Pokój Przesłuchań

🎙️ Zapraszam na kolejny odcinek podcastu „Pokój Przesłuchań” — przestrzeni rozmów o biznesie, technologii, prawie i bezpieczeństwie cyfrowym.
Moim gościem ponownie jest Marek Ksieniewicz - psycholog, człowiek, który spędził piętnaście lat w zakładzie karnym i po latach zdecydował się opowiedzieć swoją historię w sposób całkowicie szczery, bez wybielania i bez usprawiedliwień.Druga część rozmowy to przede wszystkim opowieść o przemianie człowieka po latach więzienia. Marek mówi o tym, co dzieje się z psychiką skazanego, gdy kolejne wyroki przestają być tylko „czasem do przeczekania”, a zaczynają stawać się codziennością, z której nie widać wyjścia. Opowiada o recydywie, o mechanizmach, które sprawiają, że wielu osadzonych wraca za kratki, oraz o tym, jak trudno przerwać schemat życia, który wydaje się przesądzony. Rozmawiamy o tym, co dzieje się z człowiekiem, gdy więzienie przestaje być tylko miejscem odbywania kary, a zaczyna być przestrzenią najtrudniejszych pytań o sens życia, i przyszłość.W tej rozmowie Marek wraca także do jednego z najbardziej trudnych tematów: relacji z administracją więzienną. Opowiada o sytuacjach, w których był zachęcany do informowania na temat współosadzonych. O naciskach, które pojawiają się w zakładach karnych, i o tym, jak wygląda odmowa w świecie, gdzie każde słowo może mieć konsekwencje. Rozmawiamy również o zasadach podkultury więziennej, o tym, co oznaczało „należenie” do określonej grupy i jakie reguły rządziły życiem za murami w czasach PRL oraz po transformacji ustrojowej. Poruszamy także temat więziennych tatuaży - tego, jak wykonywało się je w dawnych czasach.Ale ta historia nie zatrzymuje się na mroku.W rozmowie dokładnie poruszamy moment, w którym coś zaczęło się zmieniać. Marek wspomina pierwsze doświadczenia w więziennej kaplicy, rozmowę z zakonnikiem i okoliczność, która zmieniła wszystko.Przełomowym wydarzeniem w jego historii stała się pielgrzymka na Jasną Górę, w której uczestniczył jako skazany, opiekując się osobami z niepełnosprawnością. Marek podkreśla, że dziewięć dni tej drogi dało mu więcej niż piętnaście lat systemowej resocjalizacji.W odcinku nie zabrakło krytyki programu „Eksperyment odsiadka”, w którym osobowości medialne i influencerzy próbują „doświadczyć” życia w zakładzie karnym. Marek mówi wprost, że tego typu formaty nie mają nic wspólnego z rzeczywistością zakładu karnego. Podkreśla, że media powinny przedstawiać więzienie w sposób odstraszający a sam program jest złym przykładem - w szczególności dla młodszych odbiorców.To niezwykle mocna rozmowa o więzieniu w Polsce, recydywie, psychologii skazanych, zasadach więziennego świata, manipulacjach systemu, ale też o przemianie, nawróceniu i odnajdywaniu sensu tam, gdzie wielu widzi tylko koniec.Jeśli interesuje Cię, jak wygląda prawdziwe życie za kratami, co dzieje się w głowie człowieka po latach odsiadki i co może stać się punktem zwrotnym nawet w najciemniejszym momencie - ten odcinek jest dla Ciebie.
⭐ Oceniając podcast realnie pomagasz nam rozwijać Pokój Przesłuchań i tworzyć kolejne wartościowe odcinki.

🎙️ Zapraszam na kolejny odcinek podcastu „Pokój Przesłuchań” — przestrzeni rozmów o biznesie, technologii, prawie i bezpieczeństwie cyfrowym.
