Raport z Literatury

Antypodsumowanie roku to niespieszna rozmowa z Gościem o tym, co zostało z nami z minionego czasu, a co najważniejsze: o tym, co wynika z niego dla nas na przyszłość.
Tym razem rozmawiam z Piotrem Siemionem: pisarzem, prawnikiem (też Unii Literackiej) i tłumaczem. Dyskutujemy o "Chłopki gate", przypatrujemy się brakowi zmian i wypatrujemy pęknięć w monolicie. A przede wszystkim: rozmawiamy o tym, czym jest dla nas literatura i sztuka. I czego od nich oczekujemy.

Moje audycje powstają dzięki wsparciu społeczności Patronek i Patronów - dzięki Wam serdecznie i słyszymy się w następnym odcinku! Special thanks w stronę patronów trzeciego progu: Andrzej, Dawid, Damian - uściski!

Kim jest czarownica? Kultura kiedyś, dziś i za jakiś czas – w tym solowym odcinku przyglądam się figurze czarownicy jako jednemu z najbardziej pojemnych, ale też najbardziej nadużywanych obrazów kobiecości.
Zaczynam od Kirke i Medei, biblijnych demonów i Lilith, przechodzę przez średniowieczną teologię, medycynę humoralną i antysemickie fantazje, żeby w końcu zatrzymać się przy wczesnonowożytnych procesach o czary – momencie, w którym Europa zabija dziesiątki tysięcy osób, głównie kobiet, w imię lęku przed „złą” kobiecą sprawczością.
W rozmowie z historią idą obok siebie literatura i teoria: "Kaliban i czarownica" Silvii Federici, która czyta polowania na czarownice jako fundament narodzin kapitalizmu, "Opowieść podręcznej " Margaret Atwood z jej przestrogą, że w tej powieści nie ma niczego, co nie wydarzyło się „gdzieś, kiedyś”, a także feministyczne zawłaszczenia figury czarownicy – od W.I.T.C.H., czyli Women’s International Terrorist Conspiracy from Hell, po współczesny WitchTok i kapitalizm wellness.
To odcinek o tym, jak czarownica staje się ekranem dla lęków przed starością, seksualnością, „dziwnością” kobiecego ciała – ale też narzędziem opowieści o oporze, siostrzeństwie i odzyskiwaniu narracji.

Odkrywać to, co nieznane: czyli po co nam dziś kino artystyczne?
Posłuchajcie rozmowy z Małgorzatą Sadowską, Dyrektorką Artystyczną Nowych Horyzontów o 25. latach festiwalu
Kino nowohoryzontowe — osobny gatunek?
Widz NH: czyli kto?
Mody na regiony i słów kilka o polityczności kina 
Istoty nocy: Wielka Brytania, samotne wędrówki, klubowe wieczory, nocne życie, czyli o programie
25 lat festiwalu: od zwożenia taśm po dystrybucję digitalową
Pasmo Trzecie oko: zoom na matki i mommy issues, kobiecej krzątaniny i kontekstu Jolanty Brach-Czajny
Retrospektywa: Athina Rachel Tsangari o byciu pomiędzy, brazylijskie Cinema Novo, kino Sasnali, Anne-Marie Mieville, czyli o wydobywaniu z cienia Goddarda pracy reżyserskiej jego partnerki + many more
Wokół kina społecznego i analogowego zwrotu 
„Filmy, które zostały?” czyli lustro Nowych Horyzontów — filmy z pierwszych i kolejnych manifestów i obietnic kina we współczesnej rewizji
Od potrzeby głośnego manifestu do pragnienia ciszy — o ewolucji oczekiwań widzów, potrzebie docenienia mikropraktyk i szukaniu schronienia w kinie 

I jak zwykle, ale nie tylko. Psst, materiał nie jest sponsorowany, ale wynika z mojej zajawki Nowymi Horyzontami :)

Moje audycje powstają dzięki wsparciu społeczności Patronek i Patronów - dzięki Wam serdecznie i słyszymy się w następnym odcinku! Special thanks w stronę patronów trzeciego progu: Andrzej, Paweł, Damian - uściski!

Nienasycenie. Sorrentino 
i „Bogini Parthenope”
— czyli o pięknie na granicy nieistnienia i traktacie o cudzie

O czym rozmawiamy?
czym jest sorrentinizm? 
co łączy kino Paolo Sorrentino z Federico Fellinim?
male gaze czy autoironia? O pierwszej bohaterce Sorrentino: Parthenope
banalne piękno śródziemnomorza: Neapol i rozprawa o cudzie 
czym jest antropologia i co oznacza samo słowo „Parthenope”?
piękno o dwóch obliczach, czyli zło i dobro jako rewers jednej monety
tropy melancholii: od Gombrowicza przez Iwaszkiewicza po Casanovę 
słów kilka o męskości w zderzeniu z przemijającym czasie
… i last but not least: co łączy Parthenope z figurą czarownicy? 

dr Piotr Sadzik - Pracownik Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Ostatnio zajmuje się głównie zjawiskiem maranizmu i filozofią literatury w kontekście XX-wiecznej myśli żydowskiej.  Autor książki „Regiony pojedynczych herezji. Marańskie wyjścia w prozie polskiej XX wieku” (nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia 2023 w kategorii „esej”). Juror Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. W Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki kieruje Katedrą Nawiasu. Komentuje kino m.in. dla "Dwutygodnika" i "MINT Magazine"

Razem z Karoliną Bednarz - reporterką, tłumaczką, współtwórczynią wydawnictwa Tajfuny - rozmawiamy o tym, czego może nas nauczyć spojrzenie z zewnątrz. Bo skąd wzięło się przeświadczenie, że *ważne* idee powstają w Europie lub docierają do nas ze Stanów?

Podręczna lista tematów:
Czy autorka może być bohaterką i stroną w non-fiction
Dlaczego obiektywizm jest narzędziem podtrzymywania europejskiej hegemonii?
Kim jest fixer?
Czym są pomniejsze uczucia?
Czy wykluczane społeczności zawsze się wspierają? Czyli czym jest autodeprecjacja?
Co tak naprawdę wiemy o świecie? O etyce w reportażu i konkretnych narzędziach krytycznego myślenia
Dlaczego tak bardzo razi nas burka czy hidżab?

O islamofobii, japońskim feminizmie, doświadczeniu azjoamerykańskości. 
I jak zwykle - ale nie tylko 

Moje audycje powstają dzięki wsparciu społeczności Patronek i Patronów - dzięki Wam serdecznie i słyszymy się w następnym odcinku!