W tym odcinku opowiadam o tym, dlaczego słowo „seksbomba” nigdy nie było tylko niewinnym komplementem. W epoce atomowej kobiecą seksualność zaczęto opisywać językiem wybuchu, siły rażenia, zagrożenia i kontroli. Po II wojnie światowej Ameryka próbowała wrócić do „normalności”, czyli do modelu stabilnej rodziny, mężczyzny-żywiciela i kobiety zamkniętej w domu. Problem w tym, że wojna już zmieniła społeczne role, a kobieca niezależność zaczęła budzić lęk. Przyglądam się temu, jak popkultura połączyła bombę atomową z ciałem kobiety: od pin-up girls, przez Ritę Hayworth na bombie „Gilda”, po stój kąpielowy nazwany od atolu Bikini. Będzie też o Miss Atomic Bomb, Marilyn Monroe w „Niagarze”, filmach noir i gospodyni domowej jako „bezpiecznej” wersji kobiecości. To opowieść o kulturze, która próbowała oswoić własny strach przed atomem, zamieniając go w obraz pięknej, seksualnej kobiety. Tylko że ten obraz nigdy nie był neutralny, bo fascynacja bardzo szybko przechodziła w potrzebę kontroli. Seksbomba miała przyciągać, ale jednocześnie miała zostać rozbrojona: przez małżeństwo, dom, mężczyznę i społeczne normy. Zapraszam.
Źródła:
1. Elaine Tyler May, „Homeward Bound: American Families in the Cold War Era”, Basic Books, 2008
2. Allan M. Winkler, „Life Under a Cloud: American Anxiety About the Atom”, Oxford University Press, 1993
3. Kristina Zarlengo, „Civilian Threat, the Suburban Citadel, and Atomic Age American Women”, 1999
4. Traci Brynne Voyles, „Anatomic Bombs: The Sexual Life of Nuclearism, 1945–57”, „American Quarterly”, 2020
📩 Zapraszam do kontaktu mailowego:
podcastfeministyczny@gmail.com
🔔 Zasubskrybuj profil podcastu w serwisie YouTube
Youtube.com/@podcastfeministyczny
Wszystkich, którzy zechcą wesprzeć moją twórczość zapraszam tutaj 👇
➡ Zostań Patronem | Patronite.pl/podcastfeministyczny
➡ Postaw mi wirtualna kawę | Buycoffee.to/podcastfeministyczny
Jak również na moje kanały społecznościowe 👇
➡Facebook.com/podcastfeministyczny
➡Instagram.com/podcastfeministyczny
➡TikTok/@podcast.feministy
Polska