Program Polityczny

Walka o Trybunał Konstytucyjny trwa, ale Telewizji Republika skończyło się już paliwo do wypełniania treścią opowieści o zamachu stanu, dlatego zaczęła na scenie zbudowanej przed TK organizować karaoke. Śpiewał sam zastępca Zbigniewa Ziobry, były wiceminister sprawiedliwości Michał Wójcik.
Ale tak jak Telewizji Republika brakuje już weny do bardziej merytorycznych ataków na rząd Donalda Tuska w sprawie Trybunału, tak prezydentowi Karolowi Nawrockiemu zdaje się brakować narzędzi do walki o TK.
Najmocniejszą broń w arsenale - niewyobrażalny do użycia ładunek atomowy - już wykorzystał. To jego siła fizyczna i naruszenie nietykalności cielesnej sędziów. Ba! - po prostu nietykalności drugiego człowieka. A i to ostatecznie niewiele pomogło, co widać choćby po bardzo słabej frekwencji zwolenników prawicy protestujących pod TK.
Czy zatem prawica ma jakiś inny pomysł na przejęcie Trybunału? Co może się wydarzyć w kolejnych dniach i tygodniach? Czy Donald Tusk już wygrał tę batalię? Dlaczego właściwie zaczął ją właśnie teraz? I czym różnią się grzechy PO dotyczące Trybunału z 2015 roku, kiedy wybierając „na zapas” dwóch sędziów TK sprowokowała zejście lawiny, z grzechami PiS, który Trybunał Konstytucyjny Polakom zupełnie rozmontował?
O tym w najnowszym odcinku Programu Politycznego rozmawiają Agata Szczęścia i Agata Kołodziej.

Zmiany w rządzie. Po miesiącach spekulacji, czy Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz odejdzie, czy zostanie wyrzucona z rządu, ministra funduszy podała się do dymisji. Jednocześnie zrezygnowała z funkcji przewodniczącej Polski 2050, a Szymon Hołownia poinformował, że została wyrzucona z partii. Sam Hołownia odgrażał się, że Polska 2050 albo obsadzi ministerstwo po Pełczyńskiej-Nałęcz, albo wyjdzie z rządu. Groźbami nie przejął się Donald Tusk, na ministrę nominował znaną sobie ekspertkę od spraw europejskich Agnieszkę Bartol. Hołownia nie zaprotestował.
W najnowszym odcinku „Programu Politycznego” Dominika Sitnicka i Agata Szczęśniak wyjaśniają, dlaczego to właśnie teraz Pełczyńska-Nałęcz podjęła decyzję o dymisji. Czy faktycznie poszło o zniesienie dwukadencyjności? A może o Macieja Berka? Albo o strategię dla Polski? Przy okazji dziennikarki OKO.press tłumaczą, dlaczego dla partii koalicji rządzącej dwukadencyjność jest tak ważną sprawą.
Rozmawiamy też o sytuacji Polski 2050. Czy Donald Tusk na pewno ma się z czego cieszyć, marginalizując partię Hołowni?

Po ostatnich atakach w szkołach, m.in. w Ostrołęce, Leszczydole-Nowinach i Warszawie, głos zabrał Donald Tusk. Premier mówił o nihilistycznej przemocy, która się rozpowszechnia. O akty przemocy oskarżył gry komputerowe. Wymienił popularnego wśród dzieci i dorosłych Minecrafta i platformę Roblox. W kontekście ostatnich wydarzeń mówił też o True Crime Community. Czy granie w gry naprawdę prowadzi do przemocy?
W dzisiejszym odcinku „Programu Politycznego” Dominika Sitnicka i Agata Szczęśniak sprawdzają, ile prawdy jest w wypowiedziach premiera. Dziennikarki OKO.press omawiają najnowsze i starsze, dobrze udokumentowane badania na temat wpływu gier na ich użytkowników. Analizują też metody, które w odpowiedzi na ataki zastosował rząd, czyli wprowadzenie policji do szkół. Co mówią badania z USA na temat takich rozwiązań? I wreszcie: gdzie naprawdę leży problem i co należałoby zrobić, żeby zapobiec takim atakom w przyszłości?

