Prowadzenie: Aleksandra Wojtaszek
Wojna nigdy nie zostawia po sobie prostych historii – raczej urwane zdania i luki w pamięci. Z pomocą przychodzi literatura, bo potrafi ocalić to, co pojedyncze i kruche. Pamięć zbiorowa zbyt często zamienia się w slogan albo polityczne hasło. Tymczasem indywidualne świadectwa, zapisane w powieściach, esejach czy reportażach, zachowują prawdę nie do podważenia. Jak zatem mówić o wojnie, by nie powielać klisz? I czy jednostkowe historie mają szansę w starciu z oficjalnym językiem zwycięzców?