przeKazania

Święty Mateusz nie modli się w świątyni, nie odbywa rekolekcji i nie przeżywa duchowego uniesienia. Siedzi przy komorze celnej, w samym środku swojego zwyczajnego życia. I właśnie tam odnajduje go Jezus.

W tym odcinku podcastu „Przekazania” przyglądamy się słynnemu obrazowi Caravaggia „Powołanie św. Mateusza” i pytaniu, które pojawia się na twarzy celnika: „Ja? Naprawdę mnie wołasz?”
To kazanie o ludziach, którzy utknęli.
O naszych własnych „komorach celnych”, do których tak bardzo się przyzwyczailiśmy, że zaczęliśmy uważać je za dom.
O perfekcjonizmie, który każe nam najpierw się naprawić, zanim pójdziemy za Bogiem.
I o Jezusie, który nie czeka, aż staniemy się idealni.
Bo największym problemem Mateusza nie było to, kim był. Największym problemem było to, że siedział.

Spis treści
Wstęp (00:00)
Przywitanie (01:43)
Ewangelia Mt 9,9-13 (02:12)
Kazanie (03:14)
Zakończenie (18:22)

Trzy Osoby, jeden Bóg. Czy Trójcę Świętą da się zrozumieć? A może problem polega na tym, że próbujemy traktować Boga jak zagadkę matematyczną? W tym odcinku podcastu „Przekazania” zastanawiamy się, dlaczego Jezus nie mówił o „Bogu”, ale o „Ojcu”, dlaczego miłość wymaga relacji i jak uniknąć dwóch skrajności: bezmyślnego powtarzania formuł oraz wiary opartej wyłącznie na dowodach. To kazanie o Trójcy Świętej, która nie jest abstrakcyjną teorią teologiczną, ale prawdą zmieniającą sposób modlitwy i patrzenia na Boga.

Spis treści
Wstęp (00:00)
Przywitanie (02:07)
Ewangelia J 3,16-18 (02:39)
Kazanie (03:24)
Zakończenie (14:52)

Kim jest Duch Święty? Jezus nazywa Go Parakletem — Obrońcą, Adwokatem, Tym, który staje obok człowieka. Problem w tym, że adwokata szuka się dopiero wtedy, gdy zaczyna się robić naprawdę trudno. To kazanie o współczesnym człowieku, który ma wszystko, a jednocześnie coraz częściej gubi sens życia. O reklamach, które wyglądają mądrze, ale są puste. O Duchu Świętym, którego działania nie da się zmierzyć ani zważyć, ale można zobaczyć Jego owoce. I o tym, dlaczego największym zagrożeniem duchowym nie jest cierpienie, ale życie tak, jakby Boga już do niczego nie potrzebować.

Spis treści
Wstęp (00:00)
Przywitanie (01:41)
Ewangelia J 20,19-23 (02:13)
Kazanie (03:11)
Zakończenie (21:44)

Dzisiejsza Ewangelia o Wniebowstąpieniu zawiera dwa niezwykłe znaki jej autentyczności. Pierwszy to ciągłość — Wniebowstąpienie nie jest przypadkowym zakończeniem historii Jezusa, ale logiczną konsekwencją całej Ewangelii: Ten, który zstąpił od Ojca, wraca do Ojca, pozostając jednocześnie ze swoim Kościołem. Drugi znak to nieciągłość — uczniowie widzą Zmartwychwstałego Jezusa, oddają Mu pokłon… i jednocześnie niektórzy wątpią. To zaskakujące zdanie pokazuje, że Ewangelia nie jest wygładzoną propagandą. Taka historia musiała zostać naprawdę przeżyta. Dlaczego właśnie wątpliwości apostołów stają się argumentem za prawdziwością chrześcijaństwa? I co to mówi o naszej wierze dzisiaj?

Spis treści
Wprowadzenie (00:00)
Przywitanie (01:27)
Ewnagelia Mt 28, 16-20 (01:57)
Kazanie (02:46)
Zakończenie (17:50)

Czy Duch Święty zawsze działa w spektakularny sposób? W pierwszym czytaniu (Dz 8,14–17) widzimy, że Jego przyjście było zauważalne, ale św. Łukasz nie opisuje żadnych szczegółów. Dlaczego? To kazanie pokazuje, że Duch Święty często działa cicho, subtelnie i bardzo osobiście – w sposób, który rozumie tylko ten, kto tego doświadcza. To historia o małych „cudach”, które nie trafiają na pierwsze strony gazet, ale realnie zmieniają życie.

Spis treści
Wprowadzenie (00:00)
Przywitanie (01:10)
Czytanie Dz 8,14-17 (01:45)
Kazanie (02:50)
Zakończenie (21:34)