Architektura Powinna

Zapraszam na międzypokoleniowy odcinek!
Marta Sękulska Wrońska jest architektką i partnerką w warszawskim biurze WXCA a Zuzanna Jastrzębska studentką architektury na Uniwersytecie Technicznym w Delft w Holandii.
Bohaterką odcinka jest Eleonora Sekrecka - architektka, jedna z pierwszych absolwentek Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.  Po II wojnie światowej aktywnie działała w środowisku architektonicznym. Była zaangażowana w odbudowę Warszawy oraz późniejszą realizację Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Była główną architektką osiedla Latawiec.
Punktem wyjścia do naszej rozmowy stanowi życie i dorobek Sekreckiej. Zastanawiamy się, z czym architekta musiała się zmagać w czasach przed i powojennych oraz jak jej zawodowe decyzje wpłynęły na jej dalsze losy życiowe.
Czego moje rozmówczynie nauczyły się od Sekreckiej?
W jaki sposób zinterpretowały i przedstawiły jej życie zawodowe na wystawie Architektki?
Które aspekty pracy w architekturze współcześnie są porównywalne a które zupełnie różne od realiów pracy Sekreckiej?
Na jakich polach współpraca międzypokoleniowa niesie ze sobą najwięcej spięć i nieporozumień?
Jak możemy się wzajemnie od siebie uczyć, wykorzystując różnorodne doświadczenia i perspektywy?
Miłego słuchania!
Klaudia

Zapraszam na rozmowie o mieście i urbanistyce, ale z troską, empatią oraz wrażliwością. Rozmówczynią jest Magdalena Milert - architektka, urbaniststka, obserwatorka zmian w przestrzeni miejskiej oraz autorka książki “Dla kogo jest miasto? Jak tworzyć przestrzeń, która o nas dba”. W internecie znana pod pseudonimem @pieing.
Dlaczego Magda zrezygnowała z pracy architektki na rzecz pracy w mediach społecznościowych i pisania?
Jakie błędy w myśleniu o mieście są najczęściej powielane?
Dlaczego Centrum Kongresowe ICE w Krakowie okazało się rozczarowaniem?
Czym jest wroga architektura?
Czego potrzebuje młodzież w mieście?
Jakie formy lokalnego zaangażowania są najbardziej dostępne i skuteczne?

Zapraszam na rozmowę!
Klaudia

Moi Drodzy, zapraszam na drugą część wycieczki po Amsterdamie - tym razem w wersji modernistyczno-alternatywnej!