Czy Donald Trump proponował Władysławowi Kosiniakowi-Kamyszowi zdradzenie Donalda Tuska i koalicję z PiS? Brzmi absurdalnie, ale wokół spotkania obu polityków w marcu 2026 roku pojawia się kilka niezrozumiałych kwestii.
Wszystko zaczęło się od odwołanej wizyty Władysława Kosiniaka-Kamysza, który 23 września miał spotkać się z Pete’em Hegsethem, by rozmawiać o szczegółach powstania stałej bazy amerykańskich wojsk w Polsce. Spotkanie zostało przełożone, co szybko wywołało spekulacje, że mogły za tym stać względy polityczne. Pojawiła się plotka, że Adam Bielan miał dążyć do odsunięcia decyzji o bazie do czasu zmiany rządu, tak by Donald Tusk nie mógł przed wyborami w 2027 roku politycznie wykorzystać jej powstania. Bielan zaprzeczył, twierdząc, że nie tylko niczego nie odwoływał, ale wręcz pomógł zorganizować Kosiniakowi-Kamyszowi inne, ważniejsze spotkanie.
Chodziło o rozmowę, do której doszło już w marcu, podczas wizyty Kosiniaka-Kamysza w Waszyngtonie. Wicepremier spotkał się wtedy z Donaldem Trumpem, choć początkowo publicznie tego nie ujawnił. Po pół roku Kosiniak-Kamysz określił rozmowę jako krótką i kurtuazyjną, a premier Donald Tusk potwierdził jej istnienie, zaznaczając jednak, że była poufna i dotyczyła raczej sytuacji wewnętrznej w Polsce niż baz wojskowych. Następnie powiedział, że „ani wróg, ani sojusznik” nie będą decydować o tym, kto rządzi w Polsce. Słowa te zostały odebrane jako aluzyjne potwierdzenie pogłoski, że Trump mógł sugerować Kosiniakowi-Kamyszowi zmianę koalicji i współpracę z prawicą. Publicznie zaprzeczają temu m.in. Bielan i Nikodem Rachoń.
Według osoby z MSZ rozmowa dotyczyła polskiej polityki, a Kosiniak-Kamysz miał przede wszystkim tłumaczyć Trumpowi, że w Polsce politykę prowadzi rząd, a nie prezydent. Ta sama osoba nie wyklucza jednak, że Trump mógł rzucić pomysł zmiany rządu, zwłaszcza że prezydent USA podczas spotkań z zagranicznymi przywódcami pozwala sobie czasem na zaskakujące i niezręczne komentarze.
Całe zamieszanie nabiera znaczenia w związku ze zbliżającą się decyzją w sprawie stałej bazy wojsk amerykańskich w Polsce. Kończy się przegląd amerykańskich wojsk w Europie, od którego uzależniano ogłoszenie decyzji. Rząd spodziewa się, że więcej konkretów może paść podczas spotkania przywódców państw NATO, które odbędzie się w Polsce w listopadzie.

Na lewicy nerwowo po wyborach w Krakowie.
Największą niespodzianką w wyborach na prezydenta Krakowa nie był wynik Łukasza Gibały, który wygrał pierwszą turę, ani Moniki Piątkowskiej (KO, PSL), która weszła z nim do drugiej tury, tylko wyniki kandydatek lewicy. Współprzewodnicząca partii Razem Aleksandra Owca wyprzedziła reprezentującą Nową Lewicę Darię Gosek-Popiołek.
W najnowszym odcinku „Programu Politycznego” Dominika Sitnicka i Agata Szczęśniak relacjonują swoje nieoficjalne rozmowy z politykami Nowej Lewicy i Razem. Słyszymy o szukaniu winnych kiepskiego wyniku Gosek-Popiołek i wyciąganiu pierwszych partyjnych konsekwencji. Czy kampania była słaba? Czy struktury się nie angażowały? Zastanawiamy się, czy partia Razem naprawdę ma się z czego cieszyć? Czy wynik Aleksandry Owcy potwierdza, że słuszna jest długoterminowa strategia bycia partią antysystemową dla wszystkich zniechęconych do rządu z jednej, i prawicy z drugiej?
W „Politycznym Plusie” dla osób wspierających OKO.press Dominika Sitnicka komentuje sprawę listu żelaznego dla Marcina Romanowskiego.