NRC Het Uur

De Joods-Amerikaanse Benjamin Moser groeide op in een volledig zionistische wereld. „Ik geloofde erin zonder al te veel na te denken.” Hij zag zichzelf als onderdeel van een groep die aan de goede kant van de geschiedenis stond. „Ik heb altijd geloofd dat wij de slachtoffers waren. Ik denk dat dat je een beetje dom maakt.”
Inmiddels ziet Moser het anders. Voor hem betekent dat niet dat hij afstand doet van zijn Joodse identiteit. Volgens hem kun je de geschiedenis van het jodendom zien zonder de logische verklaring van het zionisme. Hij wil als Jood dan ook niet geassocieerd worden met het zionisme: "Haal die naam uit je vuile mond, je spreekt niet voor ons." Hij wil er niet bij horen. „Ik wil voor mezelf kunnen blijven denken. Als iets niet deugt, wil ik dat kunnen zeggen.”
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie: Merel van Waalwijk van Doorn
Productie: Rhea Stroink
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Video: Cato Visser
Foto: NRC
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Als kind vluchtte Clarice Gargard twee keer uit Liberia, waar een burgeroorlog uitbrak. Haar verleden leerde haar dat goed en kwaad niet tegenover elkaar staan. „Het is een spectrum. Mensen kunnen tegelijk goede én slechte dingen doen. Dat is de complexiteit van mens zijn.” Als we willen bouwen aan een betere wereld, moet daarin volgens haar ruimte zijn voor die complexiteit, met oog voor zowel slachtoffers als daders. „Dat klinkt heel idealistisch en whatever. Maar wat is het alternatief? Dit blijven doen?”
Verzet tegen de wereld van nu hoeft volgens Gargard niet hard te zijn. Zachtheid en strijd lijken tegenpolen, maar juist daarin zit volgens haar de paradox: „Het is toch bizar dat we meer zachtheid in de wereld willen, maar dat we dat willen bereiken door te strijden.” Gargard stelt dat we zelf moeten worden wat we zeggen te willen van de wereld. „Je moet die betere wereld al zijn eigenlijk.”
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie: Merel van Waalwijk van Doorn
Productie: Rhea Stroink
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Video: Cato Visser
Foto: NRC
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Van de ‘rode seksfeeks’ heeft MEROL haar geuzenaam gemaakt. Op haar nieuwe album ‘Leve De Feeks’ weigert ze die te temmen. „We gaan haar vieren.” Haar werk wordt persoonlijker en feministischer. Seks gaat voor de zangeres over meer dan wat er in bed gebeurt: „Het gaat voor mij over het lichaam, vruchtbaarheid, relaties, liefde. Ik vind dat we seks een beetje tekortdoen.”
De zangeres verzet zich tegen het idee dat vrouwen jong en glad moeten blijven. „Vrouwen mogen niet oud worden. We mogen geen teken van leven vertonen.” Ook plastische chirurgie vindt ze problematisch: „Als je die denkrimpel niet meer ziet, dan kun je als vrouw ook niet meer laten zien dat je boos bent. Terwijl: we zijn toch boos?”
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie: Merel van Waalwijk van Doorn
Productie: Rhea Stroink
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Video: Cato Visser
Foto: NRC
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Voor Francesco Veenstra is bouwen nooit alleen een technische opgave. „Het is misschien eerder een sociaal beroep", zegt de Rijksbouwmeester, die na vijf jaar afzwaait. Architectuur draait volgens hem om de vraag hoe we een samenleving vormgeven.
De oplossing voor zijn grootste dossier, de wooncrisis, ligt volgens Veenstra niet per se in méér bouwen. „Er is geen schaarste aan ruimte, maar wel een schaarste aan het recht op het gebruik ervan." De haast die we hebben om woningen te blijven bouwen brengt volgens hem het risico met zich mee „dat er eenvormigheid ontstaat". Hij pleit voor slimmer gebruik van de ruimte: rijtjeswoningen splitsen en gebouwen meerdere functies geven. „We kunnen theaters en scholen combineren.” Ook het nachtelijk inzetten van Rijksgebouwen als daklozenopvang past daarbinnen. „We moeten de ruimte eerlijk verdelen en een samenleving ontwerpen waarin iedereen kan meedoen.”
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie: Merel van Waalwijk van Doorn
Productie: Rhea Stroink
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Video: Cato Visser
Foto: NRC
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

Forensisch patholoog Frank van de Goot ziet de dood niet als iets lugubers, maar als een puzzel die opgelost moet worden. Zijn autisme helpt hem in zijn werk, zegt hij: „De neurotypische wereld accepteert niet dat het leuk is." Zaken als de butlermoord of de Belgische student Sanda Dia laten hem niet los. Tegelijk benadrukt hij: „Ik oordeel niet. De rechtbank oordeelt over schuld en onschuld. En uiteindelijk moet je je verantwoorden voor de grote baas."
Van de Goot pleit voor beter onderzoek naar doodsoorzaken: „Er wordt geen goede lijkschouw gedaan. Zit het hoofd er nog op en zitten er geen gaten in? Dan noemen we het een natuurlijke dood." Volgens hem hebben we van de meeste overledenen „geen idee waarom ze dood zijn".
Het onderzoek naar doodsoorzaken doet Frank van De Goot bij Nationaal Forensisch Onderzoeksbureau (NFO).
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar podcast@nrc.nl.
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie: Merel van Waalwijk van Doorn
Productie: Rhea Stroink
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Video: Cato Visser
Foto: NRC
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.