Program Polityczny

Charytatywna zbiórka Łatwogangu pobiła światowe rekordy. Uzbierane na spontanicznym streamie 250 mln złotych zestawiano często z WOŚP-em, który osiąga takie pułapy przy ogromnym wysiłku organizacyjnym, w który zaangażowane są podmioty państwowe. A w czym zbiórka Łatwogangu na pewno przypomina WOŚP? Przy jej okazji przez media znowu przetoczyła się debata na temat tego, jak łatwo nam się wzruszać zebraną wspólnie kwotą, która w przeliczeniu stanowi zaledwie promil tego, czym co roku dysponuje Narodowy Fundusz Zdrowia.
To nasz punkt wyjścia - to my, ludzie płacący podatki, jesteśmy Łatwogangiem. Zasilamy NFZ kwotą prawie 250 mld zł rocznie, z czego większość pochodzi z odprowadzanej przez nas składki zdrowotnej.
Tymczasem NFZ nie ma dobrej prasy. I w polskiej przestrzeni publicznej utyskiwanie na poziom ochrony zdrowia jest nieodłącznie związany z niechęcią, by ją dofinansować. Politycy jak ognia obawiają się oskarżeń o podnoszenie podatków, a sami obywatele są niechętni, by ponosić większe koszty, bo wierzą, że NFZ to biurokratyczny moloch, którzy przejada ich składki.
Zbiórka Łatwogangu zbiegła się w czasie z gorącą dyskusją wokół stanu całego systemu. Tylko w tym roku w kasie NFZ brakuje 26 miliardów złotych. Rząd szuka oszczędności, okrajając m.in. programy diagnostyczne. Opozycja organizuje konferencje pod szpitalami. Na stole leży kilka propozycji, które w zamyśle autorów mają całościowo lub częściowo naprawić sytuację. PSL z Federacją Przedsiębiorców Polskich proponują reformę chorobowego i obniżenie waloryzacji wynagrodzeń - te ruchy mają pokryć 65 proc. luki. Nowa Lewica chce wyrzucenia systemu składkowego i wprowadzenia 12% podatku zdrowotnego, którym objęte zostałyby także osoby prawne. Konfederacja, jak od lat, twierdzi, że wystarczy wprowadzić rynkową konkurencję ubezpieczycieli.
Coś zrobić trzeba, bo - jak pokazują twarde dane - jeśli chodzi o nakłady finansowe na publiczną ochronę zdrowia na poziomie ok. 6% PKB, jesteśmy zdecydowanie poniżej średniej zarówno krajów UE, jak i krajów OECD.
Tylko czy jest polityczna wola do tego, żeby ruszyć temat od lat uznawany za przegraną sprawę?
A w Politycznym Plusie opowiadamy o kulisach sporów klubów Centrum i Polski 2050 oraz głosowaniu nad wotum nieufności wobec Pauliny Hennig-Kloski.

Stowarzyszenie jeszcze w ubiegłym tygodniu miało być "pasożytem", a ludzi do niego dołączających straszono konsekwencjami. Po nocnych rozmowach Mateusza Morawieckiego z Jarosławem Kaczyńskim okazuje się, że stowarzyszenie zostaje inkorporowane w struktury partyjne, ale jednak zostaje. Powszechnie uznano to za formalne usankcjonowanie frakcji Mateusza Morawieckiego, człowieka, który w PiS pojawił się już po 2015 roku i przez lata starał się ugruntować w partii swoją pozycję, początkowo zależną jedynie od woli samego prezesa.
Co to kwietniowe symboliczne zwycięstwo "harcerzy" oznacza dla samej partii? Czy skorygują jej kurs na bardziej centrowy?
O tym wszystkim opowiadamy dziś w "Programie Politycznym".
A w "Politycznym Plusie" dla osób wspierających OKO.press analizujemy, o co chodzi w awanturze o transkrypcje małżeństw jednopłciowych.

