Pracownia Psychologiczna | Edyta Zając

Zarządzanie czasem to nie jest sztuka żonglowania zadaniami, tylko to jest sztuka odmawiania, sztuka rezygnacji, sztuka wybierania tego, w co mamy ochotę się zaangażować.
Przyjrzyj się temu co robią inni ludzie, przyjrzyj się temu co obserwujesz, przyjrzyj się tej liście rzeczy do zrobienia, która rośnie i jest nieskończona. Pomyśl o tym, czy któraś z tych rzeczy, z tych ścieżek życiowych, które obserwujesz z wypiekami na twarzy, to jest ścieżka, którą rzeczywiście chcesz podążać. Czy to jest Twoja historia? Czy to Twoje przeznaczenie?
Dobre zarządzanie czasem, również według autora książki Cztery tysiące tygodni, polega przede wszystkim na tym, że wyeliminujesz ze swojego planu rzeczy zbędne, bezmyślne, bezsensowne. Będziesz mieć dzięki temu miejsce na te działania, które rzeczywiście przyniosą Ci to życie wymarzone, wyśnione.
🧠 Przestań odkładać własne plany.
Dołącz do mojego kursu „Zarządzanie czasem, sobą, zadaniami" i naucz się przekładać ważne cele na konkretne działania.
👉🏼 Sprawdź szczegóły i dołącz tutaj: https://pracownia.edytazajac.pl/produkt/zarzadzanie-czasem/ 
To dobre miejsce, jeśli chcesz przestać walczyć ze sobą i zacząć wprowadzać realną zmianę.

Gdyby ktoś Cię obserwował i tylko na podstawie tego co robisz, co mówisz, jak spędzasz czas, gdyby ktoś tylko na podstawie tych obserwacji zastanawiał się nad Twoim celem w życiu, to co by to było?
Możesz iść w stronę umacniających Cię celów czyli tych spójnych z Twoją wizją tego pięknego życia albo możesz iść w kierunku osłabiających Cię celów, czyli takich, które sprawiają, że czujesz, że jesteś w złym miejscu, ciągle się z czymś zmagasz. Którą z tych ścieżek wybierasz najczęściej? Gdzie kumulują się Twoje działania?
Prawda jest tak, że zawsze jakiś cel realizujesz. Może cel, który ktoś ci narzucił, może realizujesz cel, którego nawet nie jesteś świadoma?
Zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka Podcastu o psychologii.
🧠 Chcesz pracować nad ważnymi tematami głębiej?
Jeśli to, o czym mówię w tym nagraniu, jest Ci bliskie i masz poczucie, że nadszedł nasz na zmiany i rozwój, zapraszam Cię do Pracowni Psychologicznej Online.
To przestrzeń, w której:
pracujesz nad zmianą krok po kroku, we własnym tempie
lepiej rozumiesz swoje schematy, emocje i mechanizmy obronne
uczysz się regulować napięcie zamiast działać przeciwko sobie
dostajesz konkretne narzędzia psychologiczne, a nie tylko motywacyjne hasła
W Pracowni znajdziesz m.in.:
materiały psychoedukacyjne i ćwiczenia
moduły dotyczące samoregulacji, przekonań i zmiany nawyków
wsparcie w budowaniu sprawczości bez presji i perfekcjonizmu
👉🏼 Sprawdź szczegóły i dołącz tutaj:
🔗 https://pracownia.edytazajac.pl/
To dobre miejsce, jeśli chcesz przestać walczyć ze sobą i zacząć wprowadzać realną zmianę.

