Kim jest kobieta w czerwonej sukni, która siedzi w muzeum i patrzy ludziom w oczy — a oni zaczynają płakać?
To jeden z najbardziej znanych obrazów współczesnej sztuki. Ale za nim kryje się coś znacznie bardziej złożonego niż viral z internetu.
Bohaterką tego odcinka jest Marina Abramović.
Opowiadam jej historię — od dzieciństwa w komunistycznej Jugosławii, przez pierwsze radykalne performanse, aż po moment, w którym własne ciało staje się medium.
To historia o:
— przekraczaniu granic fizycznych i psychicznych
— relacji z publicznością, która może być czuła… albo brutalna
— sztuce, która nie jest obiektem, tylko wydarzeniem
— i o tym, co dzieje się, kiedy zostajesz sam ze sobą — bez ruchu, bez słów, bez ucieczki
W odcinku pojawia się także Ulay — partner artystyczny i życiowy, z którym Abramović tworzy przez wiele lat. Ich wspólna historia kończy się performansem na Wielkim Murze Chińskim.
Wracam również do pracy The Artist Is Present, pokazanej w nowojorskim Museum of Modern Art — bo to właśnie tam wydarza się coś, co trudno nazwać inaczej niż doświadczeniem.
To nie jest opowieść o sztuce „do lubienia”.
To próba zrozumienia, co dzieje się z człowiekiem, kiedy zniaczenie ma jedynie jego obecność