Koniec Wszystkich Historii - Medytacje

Fragment spotkania otwierającego Wspólnotę Nitya.

Wspólnota Nitya to nowa przestrzeń dla Sangi i dla wszystkich, którzy czują, że chcą być bliżej tego przekazu także pomiędzy spotkaniami na żywo i odosobnieniami.

Znajdziesz tutaj satsang na żywo ze mną raz w miesiącu, cotygodniowe spotkania sangi online, wspólną medytację i słuchanie nagrań satsangu, bibliotekę nagrań z minionych odosobnień i spotkań miejskich, medytacje i łagodną jogę do samodzielnej praktyki oraz przestrzeń kontaktu między spotkaniami.

Jeśli byłaś lub byłeś na spotkaniu albo odosobnieniu, Wspólnota jest naturalną kontynuacją.
Jeśli znasz mnie z internetu i czujesz, że chcesz wejść głębiej w ten przekaz, tutaj jest na to miejsce.

Jesteśmy w tym razem.

Do Wspólnoty Nitya można dołączyć tutaj: https://nitya.pl/wspolnota/

Możesz rozpoznać wolność, która nie zależy od ciała, umysłu ani żadnego doświadczenia. Nie chodzi o wolność, którą trzeba osiągnąć albo poczuć w szczególny sposób. Nitya wskazuje na Obecność, która jest przed sukcesem i porażką. Kiedy odpada potrzeba zdobywania czegoś specjalnego, odsłania się zwykła wolność, która już w Tobie jest. To wolność, w której życie nie musi układać się po Twojej myśli, żeby mogło być w pełni przyjęte.
W tym nagraniu usłyszysz o tym:
• czym jest wolność, której nie można stracić
• dlaczego prawdziwa wolność nie zależy od stanu ciała ani umysłu
• co zostaje, kiedy odpada potrzeba osiągnięcia czegoś specjalnego
• czym różni się Obecność od chwilowego doświadczenia spokoju
• dlaczego sukces i porażka nie dotykają tego, kim naprawdę jesteś
• jak rozpoznać zgodę na życie bez potrzeby kontrolowania doświadczeń
• czym jest wolność od lęku, oczekiwań i wewnętrznego przymusu
• dlaczego zwykłe bycie może odsłonić głębszy spokój niż kolejne duchowe poszukiwanie

To nagranie dotyka jednego z najgłębszych lęków, których doświadczamy, czyli lęku przed śmiercią. Nitya prowadzi uwagę do miejsca przed myślą, percepcją i poczuciem „ja”, które pojawiają się dopiero po przebudzeniu rano. Skoro możesz zauważyć moment, w którym zaczyna się percepcja, czym jesteś przed nią? W tym rozpoznaniu śmierć przestaje być końcem tego, czym naprawdę jesteś. Zostaje proste Jestem, którego nie da się zlokalizować, uchwycić ani stracić.

Umysł szuka kolejnego stanu, który wreszcie miałby potwierdzić, że wszystko jest dobrze. Za potrzebą naprawiania siebie kryje się przekonanie, że jeszcze nie jesteś na miejscu. A jednak Obecność, w której wszystko się pojawia, już tutaj jest i nie wymaga żadnego osiągnięcia. Właśnie dlatego moment, w którym przestajesz siebie poprawiać, może odsłonić spokój, który nie jest wynikiem pracy nad sobą.

Rzadko kiedy sprawdzamy, czy naprawdę jest się czym martwić. Umysł buduje dramaty z nawyku, a nie koniecznie dlatego, że sytuacja tego wymaga. Zobacz, jak blisko jest miejsce, z którego to napięcie traci swoją wagę. Nie przez walkę, ale przez zwykłą obecność. Na zewnątrz może być tak samo jak było, a w środku jest spokój.