Studniówka to jedna wielka ściema. Napompowany do granic możliwości bal, który obiecuje dorosłość, seks i „noc życia”, a daje ci zimnego devolaya, sałatkę jarzynową, duszną salę i co najwyżej szansę obserwowania wirujących na parkiecie ciał (pedagogicznych).
W tym odcinku mówimy wprost o tym dlaczego nie zaliczyliśmy na studniówce debiutu seksualnego – i dlaczego to byłby absolutnie najgłupszy możliwy ku temu moment.
Rozprawiamy się z tą żenującą narracją, o tym że bal z nauczycielami, regulaminem i ochroną (!) sprawdzającą zawartość torebek na wejściu, to jakaś brama do dorosłości. Gadamy o presji na dobrą zabawę, egzaminie z organizacji imprezy masowej i o tym, dlaczego studniówka Olgi była bardziej obchodami dnia przyjaźni polsko-niemieckiej niż imprezą stulecia. Wszystko miało być „ważne”, „wyjątkowe”, „na zawsze” – a wyszło (jak to w polskiej szkole) sztywno, nudno i na pokaz.
To odcinek o tym, że studniówka jest kolejnym instytucjonalnym cringe’em, który system każe nam wspominać z sentymentem. Jeśli po swojej studniówce czuł_ś głównie ulgę, że to już koniec – gratulacje, to jest jakby okej.
A jeśli ktoś dalej twierdzi, że to była „najlepsza noc życia”… to serio, współczujemy… Nas bowiem najbardziej podnieciło pójście po kurtkę i opuszczenie lokalu przed 22:00…
Polska