Tłusta Owca

Co zrobić, kiedy jesteś pewien, że Bóg Cię do czegoś powołał, jesteś posłuszny, modlisz się, pracujesz — a owoców prawie nie widać?
W tym odcinku Tłustej Owcy dzielę się czymś bardzo osobistym: momentami zniechęcenia, kiedy zastanawiałam się, czy to, co robimy dla Boga, naprawdę ma sens.
Przełom przyszło przez jedno zdanie:
„Nie robicie tego dla owoców. Robicie to dlatego, że Bóg wam to zlecił.”
Patrzymy również na życie Jezusa. Tysiące ludzi szły za Nim, kiedy działy się cuda, ale pod krzyżem niemal wszyscy zniknęli. Po ludzku Jego misja mogła wyglądać jak porażka. A właśnie wtedy dokonywało się największe zwycięstwo.
Krzyż nie wyglądał jak sukces. Owoc był jeszcze ukryty.
Dzisiaj miliony ludzi idą za Chrystusem dlatego, że Jezus pozostał posłuszny Ojcu wtedy, kiedy Jego oczy nie mogły jeszcze oglądać pełni tego, co z tego posłuszeństwa wyrośnie.
Być może Ty również jesteś w takim miejscu.
Modlisz się od lat.Robisz to, co Bóg Ci pokazał.
Siejesz.A ziemia nadal wygląda na pustą.
Nie karm swojej wiary tym, co widzą Twoje oczy. Karm ją tym, co powiedział Bóg.
Owoc potrzebuje czasu. Wytrwałość daje ziarnu możliwość wzrostu.
A kiedy nie rozumiesz, dlaczego nic się nie zmienia, zrób to, co Asaf w Psalmie 73: przestań szukać odpowiedzi we wszystkim, co dzieje się wokół, i wróć do obecności Boga. Tam serce odzyskuje pokój.
Twoim największym sukcesem nie jest imponujący rezultat. Jest nim wierność Bogu.
Resztę owocu być może zobaczysz później.
00:00 Wstęp i zachęta
00:16 Projekty i wizje służby
01:54 Kryzys braku owoców
04:13 Telefon który zmienił perspektywę
06:20 Ukryte owoce Jezusa
12:43 Wierność zamiast liczb
14:35 Wytrwałość gdy nie widać
17:52 Jan Chrzciciel i Boża ocena
20:02 Psalm 73 i pytanie dlaczego
23:54 Zakończenie i wezwanie

