Alfabet Wojtusika

Odcinek #251 w którym z Maciejem Płazą trochę w Radomiu, trochę w Krakowie rozmawiamy o jego powieści "Kasperl i Margit".

Zaczynamy od W jak wielkiej powieści realistycznej, zastanawiamy się dlaczego takich powieści w Polsce pisze się niewiele. Przyglądamy się Małgorzacie Krzyńskiej i Kacprowi z Chwaliszewa, głównym bohaterom książki i dyskutujemy o tym co ich różni, a co połączy. Są tu J jak języki różne, N jak narracje osobne, D jak drogi społeczne i życiowe odrębne.
 

Pod lupę bierzemy Berlin i Poznań, dwa miasta, które są osobnymi bohaterami powieści. Idziemy śladem postaci historycznych, od których roi się w książce. Jest Max Reinhardt, są Modrzejewska, Brecht, Mann, Murnau, są wielcy twórcy teatru lalkowego.

Zajmuje nas w rozmowie powieść jako R jak rama, świat jako teatr i bohaterowie jako uczestnicy W jak widowiska.

 W końcu pytam Macieja Płazę o W jak wolność pisania i dochodzimy do wniosku, że "Kasperl i Margit" to właśnie przejaw pisarskiej wolności.

Odcinek #250 w którym z Beatą i Eugeniuszem Dębskimi w Artetece w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie siedzimy i rozmawiamy o książce „Ostatni krzyk mody”.

Dyskusję zaczynam od A jak Aldony Stasielskiej, postaci P jak przewrotnej.Dalej rozmowa toczy się nie mniej przewrotnie.

Pytam o różne W jak wątki z piątego tomu przygód Tomka Winklera. Pojawia się D jak donos. są Z jak zagraniczne wyjazdy. Pytam o PRL, o to jak opisać ten czas, by nie egzotyzować. 

Wracamy do głównych bohaterów kryminalnej serii pisanej przez Dębskich. Szybko ustalamy, co wyróżnia Tomasza Winklera. Oddajemy głos babci Romie, bohaterce uwielbianej przez czytających  (no może z jednym malutkim wyjątkiem).

Rozmawiamy o n N jak nagrodzie, o wielu wymiarach P: pisania połączonego z pracą poza pisaniem. Autorzy bardzo szczerze opowiadają jak dzielą się obowiązkami, kto kogo pilnuje, kto sprawdza F jak fakty, kto odpowiada za M jak modę.

Na końcu okazuje się, że właśnie razem to dopiero można w S jak slow writing.
Tak, wyszedł nam podcast o byciu R jak razem, również w pisaniu.

Odcinek #249, w którym z tłumaczką Katarzyną Sarek w Krakowie rozmawiamy o książce Lu Min „Być może się wydarzyło”.

Zaczynamy od N jak noweli, gatunku bardzo popularnego w Chinach. Przyglądamy się też krótko B jak biografii Lu Min.

Skupiamy się na tym. co N jak nieobecne w tekście oraz na N jak spotkaniach - nie spotkaniach.  Historia z „Być może się wydarzyło” korzysta z gatunkowej ramy dziennikarskiego śledztwa, ale zmierza w zupełnie innym, N jak nieznanym kierunku. I o tym dyskutujemy. Interesują nas bliscy głównej bohaterki, rozmawiamy o rodzinie, która nie czuje S jak straty.
Przy okazji poruszam temat Ż jak żałoby, pytam jak proces przechodzenia przez śmierć kogoś z bliskich wygląda w Chinach.
Ważne stają się K jak kanały komunikacji, okazuje się, że bohaterowie komunikują się ze sobą na różne sposoby, ale nie rozmawiają twarzą w twarz. 
Analizujemy, dywagujemy o tym, co nam historia Mimo mówi o świecie z dziś.
 
Na koniec pytam o P jak przegapione tematy i wątki, którymi żyje chińska literatura, a których jeszcze przez brak tłumaczenia na język polski - nie poznaliśmy.

Odcinek powstał we współpracy z Wydawnictwem Znak Literanova.

Odcinek #248, w którym siedzimy z Grażyną Plebanek w Filii nr 3 Biblioteki Kraków i rozmawiamy o książce „Pola. Ukryte życie Apolonii Machczyńskiej-Świątek”.

Od początku przyglądamy się P jak poszukiwaniom dziennikarskim i literackim. Grażyna Plebanek z zasłyszanych w dzieciństwie S jak słów, z rodzinnych opowieści, dokumentów próbuje opowiedzieć nam o Ż jak życiu swojej babci, Apolonii Machczyńskiej-Świątek.

Pojawia się biologiczna M jak matka, kolejne D jak dokumenty I mnóstwo P jak pytań bez odpowiedzi. Zastanawiamy się nad tym, jak wyglądała relacja Apolonii z Henrykiem i Krystyną.  Przyglądamy się punktom zwrotnym w biografii. Pojawia się P jak pokoleniowa cisza i wątek nie przekazywania traumy kolejnemu pokoleniu. 

Szalenie ważny w tym odcinku jest temat prawa do opowiadaniu cudzej historii i odpowiedzialności za opowieść.
 
Sporo w tym spotkaniu jest słów na literę P. W końcu to przecież życie P jak Poli interesuje nas dużo bardziej niż mit jej śmierci. 
 
Na końcu okazuje się, ż Apolonia sprawia, że czytelnicy otwierają się na to, o czym milczą ich domy.

Odcinek #247 w którym z Agnieszką Łopatowską w Artetece w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie siedzimy i rozmawiamy o książce ""Normandia. Życie między przypływem a odpływem" 

Zaczynamy od smacznego P jak prezentu i tak przechodzimy do smakowitej rozmowy z Normandią w roli głównej. Pytam jak zaprzyjaźnić się z tym regionem Francji. 
Przyglądamy się P jak pisarzom, którzy polubi się z Normandią, I malarzom i malarkom tez. Pojawiają się takie postaci jak Guy de Maupassant, Annie Ernaux, Claude Monet i Berthe Morisot. Dopytuję o Flauberta i o to jak nie popaść w B jak bovaryzm. 
Próbuję się dowiedzieć, czy Agnieszka ruszyła śladem skarbu, o którym można przeczytać u Maurice’a Leblanca. Interesuje mnie też Normandia jak M jak miejsce turystyczne, historyczne oraz miejsce pamięci (D-DAY). Dyskutujemy o bogactwie S jak smaków Normandii i o L jak legendach z tego regionu Francji. 

Na koniec okazuje się, że po czytaniu o Normandii warto po prostu Normandię zobaczyć.

Odcinek powstał w ramach współpracy z Wydawnictwem Filia.