Tym razem moim gościem jest Marek Ksieniewicz - dziś psycholog, który po latach zdecydował się zrozumieć własną historię i mechanizmy, jakie doprowadziły go do zakładu karnego. To rozmowa o drodze, która zaczęła się znacznie wcześniej niż pierwszy kontakt z wymiarem sprawiedliwości.To rozmowa o drodze, która zaczyna się na długo przed pierwszym wyrokiem. O trudnym dzieciństwie, braku poczucia bezpieczeństwa, alkoholu obecnym w domu i środowisku oraz o potrzebie bycia kimś, nawet jeśli ceną miało być wejście na złą stronę. Marek opowiada także o młodości, w której były sukcesy, była gra w piłkę nożną, ambicje i realna szansa na inne życie. Rozmawiamy o tym, jak sportowa rywalizacja i chęć zaistnienia potrafią z czasem ustąpić miejsca ulicznemu autorytetowi, przemocy i decyzjom, które krok po kroku prowadzą wprost do więzienia.Istotnym elementem rozmowy jest moment stopniowego wchodzenia w przestępcze środowisko. Marek opowiada o pierwszych zachowaniach, o kontaktach z ludźmi wychodzącymi z zakładów karnych oraz o zdarzeniach, które doprowadziły do pierwszego aresztowania. Mówi o tym, jak wyglądało pierwsze wejście na celę i jak szybko zetknął się z realiami życia więziennego.Duża część rozmowy dotyczy funkcjonowania zakładów karnych w czasach PRL. Marek opisuje grypsowanie, więzienną hierarchię, relacje między osadzonymi oraz relacje z administracją więzienną. Wspomina o tzw. „gierkach”, buntach więziennych oraz o wydarzeniach, w których ginęli ludzie w różnych zakładach karnych. W rozmowie pojawia się również temat decyzji władz i użycia siły przez służbę więzienną, a także nocnych wejść do cel, po których osadzeni nie wiedzieli, co przyniesie kolejny dzień.To spojrzenie na drogę do zakładu karnego oraz realia życia w więzieniach w czasach PRL z perspektywy osoby, która doświadczyła ich od środka. Jeśli interesuje Cię, jak wyglądały polskie zakłady karne w PRL, czym było grypsowanie, jak funkcjonowała więzienna hierarchia, na czym polegały bunty więzienne i dlaczego tak trudno było przerwać schemat powrotów do przestępczego środowiska - ten odcinek jest dla Ciebie.
⭐ Oceniając podcast realnie pomagasz nam rozwijać Pokój Przesłuchań i tworzyć kolejne wartościowe odcinki.

🎙️ Zapraszam na kolejny odcinek podcastu „Pokój Przesłuchań” — przestrzeni rozmów o biznesie, technologii, prawie i bezpieczeństwie cyfrowym.
Tym razem wchodzimy w świat, w którym nie ma miejsca na przypadek, a decyzje zapadają w ułamku sekundy. Świat, gdzie adrenalina i odpowiedzialność idą w parze, a błąd może kosztować życie - własne lub cudze. Moim gościem jest Krzysztof "Puwal" Puwalski - oficer rezerwy jednostki wojskowej GROM, były komandos 1 Pułku Specjalnego Komandosów w Lublińcu, twórca Grupy Przewodników Psów Bojowych JW GROM, dziś coach, mówca inspiracyjny oraz autor książek „Anatomia Wojownika” i „Operator 594”.
„Myślałem, że jestem nieśmiertelny”. To zdanie dobrze oddaje mentalność młodego operatora, który po selekcji i wejściu do zespołu bojowego trafia prosto w realia wojny. W rozmowie Krzysztof opowiada o drodze do jednostek specjalnych, selekcji do GROM, szkoleniach oraz pierwszych doświadczeniach bojowych w Iraku i Afganistanie.
To rozmowa o tym, czym naprawdę są tzw. „misje stabilizacyjne” i dlaczego to określenie często nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Krzysztof opisuje działania kinetyczne, szybkie wejścia, walkę bezpośrednią, ostrzał, wybuchy moździerzy i decyzje podejmowane w warunkach skrajnego stresu. Pokazuje w praktyce, co oznacza bycie „myśliwym” w jednostce GROM i jak wygląda wojna z perspektywy dowódcy grupy bojowej.
