SPEKTRUM MEDIA (wcześniej Ja vs dorosłe ADHD)

Media dają ludziom to, czego chcą. Ale czy na pewno tego potrzebują?
Kilka refleksji o współczesnych mediach, fragmencie „Źródła” Ayn Rand oraz o tym, dlaczego postanowiłam stworzyć Spektrum Media.
Zapraszam.

Miał być koniec - naprawdę!
A jednak wracam ;)
Nie po staremu, a po swoje...

Oczywiście, że sobie przypomniałam, że warto było powiedzieć coś więcej niż ostatnio.

Jeżeli jesteście ciekawi kursu, a którym opowiadam - podpisując się każdą kończyną przekazuję:
https://bit.ly/MindfulnessDlaADHD

To jest ostatni odcinek w serii „Ja vs dorosłe ADHD”.
Nie dlatego, że mi się znudziło. Dlatego, że ta historia wykonała swoją robotę. Ten format był autoterapią, był procesem i był miejscem, w którym mówiłam na głos rzeczy, których wcześniej nie umiałam nazwać. A skoro terapia ma sens wtedy, kiedy prowadzi do domknięcia - to dziś domykam.
I jeszcze jedno, zanim zgaszę światło.
To, że kończę „Ja vs dorosłe ADHD”, nie znaczy, że znikam. Po prostu przestawiam kamerę. Z „dlaczego mi tak jest” na „co z tym robię i dokąd idę dalej”. Mniej autoterapii na wizji, więcej sensownej narracji o tym, co buduję.
Jeśli byliście tu dla prawdy, a nie dla formatu, to zostajemy razem.
Tylko w nowym układzie.

Jestem chora, niewyspana, a dyskomfort jest za wysoki - ale i tak nagrywam ten odcinek. Dlaczego?
Bo nie umiem odpoczywać.
Dlaczego? Bo lista zadań nigdy się nie kończy, bo paraliż wykonawczy obezwładnia, bo wypalenie czeka z otwartymi ramionami.
Czy da się to zmienić?
A może to tylko biologiczne ograniczenie?
Quo Vadis?