Alfabet Wojtusika

Odcinek #245, w którym w siedzimy z Anną Kańtoch w Śląskim Klubie Fantastyki w Katowicach i rozmawiamy o powieści "Zima pożegnanych".

Na dobry początek pytam, czy to na pewno koniec opowieści z Krystyną Lesińską w roli głównej?​ Rozmawiamy o Z jak zakończeniu wielu powieściowych wątków, czyli o tym, co należy się czytelnikowi i ​co autorka dać mu może.

Pytam o tytułową Z jak zimę, o kryminalną Z jak zagadkę​, dopytuję o brata Lesińskiej.
​ Sporo rozmawiamy R jak relacjach między postaciami. Oprócz Krystyny bacznie przyglądamy​ się Olgierdowi Darskiemu, który wyjadę się ​być bohaterem z perspektywami na rozwój. Dopytuję o Miłosza - ważną dla powieści figurę, zastanawiamy się co nam Najder opowiada. 

Nie brakuje​ wątków ważnych dla powieści -  S jak stalkingu, O jak ofiary​, M jak milczenia.

Na koniec pytam o P jak plany i okazuje się, że Olgierd może ​nam siebie jeszcze opowie. 

Odcinek powstał we współpracy z wydawnictwem Marginesy.

Odcinek #244, w którym z Katarzyną Rzehak rozmawiamy w Warszawie o książce zatytułowanej "Wanda Telakowska. Piękno dla wszystkich, czyli jak powstało polskie wzornictwo powojenne" /Marginesy/.

Zaczynamy od zainteresowania postacią Wandy. Na scenę wkracza S jak super tata Telakowski. Przyglądamy się A jak artystycznej drodze bohaterki biografii, pojawia się G jak grafika użytkowa i D jak drzeworyt barwny.
Pytam o Wandę artystkę w centrum zainteresowania artystów oraz o niewybredne W jak wierszyki na jej temat.Zatrzymujemy się przy przemianie Wandy z artystki w urzędniczkę, pytam o wybory i motywacje. Zastanawiamy się, czy wierzyła w nowy porządek.

Katarzyna Rzehak barwnie opisuje kolejne etapy działalności Telakowskiej po 1945 roku, aż do powstania Instytutu Wzornictwa Przemysłowego.  Opisujemy jej najbardziej nietuzinkowe projekty : bary mleczne, ubrania dla dzieci, figurki.
Pytam o największe sukcesy, o to co udawało się jej realizować w czasach gospodarki niedoboru, a czego się nie udało wprowadzić w życie.

Na koniec patrzymy na Wandę Telakowską odsuniętą na boczny tor, Z jak zapomnianą.

Odcinek #243, w którym z Bernardem Gromkiem rozmawiamy w Krakowie o jego debiutanckiej powieści "Revolterium".

Zaczynamy oczywiście od opowieści o tym, jak Bernard postanowił napisać książkę i skąd wziął pomysł na historię z 1848 roku. 

Przyglądamy się różnym W jak wątkom zamkniętym w fabularnej historii. Pojawia się R jak rabacja i P jak powstanie. 

Ważny jest K jak Kraków, osobny bohater książki; miasto, które autor portretuje jak miasteczko, bez pudru, brudne i niebezpieczne, wielowarstwowe.

Przyglądamy się uważnie głównym bohaterom: Maksowi Kromowi i Hipolitowi Zdańskiemu. Do fikcyjnych postaci dołączają Edward Dembowski i Jakub Suchorzewski. Zwracamy uwagą na Ź jak źródła historyczne, między innymi na zapiski Ambrożego Grabowskiego. Patrzymy też na powieściowe heroiny - Cecylię i Madame.
Rozgrywamy wątek R jak rewolty i M jak misterium oraz D jak demitologizacji. Zastanawiamy się jak oddać literacko N jak napięcie związane ze zmierzchem pewnej epoki.
W końcu okazuje się, że tak naprawdę chodzi o K jak kasę, a autorowi chodziło jednak o coś więcej - o pokazanie różnych I jak idei.

Odcinek #242, w którym z Igorem Brejdygantem w Warszawie rozmawiamy o powieści "Zemsta".

Na początku pytam autora o W jak Warszawę i E jak elity. Igor opowiada o tym jak rysowała mu się "Zemsta", z jakich elementów ją K jak konstruował. 

Co zastanawiające -autor dopiero po dwudziestu minutach rozmowy przypomina sobie nazwę M jak miejscowości opisanej w powieści, z którą to nazwą spore problemy mają również bohaterowie książki. Dlatego dopytuję go od razu o inne P jak przejęzyczenia i przekręcanie słów.

Czy Mieczysław, Mietek to dobre imię dla literackiego antybohatera? Skąd się u Igora biorą imiona postaci - to sprawdzamy.

Pojawiają się też w naszej dyskusji różne A jak antagonizmy i b jak bariery, między miastem i wsią. Przyglądamy się głównej bohaterce - Ance, która nie wchodzi w rolę ofiary.

Wracamy do "Rysy", "Układu" i pojawia się wątek S jak scenariuszowego widzenia świata literackiego.

Na końcu zgadujemy R jak róg,  Długi Róg.

Odcinek powstał we współpracy z Wydawnictwem Świat Książki.

Odcinek #241, w którym z Marcinem Wilkiem w Krakowie rozmawiamy o jego książce "Jedyna. Biografia Karoliny Lanckorońskiej".

Zaczynamy od C jak celu: czego autor chciał się o Karli dowiedzieć i czego się finalnie dowiedział? Rozmawiamy o pisaniu B jak biografii postaci, które biografowi uciekają.

Pytam o E jak emancypację bohaterki, przyglądamy się jej życiowym wyborom, patrzymy z podziwem na to jak wieloma sprawami się zajmowała. 

Pojawia się wątek W jak wspomnień Lanckorońskiej z czasu II Wojny Światowej, pytam o to, dlaczego jej zapiski czekały na publikację kilkadziesiąt lat. 

Cały czas śledzimy kobietę  na pierwszy rzut oka S jak silną i S jak surową ii próbujemy odpowiedzieć na pytanie,  czy Karla była wśród ludzi S jak samotna. Pojawia się wątek C jak czułości i P jak przyjaciela.
A wszystko kręci się wokół K jak kolekcji oraz Polskiego Instytutu Historycznego.

W końcu wychodzi na to, ze biografia autorstwa Marcina jest kolejnym krokiem P jak przywracania nam pamięci o Karolinie Lanckorońskiej.