Poruszamy również tematy, o których rzadko mówi się publicznie. Śmierć kolegów, straty, psychiczne koszty służby, adrenalina i dopamina, które po latach działań bojowych stają się codziennością. Rozmawiamy o powrotach do cywilnego życia, o problemach z adaptacją, o ciszy po latach ciągłego napięcia i o tym, dlaczego wielu operatorów lepiej odnajduje się na misji niż we własnym domu.
Ważnym wątkiem rozmowy są także psy bojowe JW GROM - ich selekcja, szkolenie i praca w realnych operacjach specjalnych. Krzysztof tłumaczy, jak ogromną rolę odgrywają psy w działaniach bojowych, konwojach, zabezpieczeniach i operacjach specjalnych prowadzonych w strefach konfliktu. Ten odcinek to także opowieść o życiu po służbie. O tym, jak doświadczenia z jednostek specjalnych przekładają się dziś na przywództwo, pracę z ludźmi, budowanie odporności psychicznej i funkcjonowanie w cywilu.
To spojrzenie na polskie jednostki specjalne, GROM i wojsko od środka - z perspektywy człowieka, który naprawdę był „na pierwszej linii”. Jeśli interesuje Cię, jak wygląda prawdziwa misja wojskowa, selekcja do GROM, służba w jednostkach specjalnych, działania bojowe w Iraku i Afganistanie oraz życie żołnierzy po zakończeniu służby - ten odcinek jest dla Ciebie.
📲 Oceniając podcast realnie pomagasz nam rozwijać Pokój Przesłuchań i tworzyć kolejne wartościowe odcinki.

🎙️ Zapraszam na kolejny odcinek podcastu „Pokój Przesłuchań” — przestrzeni rozmów o biznesie, technologii, prawie i bezpieczeństwie cyfrowym.
„Albo od niego odejdziesz, albo ja coś sobie zrobię, bo nie mogę już na to patrzeć.” Takie słowa wypowiada dziecko - świadek przemocy domowej. Ten odcinek zaczyna się właśnie od tej historii.
W tym odcinku podcastu Pokój Przesłuchań moim gościem jest Emilia Sikorska, prezeska Stowarzyszenia „Kobieta w kryzysie”, które od lat pomaga kobietom doświadczającym przemocy domowej, przemocy psychicznej, ekonomicznej i seksualnej. To rozmowa o przemocy wobec kobiet i dzieci nie przez pryzmat statystyk, lecz realnych historii, które rozgrywają się w polskich domach każdego dnia.
Rozmawiamy o tym, jak często dzieci stają się świadkami przemocy domowej i jak ogromne konsekwencje niesie to w dorosłym życiu. O tym, dlaczego osoby dorosłe, które w dzieciństwie obserwowały przemoc, w przyszłości częściej trafiają w przemocowe związki lub same powielają te schematy. O mechanizmach wyparcia, normalizacji krzywdy i dawaniu kolejnych szans sprawcy, bo pojawia się nadzieja, że „jutro będzie lepiej”, „jutro przestanie pić”, „jutro się zmieni”.
Emilia opowiada również bardzo osobiście o własnym doświadczeniu przemocy, o strachu, rozprawach rozwodowych i o tym, jak wygląda kontakt z wymiarem sprawiedliwości z perspektywy osoby pokrzywdzonej. Poruszamy temat przemocy psychicznej, przemocy ekonomicznej i przemocy seksualnej, w tym sytuacji, w których kobiety przez lata nie mają świadomości, że to, czego doświadczają, jest przestępstwem, a przemoc została przez nie znormalizowana.
W rozmowie pojawia się również temat psychoterapii, pomocy psychiatrycznej oraz konsekwencji długotrwałej przemocy, takich jak silny lęk, zaburzenia psychosomatyczne i objawy somatyczne wynikające z traumy. Wyjaśniamy, dlaczego leczenie i farmakoterapia nie są oznaką słabości, lecz naturalną reakcją organizmu na lata życia w strachu i napięciu.