W wyborczą noc 12 kwietnia 2026 Węgrzy tańczyli na ulicach i płakali ze szczęścia. Ci, którzy dali Peterowi Magyarowi i jego Tiszy konstytucyjną większość, oczekują wielkiej zmiany.
Magyar obiecał zmianę konstytucji, rozliczenie skorumpowanych polityków, przywrócenie standardów rzetelności w mediach publicznych, a przede wszystkim poprawę ekonomicznego bytu Węgrów i rozwój węgierskiej gospodarki.
W najnowszym odcinku “Programu politycznego” Dominika Sitnicka i Agata Szczęśniak opowiadają o planach premiera-elekta, zastanawiają się, na jakie przeszkody napotka. Czy zmiana w Polsce w 2023 roku może i będzie dla Węgier przykładem, jak przywracać praworządność? Czy Magyar odejdzie od rosyjskich surowców? czy łatwo będzie mu spełnić wyborczą obietnicę o odblokowaniu unijnych środków? Jakie ma kadry? Kto będzie przeprowadzał zmianę na Węgrzech?
Wspominamy też noc wyborczego zwycięstwa Tiszy, a Agata Szczęśniak, która była wtedy w Budapeszcie, opowiada, co widziała na ulicach.
Dzięki wpłatom od Czytelniczek i Czytelników OKO.press nasze dziennikarki, Paulina Pacuła i Agata Szczęśniak, mogły na żywo, z ulic Budapesztu innych węgierskich miast relacjonować historyczną zmianę władzy na Węgrzech. Dziękujemy!
A dla tych, którzy/które wspierają OKO.press, jak co tydzień, mamy Politycznego Plusa, w którym Dominika Sitnicka opowie o awanturze wokół wykonania wyroku TSUE dotyczącego małżeństw jednopłciowych.

W niedzielę 12 kwietnia 2026 na Węgrzech odbędą się wybory parlamentarne. Niezależne sondaże pokazują znaczną przewagę opozycyjnej partii Tisza. W sondażach zlecanych przez rządzący od 16 lat Fidesz dominuje partia Viktora Orbána.
Od kilku dni na Węgrzech przebywa Agata Szczęśniak, która w najnowszym odcinku Programu Politycznego opowiada o tym, jak wyglądają wiece Petera Magyara, lidera opozycyjnej Tiszy. Co przesądza o sondażowym sukcesie tej formacji? Jak udało im się przekonać do siebie część dotychczasowych zwolenników Orbana? W kampanii skupiają się w dużej mierze na kwestiach korupcji w szeregach partii rządzącej, zbudowanego przez nią systemu oligarchicznego, a przede wszystkim wysokich kosztach życia i niskich zarobkach Węgrów. W ostatnich dniach ważnym wątkiem są także międzynarodowe sojusze Orbána i jego ludzi. Media ujawniły treść rozmów szefa węgierskiego MSZ z jego rosyjskim odpowiednikiem Siergiejem Ławrowem, z których wynika, że rząd Orbána regularnie przekazywał Kremlowi wrażliwe informacje z negocjacji i ustaleń europejskich sojuszników. Z zachodniej półkuli wsparcie oferuje amerykańska administracja spod znaku MAGA. Jak te wątki odbierane są przez przeciętnego węgierskiego wyborcę?
O tym wszystkim Dominika Sitnicka (przebywająca w Warszawie) rozmawia z Agatą Szczęśniak (łączącą się z Budapesztu).

W środę prezydent Karol Nawrocki odebrał ślubowanie od dwójki sędziów TK, których Sejm wybrał na to stanowisko 13 marca. Co z czterema pozostałymi osobami? Kancelaria Prezydenta zaprezentowała teorię wakatów przypisanych do kadencji głowy państwa. Traf chciał, że Karol Nawrocki ma w tej optyce tylko dwa wakaty do obsadzenia. I przypadkiem zapełnił je osobami z rekomendacji PSL i Polski 2050. Jaka jest merytoryczna wartość argumentów KPRP? I co mogą w tej sytuacji zrobić pozostali sędziowie wybrani przez Sejm? Czy realne jest "siłowe wejście" do TK?