Jak stawiać granice w relacjach i co zrobić, gdy druga osoba źle na nie reaguje? Jak reagować, gdy ktoś negocjuje Twoją decyzję, obraża się, wycofuje emocjonalnie, naciska albo ignoruje to, co powiedziałaś?
W tym odcinku podcastu mówię o tym, co dzieje się po postawieniu granicy — bo samo powiedzenie „nie" często jest dopiero początkiem.
Rozmawiamy o tym:
– jak reagować, gdy ktoś nie akceptuje Twoich granic,
– co zrobić, gdy ktoś obraża się po Twojej odmowie,
– jak odpowiadać na negocjowanie i ciągłe próby przekonywania,
– co może oznaczać dystans emocjonalny po postawieniu granicy,
– jak rozpoznać, czy druga osoba naprawdę szanuje Twoje „nie",
– kiedy reakcja drugiej osoby jest tylko emocją, a kiedy zaczyna tworzyć powtarzający się wzorzec,
– jak stawiać granice bez ciągłego tłumaczenia się,
– co zrobić, gdy ktoś ignoruje wcześniej postawioną granicę.
Jedna z najważniejszych rzeczy, o których mówię w tym odcinku:
Ktoś może być rozczarowany Twoją granicą i jednocześnie ją szanować.
Negatywna reakcja drugiej osoby nie musi automatycznie oznaczać, że relacja jest zła albo toksyczna. Dlatego zamiast oceniać jedną sytuację, warto obserwować cały wzorzec: co dzieje się po Twoim „nie", czy możesz mieć własne potrzeby i czy Twoja granica jest z czasem respektowana.
Jeśli uczysz się stawiać granice w relacjach, masz trudność z odmawianiem albo zastanawiasz się, jak reagować na nacisk, obrażanie się, wycofanie czy przekraczanie granic, ten odcinek jest dla Ciebie.
Posłuchaj do końca. Znajdziesz tu konkretną mapę:
reakcja drugiej osoby → co obserwować → jak odpowiedzieć.
Jeśli chcesz pracować z tematem granic głębiej, w Pracowni Psychologicznej Online znajdziesz kurs „Wyznaczanie granic w relacjach".
To materiał dla osób, które chcą lepiej rozumieć swoje granice, nauczyć się je komunikować i reagować wtedy, gdy druga strona naciska, podważa decyzję albo próbuje wzbudzać poczucie winy. W kursie pracujemy nie tylko nad samym mówieniem „nie", ale też nad tym, jak wytrzymać reakcje innych i pozostać przy swojej decyzji bez niekończącego się tłumaczenia.
→ Kurs „Wyznaczanie granic w relacjach"
Napisz w komentarzu: która reakcja innych na Twoje granice jest dla Ciebie najtrudniejsza: negocjowanie, rozczarowanie, dystans, ignorowanie czy atak?
#stawianiegranic #granice #relacje #asertywność #psychologia #zdrowerelacje #komunikacja

To, że się rozwijamy nie polega tylko na tym, że mamy więcej umiejętności, to nie jest odhaczanie kolejnych celów na liście. Rozwój osobisty, to, że się zmieniamy widzimy w tym, jak się zmienia Twoje podejście do życia, do ludzi i do siebie.
Jeśli chodzi o podejście do ludzi, rozwój w tym obszarze oznacza, że inni ludzie nie mają nad nami władzy. Pomyśl o tym, kto tak naprawdę ma nad tobą władzę? Mówiąc władzę mam na myśli, wpływ na twoje decyzje. Największą władzę nad tobą mają ludzie, których nie możesz zapomnieć i którym nie potrafisz wybaczyć.
Nietypowe ścieżki rozwoju to te dziwne, niewygodne, niekomfortowe, będące wyzwaniem, wymagające zmiany podejścia, planu, rutyny.
Zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka Podcastu o psychologii.
Dołącz do Pracowni Psychologicznej online: https://pracownia.edytazajac.pl/

Zespół Münchhausena to zaburzenie, inaczej nazywane zespołem maltretowanego dziecka. Jest to zaburzenie występujące u rodziców, opiekunów, które polega na tym, że ten rodzic czy opiekun wywołuje u osoby podopiecznej różne objawy, najczęściej chorób fizycznych.
To, co daje osobie z zaburzeniem choroba dziecka, jest jej osobistą nagrodą, w wymiarze psychologicznym. Udzielane jest jej wsparcie, jest podziwiana, ludzie jej współczują. Jawi się jako idealna matka udręczona chorobą dziecka.
W psychologii istnieje takie zjawisko jak dyskomfort obserwatora. Polega na tym, że przyglądam się czyjemuś zachowaniu, czyimś reakcjom i jest mi z tym dziwnie, tak nie powinno być, to nie jest typowe. Jeśli specjalista odczuwa taki dyskomfort, warto to przeczucie sprawdzić.
Zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka Podcastu o psychologii.
 
Dołącz do Pracowni Psychologicznej online: https://pracownia.edytazajac.pl/