To odcinek o realnej pomocy ofiarom przemocy, o barierach prawnych i psychologicznych, które powstrzymują kobiety przed zgłoszeniem przemocy, oraz o tym, gdzie system prawny i instytucje państwowe zawodzą, szczególnie w kontekście ochrony dzieci - świadków przemocy domowej. To nie jest łatwa rozmowa. To odcinek trudny, emocjonalny i bardzo prawdziwy, ale jednocześnie niezwykle potrzebny, jeśli chcemy realnie mówić o przemocy wobec kobiet, przemocy domowej i jej długofalowych skutkach.
Jeśli interesują Cię takie tematy jak przemoc domowa w Polsce, przemoc wobec kobiet, dzieci jako ofiary i świadkowie przemocy, pomoc prawna i psychologiczna, rozwód w sytuacji przemocy oraz prawdziwe historie osób pokrzywdzonych, ten odcinek jest dla Ciebie.
⭐ Oceniając podcast realnie pomagasz rozwijać Pokój Przesłuchań i tworzyć kolejne wartościowe odcinki.

🎙️ Zapraszam na kolejny odcinek podcastu „Pokój Przesłuchań” — przestrzeni rozmów o biznesie, technologii, prawie i bezpieczeństwie cyfrowym.
W tym odcinku podcastu Pokój Przesłuchań moim gościem jest Grażyna Ferra-Kopocińska - była funkcjonariuszka Służby Celnej i Celno-Skarbowej, instruktorka samoobrony i strzelectwa oraz twórczyni projektu Akademia Bezpieczna Kobieta. To rozmowa o realnym bezpieczeństwie, widzianym oczami osoby, która brała udział w realizacjach, zatrzymaniach, akcjach przeciwko przemytowi i działała tam, gdzie nie ma miejsca na błędy.Rozmawiamy o kulisach pracy w służbach mundurowych, o wejściach siłowych, broni znajdowanej w mieszkaniach, przemycie narkotyków i sytuacjach, w których decyzje podejmuje się w ułamkach sekund. Grażyna pokazuje, jak naprawdę wygląda bezpieczeństwo w praktyce.W odcinku poruszamy także temat przemocy psychicznej i emocjonalnej, pracy w ośrodku opiekuńczo-wychowawczym oraz dzieci wychowujących się w domach przemocowych. To bardzo osobista część rozmowy, w której Grażyna opowiada również o własnych doświadczeniach z przemocowym związkiem i o tym, jak te przeżycia wpłynęły na stworzenie projektu Akademia Bezpieczna Kobieta - inicjatywy skupionej na prewencji, świadomości zagrożeń i realnym przygotowaniu kobiet do dbania o własne bezpieczeństwo.Rozmawiamy o samoobronie kobiet, środkach obrony takich jak gaz pieprzowy, fałszywym poczuciu bezpieczeństwa, przekonaniu, że „ktoś nas obroni”, oraz o tym, dlaczego wiele kobiet trafia na kursy samoobrony dopiero po doświadczeniu przemocy. Pojawia się również pytanie, czy w codziennym życiu potrafimy jeszcze rozpoznać zagrożenie, zanim będzie za późno.To nie jest rozmowa o walce ani o sile fizycznej. To realistyczne spojrzenie na bezpieczeństwo osobiste, czujność, odpowiedzialność i niezależność - oparte na doświadczeniu służb mundurowych i prawdziwych historiach.
Jeśli interesują Cię takie tematy jak bezpieczeństwo kobiet, samoobrona, służba celno-skarbowa, przemoc domowa, praca służb, prewencja, świadomość zagrożeń i realne historie z terenu, ten odcinek jest dla Ciebie.
⭐ Oceniając podcast pomagasz nam rozwijać Pokój Przesłuchań i tworzyć kolejne wartościowe odcinki.