Stara, słuchaj

Przez długi czas żyłam w trybie: jakoś dać radę, jakoś przetrwać, jakoś się nie rozsypać. Myślałam, że spokojne życie, poczucie „jest dobrze”, spełnienie, to jest dla innych ludzi. Nie dla mnie.
W tym odcinku opowiadam o tym, jak łatwo jest nauczyć się nie chcieć za dużo. Jak łatwo jest się dopasować, zmniejszyć siebie i schować marzenia „na później”. I o tym, jak bardzo można się pomylić co do własnego życia.
To jest odcinek o niepoddawaniu się. O drodze z „przetrwać” do „żyć”. I o tym, że rzeczy, które wydają się „nie dla nas”, czasem po prostu są trochę dalej. Have fun!

Ile razy pomyślałaś: „Może ja chcę za dużo?” A co, jeśli to nie Twoje oczekiwania są problemem, tylko to, że od dawna dostajesz za mało?
W tym odcinku rozróżniamy prawdziwe potrzeby emocjonalne od nierealistycznych standardów, które często podsuwają nam internetowe narracje. Pokażę Ci, jak wygląda relacja bez bezpieczeństwa (ciągłe napięcie, analiza, czekanie), dlaczego układ „ciepło–zimno” działa jak hazard dla układu nerwowego, i dam konkretne testy, które pomagają zobaczyć prawdę.
Opowiadam też swoją historię oraz historię klientki, żebyś mogła poczuć różnicę między: „chcę za dużo” a „dostaję za mało”. Miłego słuchania!

Przez lata myślałam, że problem jest we mnie. Że jestem „za bardzo”, „za mało”, „zbyt wrażliwa” albo „zbyt wymagająca”. Zaczynało się zawsze tak samo: była chemia, była nadzieja, było to zdanie w głowie: „Tym razem to naprawdę wygląda inaczej.” A potem… znowu czekałam. Na wiadomość. Na decyzję. Na znak, że jestem ważna.
W tym odcinku opowiadam Ci bardzo osobistą historię o tym, jak:
ciągle trafiałam w te same relacje w innym opakowaniu,
byłam mistrzynią w byciu „tą wyrozumiałą” i „łatwą do bycia z”,
aż w końcu dotarło do mnie, że to nie jest pech. To jest schemat.
I o tym, co zaczęło się zmieniać, kiedy:
przestałam tłumaczyć, czekać i rozumieć ponad siebie,
zaczęłam słuchać ciała zamiast nadziei,
i po raz pierwszy w życiu… zaczęłam wybierać.
To nie jest odcinek z poradami. To jest historia zmiany i miejsca, z którego wchodzisz w relacje. Jeśli kiedykolwiek myślałaś: „Może to ja jestem niewystarczająca?”, ten odcinek jest dla Ciebie.
Na końcu zapraszam Cię też na mój bezpłatny warsztat, na którym pokażę, jak ten schemat naprawdę zmienić. Oto link do niego: https://event.webinarjam.com/114r7/register/lr7mqiz
Miłego słuchania!

Czy zdarza Ci się czuć stabilność i spokój, kiedy jesteś singielką… a gdy tylko pojawia się relacja, zaczyna się ścisk w klatce, napięcie w brzuchu, analiza i potrzeba kontroli? Ten odcinek jest dla Ciebie, jeśli w samotności czujesz się „ogarnięta”, ale w bliskości uruchamia się lęk: „czy coś jest nie tak?”, „czemu odpisał inaczej?”, „czuję zmianę vibe’u… zaraz mnie zostawi”.
W tym odcinku tłumaczę, dlaczego to się dzieje (to nie „Twoja wada”, tylko sposób, w jaki działa system przywiązania), jak wygląda spirala lęku krok po kroku i co możesz zacząć robić inaczej, bez udawania wyluzowanej.
Dostajesz też konkretne narzędzia:
jak wyłapać „moment zapłonu” zanim odpalisz film w głowie
protokół 2-3 min regulacji ciała (najpierw regulacja, potem komunikacja)
jak budować bezpieczeństwo poza relacją, żeby nie opierać spokoju na czyichś wiadomościach
test: intuicja vs lęk (czy to alarm systemu, czy realny sygnał?)
gotowe zdania do komunikacji bez kontroli i bez oskarżeń
procedura awaryjna 12 minut na moment paniki
Na koniec dostajesz proste mini-zadanie, które możesz wkleić do notatek i wracać do niego zawsze, kiedy czujesz, że zaczynasz się nakręcać. Miłego słuchania!

Czasem po stracie mówimy jedno zdanie, które ma nas ochronić: „nigdy więcej”. Po śmierci psa mojej mamy padło: „już nie będę miała psa”. Po jednym z moich końców padło: „już nikogo nie pokocham”.
W tym odcinku opowiadam o tym, dlaczego „nigdy” często nie jest decyzją, tylko opatrunkiem, jak działa w nas potrzeba kontroli po bólu i czemu miłość (do psa, do człowieka, do życia) zawsze niesie w sobie ryzyko.
Na końcu dostajesz krótkie ćwiczenie: jak zamienić „nigdy” na „na razie”, żeby nie przeskakiwać żałoby, ale też nie zamykać serca na zawsze. Miłego słuchania!