DoggyBoom Wychowanie i trening psów

Psy nie mówią ludzkim językiem, jednak mówią nam wiele swoim zachowaniem, ciałem, a nawet spojrzeniem... To od nas zależy, czy je usłyszymy. W dzisiejszym odcinku opowiem Wam o tym, jak rozpoznać po zachowaniu psa, że coś go boli. A to niezwykle ważna rzecz - im wcześniej rozpoznamy chorobę, tym większe szanse, że pies wróci do zdrowia lub - jeśli to jest niemożliwe - lekarze tak dobiorą leki przeciwbólowe, żeby życie psa było maksymalnie komfortowe.
Serdecznie Was zapraszam do posłuchania.

W tym odcinku porozmawiamy o tym, czym jest tzw. efekt Prousta i co on ma wspólnego z psami...
Jeśli podpowiem Wam, że będzie o niezwykłej mocy zapachów i pamięci mimowolnej, być może traficie na właściwy trop.
Będzie więc odrobinę neurobiologii, emocjach, ewolucji i furtkach do wspomnień z dzieciństwa.
Serdecznie Was zaparszam do posłuchania.
Kurs Wiosna z relaksem: https://doggyboom.elms.pl/s/wiosna-z-relaksem.html
Klub DoggyBoom: https://doggyboom.elms.pl/next/public/catalog/product/klub-doggyboom
Serdecznie zaparszam do dołączenia.

Problem tzw. nadmiernej szczekliwości dotyczy wielu psów. O ile samo szczekanie jest jednym z najbardziej naturalnych psich zachowań, to wielogodzinne szczekanie lub szczekanie w reakcji na każdy najmniejszy bodziec z otoczenia może być uciążliwe zarówno dla rodziny psa, jak też dla sąsiadów, ale i samego czworonoga. Choć pies wcale tak swojego szczekania, rzecz jasna, nie postrzega. Jest to bowiem często zachowanie samonagradzające.
Jeśli mamy w domu tak "wyszczekanego" czworonoga i chcemy nieco obniżyć poziom jego szczekliwości, musimy - przede wszystkim - zrozumieć, jakie podłoże ma jego zachowanie. Korygowanie, zwalczanie (czasem w sposób drastyczny, o czym również opowiem Wam w tym odcinku), tłumienie szczekania psa to tylko gaszenie objawów, a nie rozwiązanie problemu.
Spróbujmy zatem przyjrzeć się temu, jakie mogą być przyczyny nadmiernej szczekliwości naszego psa. Oczywiście, parę pomysłów na rozwiązanie tego problemu również znajdziecie w tym odcinku.
Serdecznie Was zapraszam do posłuchania.

Wg badań ankietowych w Polsce ok 43-45 % gospodarstw domowych posiada psa, a liczbę psów w Polsce (2023-2024 r) szacuje się na 8,5 mln, czyli więcej, niż dzieci do 18-go roku życia. I to z pewnością są dane niedoszacowane, bo nie ma żadnych metod, pozwalających na dokładne zliczenie czworonogów. Ogromną część psiej populacji w Polsce, niestety, stanowi tzw. szara strefa - psy w pseudohodowlach, schroniskach, przytuliskach, fundacjach, domach tymczasowych i na ulicach...
Te dane jednak, niestety, nie odzwierciedlają stanu psiej populacji w Polsce. Myślę, że wszystkim - zarówno ludziom, jak i czworonogom - żyło się lepiej, gdyby udało się wreszcie zapanować nad rosnącą psią populacją.
Jak to zrobić? Może trzeba spróbować przyjrzeć się krajom, w których ten problem udało się rozwiązać. Zainteresowałam się Holandią, krajem, któremu udało się rozwiązać nie tylko problem psiej bezdomności, lecz także stworzyć regulacje prawne, pozwalające na zapewnienie psom godnych warunków do życia, a ludziom na umożliwienie podjęcia świedomych decyzji w kwestii posiadania lub nie czworonoga.
Czy w Holandii wszystko jest idealne? Na pewno nie. Ale niektóre rozwiązania wydają mi się warte uwagi i być może przeniesienia na grunt polski.
Jedna rzecz wydaje mi się jednak najistotniejsza. Jest nią świadomość każdego, kto kupuje psa z pseudohodowli. Jasne rozumienie tego, że tym samym nie "ratuje szczeniaka" ze złego miejsca, tylko "ratując tego jednego", skazuje jednocześnie na dalsze cierpienia setki i tysiące innych psów. Bo popyt nakręca podaż i nie ma odstępstwa od tej prostej zasady. Dopóki ktoś kupuje szczeniaki "po taniości", dopóty problem nadprodukcji psów i ich masowego cierpienia jest nierozwiązywalny. Społeczne przyzwolenie na istnienie takich miejsc sprawia, niestety, że wszelkie regulacje prawne będą nieskuteczne.
Serdecznie Was zapraszam do posłuchania.

Chodzicie na szkolenie ze swoim psem i spodziewacie się, że po kilku miesiącach nauki pies będzie zawsze i wszędzie prawidłowo reagował na Wasze komendy? No niestety, aż tak dobrze nie jest...
I nawet jeśli metody szkolenia są dobrane odpowiednio do psa, proces uczenia się to nie jest proces liniowy. Nie idziemy od sukcesu do sukcesu, tylko wciąż przeżywamy wzloty i upadki, regresy i przestoje. I wcale to nie oznacza, że pies jest "głupi", wredny, "niegrzeczny" czy "nam się zbuntował". Częściej oznacza to, że proces uczenia się przebiega całkiem prawidłowo! I zupełnie niepotrzebnie się frustrujemy, zmieniamy metody pracy z psem na coraz ostrzejsze, zmieniamy trenerów, aż w końcu się poddajemy...
By oszczędzić sobie frustracji, warto poznać mechanizmy, jakie stoją za procesem uczenia się psów. Zrozumieć, skąd biorą się okresy stagnacji, regresy czy nawroty zachowań niepożądanych. Myślę, że w tym odcinku znajdziecie odpowiedź nie niektóre swoje pytania i - być może - łaskawszym okiem spojrzycie nie tylko na swojego psa, ale i na siebie. Bo tu się aż tak bardzo nie różnimy.