Spotkania z Przyrodą

PARTNEREM TEGO ODCINKA PODCASTU JEST WYDAWNICTWO PAŚNY BURIAT.
Są w Polsce miejsca, które wymagają przewodnika nie tylko o doskonałej wiedzy naukowej, ale i niezwykłej wrażliwości na krajobraz. Jednym z nich jest Puszcza Augustowska – przestrzeń o unikalnym charakterze, skomplikowanej historii i fascynujących zależnościach przyrodniczych.
Pretekstem do dzisiejszego spotkania jest nowa książka wydana nakładem Wydawnictwa Paśny Buriat – Puszcza Augustowska.
Naszą przewodniczką po tym wyjątkowym kompleksie leśnym jest jej autorka, dr Dorota Zawadzka. Dorota zabiera nas w głęboką podróż po puszczańskich ostępach, opowiadając o tutejszych zwierzętach, roślinach i o człowieku, którego losy od wieków splotły się z tym terenem.
Przy tej okazji pytam też Dorotę o rzecz niezwykle ważną – jako leśniczka i badaczka działająca poza korporacją Lasy Państwowe, daje nam unikalne, niezależne spojrzenie na współczesną gospodarkę leśną. Porozmawiamy o tym, jak dziś zarządzamy lasami – nie tylko w Augustowskiem, ale w całej Polsce, i gdzie przebiega granica między ochroną a eksploatacją.
Zapraszam na tę wyjątkową wędrówkę!
Rozmowa trwa 102 minuty i została zarejestrowana kilka tygodni temu.
Profil Doroty na Facebooku
Strona odcinka: spotkaniazprzyroda.pl/148
Podziękowania dla wszystkich moich Patronek i Patronów. W tym zacnym gronie są:
Marcin Michalak, Dawid Miśkiewicz, Kamil Mikucki, Paweł Gliwny, Hanna Filipionek, Tomasz Gogołek, Tomasz Jakubowski, Agnieszka Brzezińska, Maciej Disterheft, Katarzyna, Agata ZKrzaka, Aleksandra Karska, Jan, Maciej Cichosz, Patrycja, Rybaczewska, Łukasz "Lisek" Lisicki, Daniel Dąbrowski, Katarzyna Paś, Krystyna, Joanna Pląder, Marta Morawiec, Aleksandra Nowak, Olga Kowalik, Edyta, Agnieszka Menczykowska, Ewa Owczarska Szulc i Ania Świderska.
Osobne podziękowania kieruję do wszystkich Fundatorek i Fundatorów kawy!
Dziękuję za Wasze zaufanie i zaangażowanie!

Daniel Petryczkiewicz – fotograf, pisarz i aktywista przyrodniczy, autor książki „Mała – historia znikania” oraz inicjator starań o utworzenie rezerwatu w dolinie rzeki Małej. Od lat konsekwentnie nagłaśnia problem niszczenia i wysychania małych polskich rzek, łącząc artystyczną wrażliwość na krajobraz z bezkompromisową walką o jego ochronę. W swojej działalności nie tylko staje na pierwszej linii obrony lokalnej dzikości, ale też dotyka trudnych tematów systemowych barier oraz poszukiwania dojrzałej nadziei w obliczu kryzysu klimatycznego.
Pierwszy raz rozmawialiśmy niedługo po tym, gdy w koryto rzeki Małej wjechały koparki. Mówiliśmy wtedy o bezmyślnej dewastacji, o niszczeniu czegoś, co tworzyło tkankę lokalnego krajobrazu. Dziś dolina Małej jest już oficjalnie rezerwatem przyrody. Stało się jednak coś poruszającego i paradoksalnego – ten prawny sukces przyszedł za późno. Rezerwat powstał nad rzeką, która wyschła i nikt z nas nie ma pewności, czy woda do niej jeszcze wróci. 
Powrót do rozmowy z Danielem i refleksja nad jego książką „Mała – historia znikania” stają się pretekstem do diagnozy polskiego ruchu przyrodniczego. Przyglądamy się codzienności ludzi, którzy stają na pierwszej linii frontu w walce o lokalny krajobraz. Rozmawiamy o systemowych barierach, uzależnieniu ochrony środowiska od decyzji politycznych oraz o cenie, jaką aktywiści płacą w postaci wypalenia i rozgoryczenia.
To jednak również odcinek o niezwykłej wspólnocie. O momentach mobilizacji, gdy małe, lokalne inicjatywy łączą się, by jednym głosem przeciwstawić się niszczeniu natury. Daniel Petryczkiewicz rozlicza się także z pojęciami optymizmu i nadziei, pokazując, dlaczego ta druga nie wymaga idealnych warunków, by działać.
W tym odcinku m.in.:
Gorzki paradoks rzeki Małej: status rezerwatu nad wyschniętym korytem.
Ochrona a obrona przyrody – dlaczego musimy odróżniać te dwa pojęcia?
Praca od podstaw kontra zderzenie z systemem i wypalenie aktywistów.
Polityczny wymiar decyzji środowiskowych w Polsce.
Siła wspólnoty: jak katastrofy i zagrożenia prawne jednoczą ruch przyrodniczy.
Optymizm a nadzieja – czym się różnią i co daje siłę do dalszego działania?

