ETF Café

Każdy wie, że Barcelona najpewniej wygra z Cracovią, i właśnie dlatego trudno na tym zarobić. Pewna wygrana prawie nic nie płaci, bo przewaga faworyta siedzi już w kursie.

Na giełdzie jest podobnie: świetna spółka nie musi być świetną inwestycją, skoro wszyscy wiedzą, że jest świetna. Zawodowcy to rozumieją i płacą za wiedzę spoza raportów, choć to sukcesu też nie gwarantuje.

W pierwszym z czterech spotkań o książce Larry'ego Swedroe „Wygraj, nie grając” pokazujemy, skąd naprawdę biorą się wyższe zwroty: z ryzyka, którego inni nie chcą, i z błędów, które ludzie powtarzają. Sięgamy po dane z rynków zakładów, z rachunków maklerskich inwestorów indywidualnych i z badań nad funduszami. Na koniec to, co z tego wynika dla portfela, gdy przewaga jest już w cenie. Prowadzą Jacek Lempart i Grzegorz Radziukiewicz.

Spis treściCzego bukmacher uczy o giełdzie i dlaczego kurs to po prostu cena
Dlaczego świetna spółka nie musi być świetną inwestycją
Ile zawodowcy płacą za wiedzę, której nie ma w żadnym raporcie
Skąd biorą się zwroty z akcji: beta, size, value, momentum i quality
Co z tego wynika dla portfela zwykłego inwestora
📖 Książka

powered by atlasETF

TFI PZU ma już na warszawskiej giełdzie pięć z sześciu zapowiadanych ETF-ów, a dwa najnowsze to fundusze polskich obligacji skarbowych: ETF PZU Cash i ETF PZU LongDur. Mimo wspólnej etykiety „obligacje" to narzędzia do dwóch różnych zadań: pierwszy kupuje papiery o zmiennym kuponie, którego reset co pół roku dogania rynkowe stopy, więc wycena funduszu prawie nie reaguje na ich zmiany; drugi stawia na papiery o stałym kuponie i długich terminach wykupu, które na ruchy stóp reagują znacznie mocniej. O tym, komu i do czego może służyć każdy z nich, z Jackiem Lempartem z atlasETF rozmawia Przemysław Sepielak z TFI PZU — gość znany już z wywiadu o PZU ETF MSCI World.

Rozmowa szybko przechodzi do konkretów: ile przy dzisiejszym stanie rynku fundusz zmiennokuponowy może realnie płacić na tle przeciętnej lokaty — i co w praktyce oznacza duracja około sześciu lat, przez którą wycena ETF PZU LongDur zyskuje około 6%, gdy rynkowe stopy spadają o jeden punkt procentowy, i dokładnie tyle samo traci, gdy o punkt rosną. Do końca roku opłaty za zarządzanie obu funduszy są wyzerowane, a docelowo mają wynieść 0,20% (Cash) i 0,25% (LongDur) rocznie. Na GPW dzieje się przy tym rzecz bez precedensu — po raz pierwszy dwa ETF-y śledzą dokładnie ten sam indeks: ETF PZU Cash wchodzi na boisko zajmowane od ponad dwóch lat przez Beta ETF Obligacji 6M, z opłatą 0,20% wobec 0,24% u konkurenta, choć gość zapewnia, że o wojnę cenową tu nie chodzi. Jest i wątek podatkowy: na OKI, czyli osobistym koncie inwestycyjnym, które ma ruszyć w styczniu 2027 r., oba fundusze mają być traktowane jak produkt inwestycyjny, czyli z limitem zwolnienia 100 000 zł zamiast 25 000 zł przewidzianych dla produktów oszczędnościowych.

Gość nie ucieka też od pytań niewygodnych: kiedy — choćby przejściowo — stracić może nawet fundusz z gotówką w nazwie; po co komu ETF, skoro obligacje detaliczne można kupić przez internet, a te same papiery skarbowe samodzielnie na giełdzie; i dla kogo każdy z tych dwóch funduszy zwyczajnie nie jest odpowiedni. Jeśli trzymasz oszczędności na lokacie albo zastanawiasz się, czym wypełnić obligacyjną część długoterminowego portfela, ta rozmowa pomoże Ci podjąć świadomą decyzję.

