Wszystkie książki świata

Chorwacki pisarz Jurica Pavičić - autor powieści "Czerwona woda". zabiera nas na na Bałkany - tam, gdzieserce bije mocniej... "Czerwona woda" to zaskakująca międzygatunkowa powieść, wydana w oryginale 9 lat temu. Kryminał miesza się tu z historią społeczną, polityczną, wojenną. Pavičić niezwykle umiejętnie łączy wątki i sprawia, że czytelnik nie chce odłożyć lektury na bok. Nie dziwi więc fakt, że książka ta spotkała się z dużym uznaniem na świecie, w Chorwacji otrzymała najważniejsze nagrody literackie, a we Francji — pięć lat temu — przyznano jej Grand prix de la littérature policière dla najlepszej europejskiej powieści kryminalnej. Jak powstała "Czerwona woda"? Czy istniało coś takiego jak kryminał jugosłowiański? Co z czasów upadku federacji, wojny i powstania nowego państwa pamięta pisarz? Rozmowa z Juricą została zarejestrowana w grudniu ubiegłego roku w Teatrze Starym w Lublinie.

Alberto Manguel - pisarz, badacz, akademik, autor "Historii czytania" oraz współautor (wraz z Giannim Guadalupim) - "Słownika miejsc wyobrażonych", były dyrektor Biblioteki Narodowej Argentyny, twórca własnej niesamowitej kolekcji, która trafiła do Lizbony. Przez kilka lat czytał Jorge Louisowi Borgesowi, gdy utracił zdolność widzenia. Alberto Manguel gościł w grudniu w Polsce, odwiedził Trójke i opowiedział m.in. czym jest dla niego czytanie, a czym biblioteka, dlaczego to czytelnik jest prawdziwym autorem dzieła, co myśli o nagrodach literackich oraz wyjaśnił, dlaczego "Borges był mimowolnym nauczycielem świata".

Kamel Daoud, algierski laureat Nagrody Goncourtów z 2024, za swoją powieść "Huryska". Tą książką Daoud wywołał liczne kontrowersje. W rodzinnym kraju złamał tabu, bo poruszył temat "wymazywanej" sukcesywnie - jak sam mówi - wojny domowej z lat 1992—2002, w czasie której życie straciło 150 tysięcy Algierczyków. To konflikt niewygodny, lepiej o nim nie wspominać. Dlaczego? Daoud wyjaśnia to w rozmowie.

"M. Syn stulecia" to powieść Antonia Scuratiego, w której autor bierze na warsztat postać Benito Mussoliniego i mechanizmy narodzin dyktatury. Włoski pisarz ostrzega, że faszyzm ponownie podnosi głowę, a jego proza staje się bolesną diagnozą współczesnych lęków i politycznych radykalizmów. Skąd bierze się popularność tej brutalnej historii i dlaczego Scurati uważa, że lekcja z przeszłości wciąż nie została przez nas odrobiona?

"Maniak" w przekładzie Jarka Westermarka opublikowany przez Wydawnictwo Czarne to najnowsza powieść chilijskiego pisarza - Benjamína Labatuta. Tym razem autor "Straszliwej zieleni", znów opowiada o ludziach, którym przyszło zmierzyć się z najważniejszymi pytaniami. Głównym bohaterem jest John von Neumann, pochodzący z Węgier, jak określa go Chilijczyk, "człowiek-komputer", naukowiec niesłusznie zapomniany, ten, który stworzył podstawy świata, w którym przyszło nam żyć. Gdyby nie on, gdyby nie jego niesamowity umysł, zapewne nie mierzylibyśmy się teraz z tym, co potrafi zrobić AI... Skąd wzięły się książki Benjamína Labatuta, które są opowieścią o zderzeniu z tym, co nieprzeniknione? Czy naprawdę doznał objawienia? Czy jest ignorantem lub arogantem? Co dzieje się w jego głowie, gdy pisze? I dlaczego nauka nie daje mu spokoju?