Izba wytrzeźwień

W marcu jakiś cud się stał, bo najpierw prawie nikogo nie było a potem nagle więcej ludzi przybyło niż na statystycznej mszy. I rozmowy na przeróżne tematy odnoszące się do Boga, wiary albo kościoła, łącznie z fizyką kwantową. Bardzo ciekawie.

Wszystko o Biblii i Bogu co chciałbyć wiedzieć, ale jesteś zbyt pijany, żeby zapytać.

Cały odcinek o tym, że jak człowiek żyjący w takich wygodnych, bezpiecznych, wyregulowanych czasach ma w ogóle szansę zdać się na Boga?

A, i był też jeden telefon z historią o czarnej krwi. W płucu. Foki.

Wszystko o Biblii i Bogu co chciałbyć wiedzieć, ale jesteś zbyt pijany, żeby zapytać.

Szansa na pytania o Boga, których nigdy nie zadałbyś księdzu, bo się boisz, że powie: tylko nie mów nikomu.

Można być na czacie, można zadzwonić. Można wierzyć, można nie wierzyć, ważne, żeby być.

Izba Wytrzeźwień dla nikogo, bo nikt nie przyjdzie.

A tak naprawdę to nie wiem czy ktoś przyjdzie, ale jestem ciekawy i chcę się przekonać czy są ludzie, co w Wigilię wolą sobie posiedzieć na Izbie Wytrzeźwień niż nad karpiem z rodziną.

To miłe dla Izby, mniej dla karpia.

Tak czy owak, jak nikogo nie będzie, to wpadnę na 5 minut, zagram w kosmos dwie kolendy i jedną piosenkę o piratach, i sobie pójdę dalej pić.

Szansa na pytania o Boga, których nigdy nie zadałbyś księdzu.
Można na czacie, można zadzwonić.
Można wierzyć, można nie wierzyć.

Byle być.