Czy adopcja to ogromne ryzyko? Tak. Ale czy rodzicielstwo w ogóle można przeżyć bez ryzyka?
W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Igą Liziniewicz o adopcji, rodzicielstwie i o tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy decyduje się naprawdę wziąć odpowiedzialność za drugą osobę.
Iga opowiada o swojej drodze do adopcji, przygotowaniach, lękach, stereotypach dotyczących dzieci adopcyjnych i o tym, dlaczego chce odczarowywać adopcję jako temat tabu.
Rozmawiamy również o czymś znacznie szerszym: co dzieci robią z nami jako ludźmi?
Rodzicielstwo obnaża naszą słabość. Zdejmuje maski. Pokazuje, że nie jesteśmy tak cierpliwi, mocni i doskonali, jak czasami o sobie myśleliśmy. Ale właśnie przez to może nauczyć nas pokory, miłości i rezygnowania z życia skupionego wyłącznie na sobie.
Dotykamy też trudniejszych tematów: ran przekazywanych z pokolenia na pokolenie, błędów popełnianych przez rodziców i odwagi potrzebnej, żeby powiedzieć własnemu dziecku: „Tak, tutaj zawiodłam. Nie będę się usprawiedliwiać.”
Bo dobry rodzic nie musi być rodzicem doskonałym.
Rozmawiamy również o adopcji z perspektywy Ewangelii — o usynowieniu, o ryzyku miłości i o tym paradoksie, który pokazywał Jezus: próbując za wszelką cenę zachować swoje życie, można je stracić, a oddając je z miłości, można odkryć życie znacznie głębsze.
Adopcja jest piękna. Rodzicielstwo jest trudne. Miłość kosztuje. Ale warto kochać tyle osób, ile tylko możemy.
01:22 Skąd pomysł na adopcję
02:22 Decyzja z Maćkiem
04:20 Adopcja bez tabu
05:31 Obawy i FAS
06:59 Dlaczego dziś bez dzieci
07:54 Późne rodzicielstwo i dwójka
11:05 Proces adopcyjny i kursy
14:57 Świadome rodzicielstwo
17:37 Przerwanie rodzinnych schematów
22:57 Sezony życia i kościół
25:48 Jak dzieci nas zmieniają
28:47 Bezsilność bez Boga
29:14 Ratownik na standby
30:56 Rodzicielstwo i umieranie
32:28 Macierzyństwo zdejmuje maski
33:39 Rozmowa z dorosłą córką
36:52 Wartość w Bogu
39:04 Adopcja i drugi telefon
40:13 Misja na TikToku
44:21 Pytania o pochodzenie
47:16 Wiara a adopcja
50:27 Wiara to ryzyko
51:35 Najlepsza mama jaką masz
52:58 Zachęta do adopcji
54:12 Pożegnanie
-----------------------------------------------------------------------------Wspieraj mnie na Patronite ► https://patronite.pl/agatastrzyzewskaSzkoła Pasji i Wizji ► https://agatastrzyzewska.com/szkola/Więcej:Subskrybuj ► http://bit.ly/2r2Xz6d Newsletter ►http://agatastrzyzewska.com/zapis/ Podcast ► https://agatastrzyzewska.com/podcast/Instagram ► / agatastrzyzewska Facebook ► / agatastrzyzewskacom Moja strona ► http://agatastrzyzewska.com/ Społeczność Tłusta Owca ► https://tlustaowca.pl Konferencje online ► https://agatastrzyzewska.com/shop/ kontakt ► kontakt@agatastrzyzewska.com

Jakiego jestem wyznania? Czy jestem katoliczką? Protestantką? Charyzmatyczką?
To jedno z najczęściej zadawanych mi pytań — i jednocześnie pytanie, którego długo nie lubiłam.Nie dlatego, że wstydzę się swoich korzeni. Są protestanckie, a ze względu na moją wiarę w działanie i dary Ducha Świętego mogę również określić siebie jako charyzmatyczkę.
Problem zaczyna się wtedy, kiedy denominacja staje się szufladą, przez którą oceniamy drugiego człowieka.
Dla mnie najważniejsza tożsamość brzmi inaczej: jestem dzieckiem Bożym. Jezus Chrystus jest moim Zbawicielem, Bóg jest moim Ojcem, a ludzie, którzy należą do Chrystusa, są moimi braćmi i siostrami.
W tym odcinku opowiadam o swojej drodze do wiary, protestanckich korzeniach, podejściu do różnych denominacji oraz o tym, dlaczego nie chcę budować swojej tożsamości przede wszystkim na nazwie Kościoła.
Bo ostatecznie najważniejsze pytanie nie brzmi:
„Do jakiego Kościoła należałeś?”
Ale: „Kim był dla Ciebie Jezus?”

