Ślady pamięci

Jerzy Giedroyć - odcinek 3. Trzecia i ostatnia część opowieści o twórcy paryskiej „Kultury” - jego działalności, relacjach z najważniejszymi polskimi pisarzami i ideach, które wpłynęły na polską myśl polityczną.

„Kultura” w Maisons-Laffitte, Czesław Miłosz, Witold Gombrowicz, Marek Hłasko, Stefan Kisielewski, przemyt książek do PRL-u, „Taternicy”, inwigilacja współpracowników pisma oraz proces Jakuba Karpińskiego.

Ważnym tematem są również poglądy Jerzego Giedroycia na Ukrainę, Rosję i polską politykę wschodnią oraz jego całkowite oddanie „Kulturze”.

To ostatni odcinek serii o Jerzym Giedroyciu - człowieku, który przez dziesięciolecia współtworzył jedno z najważniejszych polskich środowisk intelektualnych na emigracji.

To ostatni rozdział historii człowieka, który przez dziesięciolecia budował jedno z najważniejszych polskich środowisk intelektualnych na emigracji.

Kim naprawdę był Jerzy Giedroyć i jaką rolę odegrała paryska „Kultura” w kształtowaniu polskiej myśli politycznej? W audycji poznajemy idee, spory i najważniejsze wybory środowiska, które przez dekady wpływało na debatę o Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej.

Usłyszycie o polityce wschodniej Giedroycia, niepodległości Ukrainy, Juliuszu Mieroszewskim, Kresach, Lwowie i Wilnie, a także o współpracy „Kultury” z Kongresem Wolności Kultury i finansowaniu przez CIA. Nie zabraknie historii „Zniewolonego umysłu” Czesława Miłosza oraz konfliktu Giedroycia z Józefem Czapskim.

Jak narodziła się paryska „Kultura”? Kim był Jerzy Giedroyc i dlaczego jego dzieło do dziś pozostaje tak ważne?

W tym odcinku podcastu cofamy się do początków historii, która zmieniła oblicze polskiej emigracji intelektualnej. To opowieść o Jerzym Giedroyciu - redaktorze, wydawcy i człowieku, który potrafił dostrzec w literaturze i ideach siłę zdolną wpływać na przyszłość Polski. Od przedwojennej działalności, przez doświadczenia wojenne, aż po narodziny Instytutu Literackiego i „Kultury” - poznajemy drogę człowieka, którego idee na trwałe zapisały się w historii Polski.

Od przedwojennego „Buntu Młodych” i „Polityki”, przez dramatyczne doświadczenia wojny i służbę w Armii Andersa, po założenie Instytutu Literackiego w Rzymie i przeprowadzkę do Maisons-Laffitte pod Paryżem. Tam narodziła się „Kultura” - niezwykłe miejsce spotkania pisarzy, intelektualistów i ludzi zaangażowanych w sprawy Polski.

Czy w PRL można było zostać pobitym w budynku sądu i nie doczekać się żadnej pomocy? Po protestach w Radomiu i Ursusie w czerwcu 1976 roku represje wobec robotników i ich obrońców stały się codziennością.
W tym odcinku „Śladów pamięci” opowiadamy o wydarzeniach Czerwca '76, brutalnych działaniach władz PRL, narodzinach Komitetu Obrony Robotników (KOR) oraz ludziach, którzy jako pierwsi zorganizowali pomoc represjonowanym. Archiwalne nagrania i świadectwa uczestników pokazują, jak wyglądała walka o prawa człowieka w Polsce.

Pół wieku temu, 25 czerwca 1976 roku, robotnicy Radomia i Ursusa wyszli na ulice w proteście przeciwko drastycznym podwyżkom cen żywności ogłoszonym przez premiera Piotra Jaroszewicza. To, co władza nazwała „chuligańskimi wybrykami", było w istocie głębokim pęknięciem między rządzącymi a rządzonymi w PRL.