Najważniejsze wnioskiETFPZUCASH i ETFPZULONGDUR to dwa różne narzędzia, mimo wspólnej etykiety „obligacje". Pierwszy trzyma polskie obligacje skarbowe o zmiennym kuponie (opartym na WIBOR-ze sześciomiesięcznym, a w nowszych seriach na stopie POLSTR), drugi — papiery o stałym kuponie i terminie wykupu wynoszącym co najmniej trzy lata.
Duracja ETFPZULONGDUR to około sześć. Spadek rynkowych stóp o jeden punkt procentowy oznacza wzrost wartości portfela o około 6% — i dokładnie tyle samo w drugą stronę, gdy stopy rosną. Wysoka rentowność startowa działa jak poduszka, ale przy gwałtownej zmianie stóp wynik portfela potrafi być ujemny.
ETFPZUCASH ma bardzo niską wrażliwość na stopy procentowe — kupon jest resetowany co pół roku, więc wycena prawie nie reaguje na decyzje RPP. To nie znaczy, że fundusz nie może stracić: obok stopy bazowej jest marża, a jej wzrost przy odwrocie inwestorów od polskiego długu obniża wycenę.
Oczekiwana rentowność ETFPZUCASH to około 4,10% po kosztach przy dzisiejszym stanie rynku — WIBOR sześciomiesięczny wynosi 3,85%, POLSTR niewiele ponad 3,50%, a wraz z marżą terminową przeciętna rentowność portfela indeksowego sięga około 4,40%. Dla porównania — przeciętne oprocentowanie lokaty, na które powołuje się gość za danymi NBP, to około 2,80%.
Do końca 2026 r. opłata za zarządzanie w obu funduszach wynosi 0%, a TFI PZU pokrywa również koszty funduszu. Docelowo opłata ma wynieść 0,20% (ETFPZUCASH) i 0,25% (ETFPZULONGDUR) rocznie, a łączne koszty — w ocenie zarządzającego — zmieścić się w około czterdziestu punktach bazowych, czyli około 0,40% rocznie.
Po raz pierwszy dwa wprost konkurujące ze sobą ETF-y na GPW śledzą ten sam indeks — ETFPZUCASH wchodzi na rynek zajęty od ponad dwóch lat przez Beta ETF Obligacji 6M, z opłatą 0,20% wobec 0,24% u konkurenta. TFI PZU zapewnia jednak, że nie chodzi o wojnę cenową, tylko o kompletną ofertę.
Oba fundusze są akumulacyjne — kupony są reinwestowane wewnątrz portfela, więc podatek pojawia się dopiero przy sprzedaży certyfikatów z zyskiem. Przy samodzielnym kupowaniu obligacji na rachunku zwykłym odsetki są opodatkowane na bieżąco.
Na OKI, które ma ruszyć w styczniu 2027 r., oba ETF-y mają być traktowane jak produkt inwestycyjny — czyli z limitem zwolnienia 100 000 zł zamiast 25 000 zł przewidzianych dla produktów oszczędnościowych.

powered by atlasETF

Czego naprawdę uczy „Wygraj, nie grając” Larry’ego Swedroe? Przede wszystkim tego, że w inwestowaniu nie trzeba pokonywać rynku, żeby osiągnąć własne cele finansowe.

Jacek Lempart, tłumacz polskiego wydania, omawia cztery części książki. Wyjaśnia, jak powstają ceny aktywów, dlaczego dobra spółka nie zawsze jest dobrą inwestycją i czemu inwestowanie pasywne oznacza coś więcej niż kupienie globalnego koszyka akcji i dodanie obligacji.

To także odcinek o spisanym planie inwestycyjnym, błędach poznawczych, umiejętności powiedzenia „dość” oraz wynikach pokazywanych w social mediach. Sama stopa zwrotu nie wystarczy, jeśli nie znamy ryzyka i czasu, w jakim została osiągnięta.

📖 Książka

Spis treści
00:00 Czego naprawdę uczy „Wygraj, nie grając”?
01:11 Kim są Cliff Asness i Larry Swedroe?
06:25 Jak powstają ceny aktywów na rynku?
08:47 Co naprawdę znaczy inwestowanie pasywne?
13:13 Dlaczego inwestor potrzebuje spisanego planu?
15:13 Dlaczego warto umieć powiedzieć „dość”?
17:31 Jak sprawdzić, czy ktoś naprawdę pokonuje rynek?
21:06 Co polskie wydanie dodaje do „Wygraj, nie grając”?
23:21 Jak oddzielić wiedzę od inwestycyjnej ściemy?

Materiał ma charakter edukacyjny i nie stanowi indywidualnej porady inwestycyjnej.

powered by atlasETF

Zapraszamy na sesję LIVE, w której wspólnie z Mateuszem Muchą podsumujemy pierwszy rok działania Beta ETF Dywidenda Plus. Porozmawiamy o tym, jak fundusz zachowywał się na tle założeń, jak wyglądały wypłaty dywidend i co dziś warto wiedzieć, zanim doda się go do portfela.

Spis treści
Jak fundusz radził sobie w pierwszym roku istnienia?
Ile i jak często wypłacał dywidendy?
Jak zmienił się skład portfela od premiery do dziś?
Co poszło zgodnie z założeniami, a co zaskoczyło?
Dla kogo Beta ETF Dywidenda Plus ma sens w portfelu?
Wasze pytania na żywo do Mateusza Muchy

powered by atlasETF

Podział na aktywne i pasywne inwestowanie brzmi prosto, ale potrafi ukryć więcej, niż wyjaśnia. Ten odcinek pomaga sprawdzić, kto naprawdę podejmuje decyzje o Twoich pieniądzach i czy strategia działa według jawnych reguł.

Na przykładach S&P 500, Tesli, Berkshire Hathaway, funduszy tematycznych i strategii GEM zobaczysz, dlaczego sama etykieta nie mówi jeszcze, jak działa fundusz. Łatwiej odróżnisz podejście uznaniowe od systematycznego oraz ocenisz, czy liczba transakcji rzeczywiście świadczy o aktywności.

Ta perspektywa pomaga patrzeć dalej niż na nazwę produktu: na sposób doboru spółek, zasady ważenia, konsekwencję i możliwość wcześniejszej weryfikacji strategii. Materiał ma charakter edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej.

Spis treści
00:00 Czy pasywność oznacza brak działania?
00:31 Dlaczego podział aktywne i pasywne myli?
01:49 Co naprawdę znaczy aktywny fundusz?
04:19 Czy S&P 500 jest naprawdę pasywny?
07:44 Jak ETF tematyczny dostaje etykietę pasywnego?
09:12 Czym różnią się decyzje uznaniowe od systemowych?
12:44 Czy liczba transakcji przesądza o aktywności?
13:56 Dlaczego reguły pomagają w trudnych momentach?
17:38 Co daje weryfikowalność strategii systemowej?
18:50 Jak sprawdzić, czy reguły mają sens?

powered by atlasETF