Czy to Bóg do mnie mówi — czy tylko bardzo chcę, żeby to był Bóg?
W tym odcinku Tłustej Owcy rozmawiam z Asią Kwiecień o jednym z najważniejszych i jednocześnie najtrudniejszych tematów życia z Bogiem: jak rozpoznawać Jego głos.
Rozmawiamy o tym, dlaczego lęk może zagłuszać słyszenie Boga, ale również dlaczego nasze marzenia, entuzjazm i silne pragnienia potrafią brzmieć bardzo „duchowo”, choć wcale nie muszą być Bożym prowadzeniem.
Jak nauczyć się rozróżniać głos Boga od własnej duszy? Czy można pomylić się i nadal być prowadzonym przez Boga? Dlaczego nie powinniśmy bać się błędów? I co zrobić, kiedy wydaje nam się, że Bóg milczy?
Dochodziłyśmy do jednego bardzo prostego wniosku: głos osoby rozpoznajesz dlatego, że spędzasz z nią czas.
Tak jak pracownik papugarni potrafił pośród dziesiątek skrzeczących ptaków rozpoznać jedną konkretną papugę — ponieważ słyszał ją każdego dnia — tak samo my uczymy się rozpoznawać głos Boga, przebywając z Nim.
Nie ma drogi na skróty. Jest relacja. Jest Słowo. Jest Duch Święty. Jest słuchanie, próbowanie, czasem pomyłka — i coraz większa znajomość Jego głosu.
Im lepiej znasz Boga, tym łatwiej rozpoznajesz, kiedy to właśnie On mówi.
00:00 Wprowadzenie
01:00 Pierwsze doświadczenia Słowa
03:08 Milczenie i strach
05:14 Fałszywe przekonania
07:42 Emocje i entuzjazm
10:48 Pragnienia kontra prowadzenie
13:40 Wyciszanie duszy
16:22 Tożsamość bez etykiet
19:10 Synostwo i służba
21:13 Kultura Kościoła a głos
22:27 Wsparcie i duchowi ojcowie
28:08 Zaufanie w nieufnym świecie
29:53 Regularny czas samotności
30:49 Rodzinny wyjazd a samotność
31:46 Codzienne ładowanie z Bogiem
32:27 Sezon w drodze i brak ciszy
33:37 Wewnętrzna baza schronienia
34:59 Samotne wędrówki i oczyszczenie
35:52 Romantyzm kontra rzeczywistość
37:41 Bóg mówi kiedy chce
39:14 Rozpoznawanie głosu w hałasie
42:59 Lęk przed pomyłką
45:14 Zakładaj że słyszysz
47:53 Uzdrowienie z braku zaufania
50:12 Zapowiedź kolejnego odcinka
50:37 Pożegnanie i zaproszenie

Czy istnieje coś takiego jak „radykalne chrześcijaństwo”? A może prawdziwe chrześcijaństwo z natury jest radykalne?
Jezus powiedział: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za Mną”.
W tym nauczaniu mówię o różnicy między chodzeniem za Jezusem a byciem Jego uczniem. Można być częścią chrześcijańskiego środowiska, słuchać kazań, zachwycać się tym, co robi Bóg — a jednak nigdy nie wejść w prawdziwe uczniostwo.
Uczeń patrzy na Mistrza i chce żyć tak jak On. Uczy się przebaczać, służyć, kochać trudnych ludzi, wychodzić ze swojej strefy komfortu i każdego dnia umierać dla własnego ego.
Pierwszy Kościół żył właśnie w ten sposób: modlitwa, wspólnota, hojność, odwaga, działanie Ducha Świętego i Ewangelia przenikająca całe życie.
Nie chodzi jednak o spektakularne rzeczy. Radykalność zaczyna się od małych decyzji: pięciu minut ze Słowem, modlitwy za człowieka, którego nie lubisz, odważnego powiedzenia komuś o Jezusie, przebaczenia, zrobienia kolejnego kroku posłuszeństwa.
📖 Łk 9,23
📖 Łk 14,27
📖 Dz 2 i 4
Nie pytaj tylko, co Jezus może zrobić dla Ciebie. Zapytaj: co Jezus może zrobić przez Ciebie?
00:00 Wylot do Jordanii
00:50 Radykalne chrześcijaństwo
01:39 Kulturowa wiara w Europie
03:02 Cena wiary w Pakistanie
03:43 Weź swój krzyż
06:12 Krzyż jako śmierć
07:33 Poniedziałek weryfikuje
08:16 Tłumy kontra uczniowie
10:19 Uczeń na co dzień
11:25 Kościół jak w Dziejach
13:01 Duch Święty daje odwagę
13:57 Cechy pierwszego Kościoła
17:08 Radykalność od korzenia
17:59 Głód Boga i wymówki
19:16 Bóg uzdrawia i przemienia
20:05 Dawid i cena radykalizmu
21:19 Odrzucenie i wybór Boga
22:41 Gedeon i odwaga w procesie
23:57 Nierządnica i miłość bez wstydu
25:09 Nie pasować do świata
26:06 Radykalizm który pociąga dzieci
27:44 Praktyczne kroki odwagi
32:30 Ciągłe nawracanie i przebaczenie
34:45 Modlitwa o nowy ogień