Miejsca polecane w tym odcinku to:
1. Place zabaw - Aldo van Eyck
Betonowe cylindry, metalowe półkopuły, drążki, piaskownice i inne elementy zaprojektowane przez Aldo van Eycka w latach 50.-70. Wówczas było ich ponad 700, dzisiaj zostało ich raptem 17 - częściowo przekształconych, częściowo zaniedbanych, częściowo zarośniętych. Poszukiwanie tych elementów rozsianych po całym Amsterdamie staje się fascynującą grą miejską. Pomoże w tym strona Seventeen Playgrounds.
2. Dzielnica Bijlmer
Układ wielu 10-piętrowych galeriowców na planie plastrów miodu miał być odpowiedzią na powojenny kryzys mieszkaniowy lat 60. XX wieku. Ten powojenny eksperyment modernistyczny nie zdał egzaminu, ale od lat 90. jest poddawany konsekwentnemu procesowi rewitalizacji. Warto przyglądnąć się procesom zachodzącym wokół modernizacji bloku Kleiburg czy zmianom w przestrzeni publicznej.
3. Plan Generalny (Het Algemeen Uitbreidingsplan AUP)
Plan, który ukształtował współczesny Amsterdam zachodni jest ciekawą hybrydą technokratycznych idei modernistycznych oraz koncepcji miast-ogrodów. Autorami założeń byli Cornelis van Eesteren i Jakoba Mulder. Muzeum Van Eesteren jest niewielkim pawilonem w samym środku nowych dzielnic, które zgrabnie podejmuje i analizuje ten temat.
4. Plan van Gool
Jest to założenie z lat 60. zrealizowane na północy Amsterdamu. 10 5-piętrowych bloczków w zieleni rozmieszczonych jest ortogonalnie, ale dość nieregularnie. Szerokie galerie (miały służyć interakcjom i integracji społecznej) znajdują się jedynie na 3-cim piętrze, z którego wchodzi się na mieszkania wyżej lub niżej. Niektóre budynki są połączone ze sobą mostami w kształcie rękawów lotniskowych. Z pozoru surowa architektura posiada mnóstwo przyjemnego detalu - od zaokrąglonych betonowych balkonów, smukłych fasadowych kolumienek, po ciekawe użycie koloru.
5. Europarking
Budynek symbolizujący gwałtowny wzrost ruchu samochodowego w Amsterdamie w latach 60., wszechobecnie panującą samochodozę oraz plany stacji metra, które nigdy się nie wydarzyły. I tak, niedaleko zabytkowych kamieniczek i drobnej skali zabudowy miasta powstał on - moloch parkingowy. Projekt powstał w biurze Pieta Zanstry w stylu typowego, pragmatycznego, funkcjonalnego modernizmu (lata 70.). Charakterystycznym elementem są dwa ślimaki, czyli cylindryczne rampy parkingowe od strony kanału będące aktualnie kanwą dla miejskich wydarzeń, inicjatyw i społecznych przesłanek. Dodatkowo pod rampami znajduje się już dość kultowy bar - Waterkant. Polecam!

Mapa z miejscami z obydwu odcinków (i więcej!)

Chcelibyście kontynuuację tej serii? Dajcie znać!
Klaudia

Moi Drodzy, zapraszam na wycieczkę po architektonicznym Amsterdamie! Dla mnie to nie jest miasto marihuany, prostytucji, festiwali muzycznych i kapitalistycznego zachodniego zepsucia. Jest to miasto Złotego Wieku, eskpresyjnej cegły, budownictwa socjalnego, modernizmu funkcjonalistycznego, strukturalizmu, wielkich planów urbanistycznych i ruchów miejskich.

Miejsca polecane w tym odcinku to:

Szkoła Amsterdamska (Muzeum Het Schip, Zespół mieszkaniowy przy Spaarndammerplantsoen, współczesny budynek mieszkalny De Verbinding)
Schoonschip - ekologiczne osiedle domów pływających na wodzie
Sierociniec (Burgerweeshuis) Aldo oraz Hannie van Eyck - ikona strukturalizmu
FunenPark i Oostenburg - dwa różne osiedla przekształcające tereny poprzemysłowe w osiedla mieszkaniowe
Nowe wyspy mieszkalne - Haveneiland, Centrumeiland, Strandeiland (razem tworzące archipelag IJburg), w tym budynek zrealizowany w kooperatywie - De Warren.

Mapa z miejscami z odcinka (i kilkoma dodatkowymi!)

Zachwyt gwarantowany, miłego zwiedzania!
Klaudia

W najnowszym odcinku podcastu rozmawiam z Olkiem Gadomskim. Olek jest architektem, absolwentem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Od kilku lat jest związany z pracownią JEMS Architekci. Głównym pretekstem do naszej rozmowy jest książka "Wieczny Poligon", która została wydana dzięki Fundacji im. Stefana Kuryłowicza.
Domek w Wymoju pod Olsztynem staje się punktem wyjścia do refleksji nad architekturą jako bytem wiecznie niedokończonym, architekturą elastyczną, otwartą, organiczną, demokratyczną, w której każdy detal opowiada jakąś historię i przenosi nas w różne zamęty, teorie, wątpliwości i nadzieje architektoniczne.
Zapraszam do słuchania!
Klaudia