Moim i Waszym gościem jest Daniel Petryczkiewicz, autor książki „Mała – historia znikania”. Zapraszam na tę ważną i potrzebną rozmowę.
https://petryczkiewicz.pl

Rozmowa trwa 105 minut i została zarejestrowana kilka tygodni temu.
Strona odcinka: spotkaniazprzyroda.pl/147
Podziękowania dla wszystkich moich Patronek i Patronów. W tym zacnym gronie są:
Marcin Michalak, Dawid Miśkiewicz, Kamil Mikucki, Paweł Gliwny, Hanna Filipionek, Tomasz Gogołek, Tomasz Jakubowski, Agnieszka Brzezińska, Maciej Disterheft, Katarzyna, Agata ZKrzaka, Aleksandra Karska, Jan, Maciej Cichosz, Patrycja, Rybaczewska, Łukasz "Lisek" Lisicki, Daniel Dąbrowski, Katarzyna Paś, Krystyna, Joanna Pląder, Marta Morawiec, Aleksandra Nowak, Olga Kowalik, Edyta, Agnieszka Menczykowska, Ewa Owczarska Szulc i Ania Świderska.
Osobne podziękowania kieruję do wszystkich Fundatorek i Fundatorów kawy!
Dziękuję za Wasze zaufanie i zaangażowanie!

O Antarktyce i naszej wrażliwości | Mikołaj Arndt
Co dzieje się wtedy, gdy spełniasz największe przyrodnicze marzenie i trafiasz na koniec świata, ale zamiast nieskażonego raju zderzasz się z twardą rzeczywistością zmian klimatycznych?
W najnowszym odcinku podcastu rozmawiam z Mikołajem Arndtem – przyrodnikiem, obserwatorem i fotografem, który od roku przebywa (pracuje) w POLSKIEJ STACJI ANTARKTYCZNEJ. To nie jest zwykła relacja z egzotycznej wyprawy. To głęboka, poruszająca opowieść o wrażliwości na naturę, "uwięzieniu" na niewielkim skrawku lądu tuż przy brzegu potężnego kontynentu i o trudnym rachunku sumienia, jaki serwuje nam dzisiejszy świat.
Antarktyka w relacji Mikołaja przestaje być niedostępną legendą z podręczników – staje się soczewką, w której doskonale widać skutki naszych cywilizacyjnych decyzji. Błąkanie się po skraju kontynentu, do którego tak trudno się dostać, uświadamia nam, jak daleko posunęły się zmiany, które na co dzień wolimy ignorować.
W tym odcinku:
Życie i praca w stacji antarktycznej z perspektywy wrażliwego obserwatora i fotografa.

Dlaczego spełnienie marzenia przyrodnika przynosi refleksję i smutek?

Zmiany klimatyczne na własne oczy – jak ucieka mit o nietkniętej Antarktyce.

Bliskość kontynentu i bariery, które nie pozwalają iść dalej – o fizycznych i emocjonalnych granicach w terenie.

Rachunek sumienia naszej cywilizacji ujęty w przemyśleniach, kadrach i obserwacjach.

https://www.facebook.com/profile.php?id=100012091531238
https://www.instagram.com/mikolaj.arndt/
https://arctowski.aq/

Podziękowania dla wszystkich moich Patronek i Patronów. W tym zacnym gronie są:
Marcin Michalak, Dawid Miśkiewicz, Kamil Mikucki, Paweł Gliwny, Hanna Filipionek, Tomasz Gogołek, Tomasz Jakubowski, Agnieszka Brzezińska, Maciej Disterheft, Katarzyna, Agata ZKrzaka, Aleksandra Karska, Jan, Maciej Cichosz, Patrycja, Rybaczewska, Łukasz "Lisek" Lisicki, Daniel Dąbrowski, Katarzyna Paś, Krystyna, Joanna Pląder, Marta Morawiec, Aleksandra Nowak, Olga Kowalik, Edyta, Agnieszka Menczykowska, Ewa Owczarska Szulc i Ania Świderska.
Osobne podziękowania kieruję do wszystkich Fundatorek i Fundatorów kawy!
Dziękuję za Wasze zaufanie i zaangażowanie!

Czy obcowanie ze stadem owiec na otwartym pastwisku może wyciszyć nasz układ nerwowy skuteczniej niż nowoczesna terapia? W świecie zdominowanym przez hałas, przebodźcowanie i cyfrowy pośpiech, naukowcy szukają odpowiedzi tam, gdzie cichnie cywilizacyjny szum. Dziś w Spotkaniach z Przyrodą pytam o projekt „Mózg na wypasie” i koncept One Health. Moimi gośćmi są Monika Bartkowiak oraz prof. Piotr Tryjanowski. 
Dotykamy tematu, który w niezwykły sposób łączy biologię, medycynę, ekologię oraz troskę o nasz stan psychiczny. Żyjemy w czasach permanentnego napięcia, w których nasz mózg stale znajduje się w stanie podwyższonej gotowości. Okazuje się jednak, że remedium na te cywilizacyjne bolączki nie zawsze kryje się w gabinetach – czasem czeka na nas na wiejskim pastwisku.

