Rozmawiam, bo lubię. Weronika Wawrzkowicz

Na śmierć dziecka nie sposób się przygotować. To prywatny koniec świata i zstąpienie do piekła. Co zrobić ze swoją bezsilnością, rozpaczą i wściekłością?
Jak dalej żyć? Nie ma prostych odpowiedzi na takie pytania, tak samo, jak nie ma słów, które mogłyby ukoić cierpienie. Czasami jedyne, co można zrobić, to opowiedzieć swój ból. Takie zachowanie bywa szalupą ratunkową - dla mówiącego i dla tego, który odnajduje fragmenty własnego doświadczenia w cudzej historii. Jak w mroku szukać nadziei? M.in. o tym porozmawiamy.

Już w czwartek Sylwia Zientek zabierze nas do „arcymiasta”, jak o Paryżu pisała poetka Maria Komornicka. To w nim Marc Chagall poczuł się jak „pies zerwany z uwięzi”. Nas też nie będą ograniczać żadne ramy. W tej opowieści pojawią się m.in: Helena d’Oettingen, Tadeusz Makowski, Jan Peszke.
W jaki okolicznościach Picasso wyparł się przyjaciela - Apollinaire’a? Komu złamał serce Leopold Staff? Co w Xawerym Dunikowskim widziała Sara Lipska, a czego rzeźbiarz nie chciał zauważać? To tylko kilka z pytań, na które usłyszycie odpowiedzi. Do zobaczenia! fot. Mateusz Skwarczek

Stała w cieniu, była żoną znanego pisarza. Ich małżeństwo trwało 57 lat. Jak często czuła się w tej relacji samotna?
Anna Iwaszkiewicz - kim była wyjęta z roli partnerki i matki? Kim mogła zostać, gdyby dała sobie prawo do zajęcia twórczej przestrzeni? Zastanawiam się na tymi pytaniami po lekturze książki Sylwii Góry.
O tym, jak intensywnie Anna odbierała świat, świadczą jej osobiste zapiski, fragmenty korespondencji, tłumaczenia.
W biografii jednej osoby życie zapisało wiele bolesnych strat.
W tej historii pojawiają się m.in.: duża wrażliwość, religijna obsesja i choroba, która przez lata wpływała na codzienność całej rodziny. Ile wiemy o Annie Iwaszkiewicz dziś, a co już na zawsze pozostanie tajemnicą? Porozmawiamy o tym w poniedziałek, do zobaczenia!

Kawałek własnej przestrzeni to wciąż luksus dla wielu z nas.
Jak wyglądały pracownie artystek sprzed lat?
Ile przeszkód trzeba było pokonać, żeby móc zasiąść przed sztalugami we własnym pokoju, na ile kompromisów trzeba było się zgodzić, dzieląc z kimś miejsce do pracy?
Już wkrótce wspólnie zajrzymy do atelier Rosy Bonheur, które nie bez powodu nazywano „arką Noego”. W tej historii pojawią się też m.in.: żyjąca na walizkach Maria Dulębianka oraz Olga Boznańska, z którą ruszymy do Monachium i Paryża.
Przed nami opowieść o determinacji i przyznaniu sobie prawa do zajęcia określonej przestrzeni. Dosłownie i w przenośni.

Kamienica zamieszkana przez kilka kobiet.
Każda ma swój bagaż doświadczeń i tajemnice, o których nie chce rozmawiać. Ich relacje przypominają strukturę ula – jest królowa i są robotnice.
Szefowa chroni, ale też kontroluje przestrzeń.
Czy życie to suma przypadków czy wynik konkretnych decyzji?
Kiedy wdzięczność zamienia się w dług nie do spłacenia? -
m.in. te pytania siedzą w głowach bohaterek książki Nataszy Sochy.
Już wkrótce porozmawiamy o potrzebie przynależności i wspólnocie, która potrafi odbierać autonomię. Pochylimy się nad pamięcią, która czasami działa jak papier ścierny - wygładza niewygodne wspomnienia.
Pomyślimy o miejscach, z których uciekamy i o przestrzeniach, które stają się symbolem bezpieczeństwa. Nie od dziś wiadomo, że szczera rozmowa jest jak miód na serce. Do zobaczenia!