Księżniczki i caryce

W czasach, gdy się nie scrollowało TikToka, tylko czekało się jak na szpilkach na godzinę 19:00, wieczorynki rządziły planszą. Relikt dzieciństwa, który sprawiał, że mama nie musiała nas zawracać z trzepaka, sami pędziliśmy do domu, bo niedziela to były Gumisie i budyń, a poniedziałek to duma z obejrzenia nowych przygód Smerfów.
Smak budyniu, niebieski język od smerfnych lodów i trauma po zobaczeniu Gargamela. Oto nasza topka wieczorynek, czyli kultowych animacji, na których wyrosły pokolenia. W najnowszym odcinku Księżniczki i caryce sprawdzają, dlaczego bajkowi złole zawsze byli łysi, a gumisie powinny mieć pozwolenie na sok z gumijagód?
Cóż, umówmy się, Disney wyprzedził temat nielegalnych dopalaczy na długo przed istnieniem energetyków. Jeśli w dorosłym życiu przyłapiesz się na tym, że pijesz kawę tak, jak Gumisie sok z gumijagód, straszysz zimą w pracy jak Arktos albo łapiesz się na tym, że za dużo kombinujesz przy lodach, nie przejmuj się, po prostu wieczorynka zrobiła swoje.

Gdyby ktoś nam w liceum powiedział, że można ulepić chłopa z ciasta, od razu rzuciłybyśmy książki w kąt i popędziły do cukierni😉 „Sabrina, nastoletnia czarownica” to serial, który nie tylko zamieniał dziewczyny w czarodziejki, ale też chłopaków w żaby, ananasy i obiekty westchnień. Ten serial to więcej niż lekcja magii dla blondynek z przedmieść.
Wszystko zaczęło się nie w latach 90-tych jak mogłoby się wydawać, ale już w szalonych 60’s, kiedy Sabrina wyskoczyła z komiksowych kart, by rozrabiać w towarzystwie Archiego z Riverdale. Dopiero potem zaczęły się te wszystkie seriale, filmy i, oczywiście, dramaty sercowe lepsze niż TikTokowe love story. Dzięki ciotkom, z których jedna szalona, a druga bardziej ogarnięta i gadającemu kotu Salemowi to klasa sama w sobie, umoralniający i wredny na zmianę, Sabrina uczyła się czarować i zawsze wpadała w tarapaty.
O co chodziło w tej magicznej mieszance sitcomu, feministek w fartuszkach i gadającego kota z aferą na ogonku? Zdradzamy w najnowszym odcinku, bo jeśli magia nas czegoś nauczyła, to tego, że nigdy nie pokazuj palcem i zawsze sprawdzaj, czy twój kot naprawdę śpi… Kto wie, czy za chwilę nie zacznie gadać głosem złośliwego wujka z sąsiedztwa. Albo, że nie będzie wiedział wszystkiego o twoim ostatnim crushu😊

Wyobraź sobie, że wracasz do czasów liceum hormony szaleją bardziej niż ceny w restauracjach na Walentynki, a każdy dzień to walka nie tylko o oceny, lecz także o społeczne przetrwanie. „Wredne dziewczyny” z 2004 roku to absolutny hit, który udowadnia, że królowa pszczół wciąż rządzi, różowe środy mają się dobrze, a pasywna agresja jest bardziej popularna od tabliczki mnożenia. My Wam powiemy co trzeba wiedzieć o najbardziej kultowej bitwie na miny ostatnich dwóch dekad.
Powiedzmy to wprost! Te dziewczyny nie są złe, one są po prostu... wredne. Do dziś są podręcznikowym przewodnikiem po szkolnych hierarchiach i źródłem cytatów na wieczność 😉
Dżinsowe zakazy, różowe środy i legendarny Burn Book, czyli zeszyt pełen oszczerczych wpisów na temat wszystkich i wszystkiego. To taki Facebook w czasach kredy i film udowadnia, że bohaterki wyprzedziły epokę. A dziewczyńska przyjaźń? W tej szkole to sport ekstremalny tu nawet makijaż może być bronią masowego rażenia! Z pewnym wstydem i zażenowaniem wspominamy, że też uległyśmy tym trendom.
Dziewczyny, tak, czasem jesteśmy wredne. Chłopaki, wy też. Ale "Wredne dziewczyny" pokazują, że z każdej bitwy można wyjść z tarczą. Morał z tej bajki? Jeśli wejdziesz między wredne, musisz śmiać się razem z nimi i mieć oczy dookoła głowy. Spokojnie, z tego się wyrasta. No, przynajmniej niektórzy...

Bliźniaczki rozdzielone po kłótni, jak chipsy na imprezie, a mama z tatą lecą w kulki przez dekadę. Gdyby psychologowie i lekarze oglądali „Nie wierzcie bliźniaczkom”, założyliby kartotekę całej rodzinie. Bliźniaczki nie tylko wykiwały rodziców, ale i opiekę społeczną, a Disney przez przypadek nakręcił jeden wielki poradnik “Jak NIE wychowywać dzieci w luksusie”. Ten film z 1998 roku zrobił z Lindsay Lohan dziecięcą gwiazdę przez duże G. Niestety bycie na szczycie w wieku 11 lat ma swoje blaski i cienie. Została stałą bywalczynią Bravo i największą nastoletnią skandalistką, na szczęście wyszła na prostą.
Zabieramy Was w sentymentalną podróż do przeszłości, do obozowych szaleństw, powspominamy wakacyjne pranki i krawędziowe zielone noce. Choć polskie realia były nieco skromniejsze w latach 90-tych, to kto nie przekuwał sobie uszu na obozie, niech pierwszy napisze w komentarzu! 😉😉 😉
Choć rodzice to mistrzowie nieodpowiedzialności, którzy podzieli swoje córki, jak zastawę stołową, mama chodzi nawalona jak szpak, to jednak film wciąż chwyta za serce i wraca do łask przy każdej domówce z nostalgią za końcówką lat 90-tych. I jak śpiewa Taco Hemingway „wtedy lato trwało całe lata”……

Magiczna lampa, goła klata i dywan szybszy niż PKP. Disneyowski „Aladyn” wciąż pokazuje, że bajki z lat 90-tych były równie kolorowe, co naciągane. W dzisiejszym odcinku sprawdzamy, czy można wyrwać księżniczkę, mając zero na koncie i parę przekrętów na sumieniu? Powspominamy Jasminę, pierwszą księżniczkę w spodniach, za to z talią cieńszą niż kabel do ładowarki. Tak, te wyśrubowane kanony „piękna” były nam serwowane od najmłodszych lat. Jasmine to typowa nastolatka, która rzuca się na pierwszego przystojniaka, co nie jest starym dziadem. Setting Agrabah, ale klimat bardziej „Love is Blind: Dubaj”. Aladyn kradnie, marzy o pałacu, a serducho Jasmine zdobywa tekstem "Ufasz mi?" I nieważne, że śmierdzi od lat chodząc w niepranej kamizelce. Dżafar to wezyr z ambicjami, hipnotyzer amator i potencjalnie jedyny człowiek, który faktycznie cokolwiek ogarniał w tym królestwie. Dżin 10000 lat doświadczenia i ciągle daje się zrobić w bambuko przez chłopa od melona.
UWAGA ujawniamy red flagi: kłamstwa, bezrobocie, goła klata jako główny majątek. Ale przecież „liczy się serce” … i dobry dywan na wypady za miasto. Bajka uczy, że można kłamać, kraść i nadal zasłużyć na królewskie życie. Wystarczy mieć ładną buzię, szybki dywan i trochę szczęścia… no i snuje się jeszcze poor boy propaganda.