Przyglądamy się pionierskiemu projektowi „Mózg na wypasie” oraz idei One Health – Wspólnego Zdrowia – która przypomina, że dobrostan człowieka, zwierząt i otaczającego nas środowiska to jeden, nierozerwalny organizm. O terapeutycznej roli owiec, spokojnym rytmie stada, zapachu trawy i fizjologicznych mechanizmach wyciszenia porozmawiam dziś z wyjątkowymi gośćmi. 
Posłuchajcie, jak natura i zwierzęta stają się dla nas lekarstwem.

Strona odcinka: https://michalstanecki.com/145

Odnośniki do treści wymienionych w rozmowie:
https://up.poznan.pl/aktualnosci/mozg-na-wypasie-pierwsze-terapeutyczne-stado-owiec
https://onehealth.com.pl

Podziękowania dla wszystkich moich Patronek i Patronów. W tym zacnym gronie są:
Marcin Michalak, Dawid Miśkiewicz, Kamil Mikucki, Paweł Gliwny, Hanna Filipionek, Tomasz Gogołek, Tomasz Jakubowski, Agnieszka Brzezińska, Maciej Disterheft, Katarzyna, Agata ZKrzaka, Aleksandra Karska, Jan, Maciej Cichosz, Patrycja, Rybaczewska, Łukasz "Lisek" Lisicki, Daniel Dąbrowski, Katarzyna Paś, Krystyna, Joanna Pląder, Marta Morawiec, Aleksandra Nowak, Olga Kowalik, Edyta, Agnieszka Menczykowska, Ewa Owczarska Szulc i Ania Świderska.
Osobne podziękowania kieruję do wszystkich Fundatorek i Fundatorów kawy!
Dziękuję za Wasze zaufanie i zaangażowanie!

Żyjemy w świecie ogromnego szumu, przebodźcowani obrazami i dźwiękami, które nieustannie walczą o naszą uwagę. Zazdrościmy zwierzętom pierwotnej siły zmysłów, zastanawiając się, co jeszcze z nas zostało po wiekach cywilizacji, która oswoiła naszą codzienność i przestała wymagać czujności.
A przecież nasze zmysły wcale nie osłabły. Działają świetnie, tylko przestaliśmy z nich świadomie korzystać, tworząc sztuczną barierę między sobą a resztką dzikiego świata. Zapominamy, że cały czas jesteśmy częścią tego cudownego układu i że w prawdziwej ochronie przyrody chodzi tak naprawdę o nas samych – o odzyskanie równowagi i uważności.
W dzisiejszym odcinku rozmawiamy o geografii naszych zmysłów, powrocie do głębokiego odczuwania natury oraz o tym, jak na nowo odnaleźć więź ze światem i z samym sobą.
Moim gościem jest Izabela Dłużyk – niezwykła rejestratorka głosów przyrody, która słyszy i odczuwa świat w sposób, o którym w codziennym biegu zdążyliśmy już zapomnieć.
Iza to uznana na świecie rejestratorka głosów przyrody i pejzaży akustycznych natury. Od lat przemierza z mikrofonem najcenniejsze przyrodniczo zakątki Polski oraz świata, chwytając unikalne, czyste głosy ptaków i dzikich ekosystemów. Niezwykła wrażliwość słuchowa oraz unikalna perspektywa obcowania ze środowiskiem pozwalają jej tworzyć kompozycje dźwiękowe o niezwykłej głębi. Jej praca i twórczość to nie tylko archiwizacja znikających brzmień dzikiej przyrody, ale przede wszystkim poruszająca lekcja uważności, świadomego słuchania oraz ponownego odkrywania naszej głębokiej więzi ze światem natury.
Zapraszam Was do wysłuchania mojej rozmowy z Izabelą Dłużyk. Rozmowa trwa 90 minut.
Linki do osób i treści wymienionych w rozmowie:
https://www.facebook.com/idluzyk/?locale=pl_PL
https://zvukolom.bandcamp.com/album/soundscapes-of-spring
https://zvukolom.bandcamp.com/album/soundscapes-of-summer

Strona odcinka: https://michalstanecki.com/144

Podziękowania dla wszystkich moich Patronek i Patronów. W tym zacnym gronie są:
Marcin Michalak, Dawid Miśkiewicz, Kamil Mikucki, Paweł Gliwny, Hanna Filipionek, Tomasz Gogołek, Tomasz Jakubowski, Agnieszka Brzezińska, Maciej Disterheft, Katarzyna, Agata ZKrzaka, Aleksandra Karska, Jan, Maciej Cichosz, Patrycja, Rybaczewska, Łukasz "Lisek" Lisicki, Daniel Dąbrowski, Katarzyna Paś, Krystyna, Joanna Pląder, Marta Morawiec, Aleksandra Nowak, Olga Kowalik, Edyta, Agnieszka Menczykowska, Ewa Owczarska Szulc i Ania Świderska.
Osobne podziękowania kieruję do wszystkich Fundatorek i Fundatorów kawy!
Dziękuję za Wasze zaufanie i zaangażowanie!