wydolnością wysiłkową. Aficamten należy zatem rozpatrywać jako terapię ukierunkowaną na patofizjologię choroby, uzupełniającą dotychczasowe leczenie, a nie automatycznie zastępującą β-blokery czy inne stosowane leki.
Wyniki ACACIA-HCM zmieniają podejście do nieobturacyjnej HCM, wskazując, że brak istotnego gradientu LVOT nie wyklucza hiperkurczliwości jako celu terapeutycznego, choć bezpieczeństwo i długoterminowe korzyści wymagają dalszej obserwacji w badaniu FOREST-HCM.
Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.

Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie badań z ESC 2026. 
 89-letniej pacjentki z objawową, ciężką stenozą aortalną (pole 0,7 cm², NYHA III) oraz przypadkowo wykrytym w angio-TK 80% zwężeniem proksymalnego odcinka PTW pojawiło się pytanie, czy przed TAVI należy wykonać koronarografię i PCI.
Dotychczasowe wytyczne z 2021 roku zalecały koronarografię przed TAVI oraz rozważenie rewaskularyzacji przy zwężeniu >70%, natomiast wytyczne ESC/PTK z 2025 roku przesunęły się w kierunku bardziej zachowawczego postępowania – PCI należy rozważyć przede wszystkim przy zwężeniu ≥90%.Co istotne, jeśli jakość angio-TK wykonanego podczas planowania TAVI pozwala wykluczyć istotną chorobę wieńcową, można odstąpić od inwazyjnej koronarografii. Dane z badań ACTIVATION i NOTION-3 nie wykazały jednoznacznej przewagi rutynowej PCI przed TAVI, a badanie PRO-TAVI obejmujące 466 pacjentów również nie wykazało istotnych różnic klinicznych między strategią TAVI bez wcześniejszej PCI a PCI przed TAVI. W PRO-TAVI w grupie bez PCI obserwowano wprawdzie nieco więcej zgonów, zawałów i udarów, ale różnice nie były istotne statystycznie, natomiast wykonano o 92% mniej kolejnych rewaskularyzacji i odnotowano mniej krwawień.
Najnowsze badanie TAVI-PCI, obejmujące 1000 pacjentów, porównało strategię PCI przed TAVI ze strategią TAVI przed PCI i wykazało podobną roczną śmiertelność – 9,5% – oraz brak istotnej różnicy w głównym wyniku klinicznym. Strategia PCI-first wiązała się natomiast z większą liczbą krwawień, w tym istotnie częstszych krwawień BARC IIIa, podczas gdy skuteczność PCI była bardzo wysoka zarówno przed TAVI (98,5%), jak i po TAVI (97,3%). Co ważne, po TAVI można skutecznie wykonać przezskórną rewaskularyzację, a obie strategie zapewniały podobną poprawę klasy NYHA i jakości życia. W praktyce oznacza to, że kolejność PCI i TAVI powinna być indywidualizowana z uwzględnieniem ciężkości stenozy aortalnej, ryzyka PCI i krwawienia, a w niektórych przypadkach można nawet całkowicie zrezygnować z PCI.
W przypadku dominującej klinicznie stenozy aortalnej współczesne dane przemawiają za podejściem opartym na angio-TK i TAVI bez rutynowej koronarografii oraz bez automatycznej rewaskularyzacji, z rozważeniem PCI szczególnie przy proksymalnym zwężeniu >90%.

Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.

Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozmawiam z autorami książki "Kardiodietetyka" dr hab. n. o zdr. Michałem Czaplą i dr n. med. i n. o zdr. Adrianem Kwaśnym. 
Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. 

Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.