Ołowiane dzieci. Prawdziwa historia

Pół wieku temu w katowickich Szopienicach wybuchła epidemia ołowicy wśród dzieci. Ponad 5000 dzieci zatrutych, 600 rodzin wysiedlonych – ale czy ktoś poniósł odpowiedzialność?

Ta historia to nie tylko opowieść o odwadze lekarek, które uratowały tysiące dzieci: dr Jolanty Wadowskiej-Król, pielęgniarki Wiesławy Wilczek i prof. Bożeny Hager-Małeckiej. To przede wszystkim dramat ludzi, którzy do dziś żyją ze skutkami zatrucia – chorób, przedwczesnych zgonów, zniszczonych karier.

Najgorsze? System był tak skonstruowany, by wyegzekwowanie odszkodowań było prawie niemożliwe. A po latach okazało się, że problem wcale się nie skończył – Polska wciąż jest największym emitentem ołowiu w UE.

Historia, która nigdy się nie zakończyła.

Uratowała setki rodzin. Przechytrzyła system. Ale kiedy przyszło do nagrody...
Dr Jolanta Wadowska-Król miała dane, które mogły wyprzedzić światową naukę o lata. Jej doktorat o ołowicy w Szopienicach był gotowy. A potem ktoś szepnął jej mężowi: "Niech się nie męczy. Ona tego doktoratu i tak nie obroni."

Co stało się z przełomową pracą naukową? I kto naprawdę wygrał tę partię szachów?

Jolanta Wadowska-Król, Bożena Hager-Małecka i Wiesława Wilczek znają już skalę epidemii ołowicy wśród szopienickich dzieci. Przychodzi pora na kurację. Leczenie w szpitalu to tylko etap. Dzieci trzeba pilnie wywieźć z zatrutych okolic huty. Ale co dalej?

W latach 70. XX wieku w katowickich Szopienicach rozegrał się dramat, o którym władze PRL-u wolały milczeć. Huta Metali Nieżelaznych – jeden z najbardziej dochodowych zakładów Polski Ludowej – systematycznie truła dzieci mieszkające w jej pobliżu. Dr Jolanta Wadowska-Król, pielęgniarka Wiesława Wilczek i prof. Bożena Hager-Małecka odkryły przerażającą prawdę. Teraz przyszedł czas działania.

Szopienice, biedna dzielnica Katowic, lata 70. XX wieku. Życie toczy się w cieniu Huty Metali Nieżelaznych. Nieopodal pracuje lekarka pediatrii, Jolanta Wadowska-Król. Uwagę kobiety i jej prawej ręki - pielęgniarki Wiesławy Wilczek - zwraca grupa pacjentów z nietypowymi symptomami. Wkrótce kobiety staną przed dylematem: czy ratować dzieci i narazić się tym samym komunistycznej władzy? Jaką decyzję podejmą?