Psychologia do kawy

🎁 Darmowa karta pracy - koło emocji

W tym odcinku opowiadam o tym, jak rozpoznawać i nazywać emocje, co mogą nam mówić o naszych potrzebach, wartościach i oczekiwaniach oraz jak wykorzystać tę wiedzę w codziennym życiu.
Dowiesz się między innymi:
Jak korzystać z koła emocji, kiedy trudno Ci określić, co czujesz.

Dlaczego to, że czujesz się odrzucona, nie zawsze oznacza, że ktoś rzeczywiście Cię odrzucił.

Jak rozróżniać fakty od własnych interpretacji, nie podważając przy tym swoich emocji.

Co przyjemne emocje mogą Ci powiedzieć o tym, czego chcesz mieć w życiu więcej.

Kiedy warto przyjrzeć się emocjom bliżej, a kiedy po prostu potrzebujesz odpoczynku.

Jak przejść od rozpoznania emocji do zrozumienia swoich potrzeb i wybrania małego kroku.

Odcinek opiera się m.in. na badaniach nad różnicowaniem emocji, modelu kołowym afektu Jamesa Russella oraz teoriach oceny poznawczej emocji.

☕ Do odcinka przygotowałam kartę z krótką praktyką uważności i nagraniem ćwiczenia . Pobierzesz ją tutaj

Workbook o lęku i zamartwianiu się
W tym odcinku „Psychologii do kawy” opowiadam, skąd bierze się natłok myśli i jak sobie z nim radzić. Wyjaśniam, dlaczego czasem analizowanie daje pozorne poczucie kontroli, jak może wiązać się z trudnymi emocjami i co sprawia, że zamiast znajdować odpowiedzi, krążymy wokół tych samych pytań.
Poznasz sposoby na przyglądanie się myślom z dystansem i powracanie do tu i teraz. Poprowadzę Cię też przez krótkie ćwiczenie defuzji poznawczej.
Nie musisz mieć pustej głowy, żeby odpoczywać, podejmować decyzje i zajmować się tym, co dla Ciebie ważne.

💌 Zapisz się też do newslettera „Psychologia do kawy”, w którym rozwijam tematy z podcastu, dzielę się własnymi historiami i praktyczną wiedzą psychologiczną.

Karta pracy do pracy nad przyjmowaniem krytyki do pobrania.

Ktoś zwraca Ci uwagę, a Ty od razu czujesz potrzebę, żeby się wytłumaczyć. Ktoś prosi, żebyś następnym razem zrobiła coś inaczej, a w Twojej głowie pojawia się: „Cokolwiek zrobię, i tak jest źle”. Albo słyszysz jedną uwagę i nagle przestaje mieć znaczenie wszystko, co zrobiłaś dobrze.
Dlaczego krytyka potrafi boleć aż tak bardzo, nawet wtedy, kiedy nikt właściwie nas nie atakuje?
W tym odcinku „Psychologii do kawy” przyglądam się temu, co dzieje się z nami, kiedy słyszymy coś, co nie pasuje do naszego obrazu siebie. Opowiadam o tym, dlaczego zwykła prośba może zabrzmieć jak ocena, skąd bierze się potrzeba tłumaczenia się, atakowania albo wycofania i dlaczego czasem najbardziej boli nas właśnie ta krytyka, w której… jest trochę prawdy.
Mówię też o tym, jak odróżnić konstruktywną informację zwrotną od nieproszonej opinii czy przekraczania granic oraz jak nauczyć się przyjmować uwagi bez zamieniania jednego błędu w wyrok na swój temat.
Bo można usłyszeć: „zrobiłaś coś nie tak” bez dopowiadania sobie: „coś jest ze mną nie tak”.
I właśnie tego będziemy się uczyć w tym odcinku i oczywiście będziemy to robić małymi krokami. ☕

Karta pracy - 5 kroków by pokonac samowyciszanie
Czy zdarza Ci się mówić „wszystko okej”, choć wcale nie jest okej? Zgadzać się, choć masz inne zdanie? Nie mówić o swoich potrzebach, bo boisz się konfliktu, odrzucenia albo tego, że sprawisz komuś przykrość?
To może być samowyciszanie (self-silencing) - strategia, dzięki której próbujemy chronić ważne dla nas relacje, ukrywając własne emocje, potrzeby, opinie czy granice.
Problem w tym, że to, co krótkoterminowo daje spokój i pozwala uniknąć trudnej rozmowy, długoterminowo może prowadzić do frustracji, poczucia niezrozumienia, większego dystansu i problemów w relacji.
W tym odcinku, opierając się na badaniach psychologicznych i teorii Silencing the Self, opowiadam:
• czym jest samowyciszanie i czym różni się od zdrowego kompromisu,
• dlaczego tak trudno powiedzieć „nie”, „jest mi przykro” albo „ja chcę inaczej”,
• dlaczego ukrywanie emocji i potrzeb może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego,
• jak samowyciszanie wpływa na bliskość i komunikację,
• oraz jak małymi krokami odzyskiwać własny głos bez przechodzenia od milczenia do wielkich konfrontacji.

🎧 Posłuchaj i zastanów się: ile miejsca na Twoje prawdziwe emocje, potrzeby i zdanie jest w Twoich relacjach?

Workbook "Jak radzić sobie z lękiem i zamartwianiem się"
„Wiadomo, że to ogarnę, ale najpierw daj mi trochę podramatyzować”.
A co, jeśli przewidywanie tego, co może pójść źle, nie zawsze jest katastrofizowaniem? I nie każda osoba, która tworzy w głowie czarne scenariusze, potrzebuje usłyszeć: „przestań się martwić, będzie dobrze”?
W tym odcinku opowiadam o defensywnym pesymizmie -strategii, dzięki której część osób wykorzystuje lęk i negatywne przewidywania do lepszego przygotowania się i działania.
Sprawdzamy, dlaczego jednych myślenie o najgorszym mobilizuje, a innych wpędza w coraz większy lęk. Gdzie przebiega granica między użyteczną analizą a zamartwianiem się i katastrofizowaniem? Dlaczego chwilowa ulga nie zawsze oznacza, że dobrze regulujemy lęk? I po czym poznać, że strategia, która miała nam pomagać, zaczyna nas ograniczać?
Przede wszystkim jednak pokazuję, jak wykorzystać czarne scenariusze w praktyce, tak, żeby prowadziły do przygotowania i działania, zamiast produkować kolejne powody do niepokoju.

Jeśli zmagasz się z lękiem, zamartwianiem się lub natłokiem myśli, dodatkowe materiały znajdziesz na nataliasadownik.pl w zakładce Sklep.