Psychologia do kawy

Karta pracy do pracy nad przyjmowaniem krytyki do pobrania.

Ktoś zwraca Ci uwagę, a Ty od razu czujesz potrzebę, żeby się wytłumaczyć. Ktoś prosi, żebyś następnym razem zrobiła coś inaczej, a w Twojej głowie pojawia się: „Cokolwiek zrobię, i tak jest źle”. Albo słyszysz jedną uwagę i nagle przestaje mieć znaczenie wszystko, co zrobiłaś dobrze.
Dlaczego krytyka potrafi boleć aż tak bardzo, nawet wtedy, kiedy nikt właściwie nas nie atakuje?
W tym odcinku „Psychologii do kawy” przyglądam się temu, co dzieje się z nami, kiedy słyszymy coś, co nie pasuje do naszego obrazu siebie. Opowiadam o tym, dlaczego zwykła prośba może zabrzmieć jak ocena, skąd bierze się potrzeba tłumaczenia się, atakowania albo wycofania i dlaczego czasem najbardziej boli nas właśnie ta krytyka, w której… jest trochę prawdy.
Mówię też o tym, jak odróżnić konstruktywną informację zwrotną od nieproszonej opinii czy przekraczania granic oraz jak nauczyć się przyjmować uwagi bez zamieniania jednego błędu w wyrok na swój temat.
Bo można usłyszeć: „zrobiłaś coś nie tak” bez dopowiadania sobie: „coś jest ze mną nie tak”.
I właśnie tego będziemy się uczyć w tym odcinku i oczywiście będziemy to robić małymi krokami. ☕

Karta pracy - 5 kroków by pokonac samowyciszanie
Czy zdarza Ci się mówić „wszystko okej”, choć wcale nie jest okej? Zgadzać się, choć masz inne zdanie? Nie mówić o swoich potrzebach, bo boisz się konfliktu, odrzucenia albo tego, że sprawisz komuś przykrość?
To może być samowyciszanie (self-silencing) - strategia, dzięki której próbujemy chronić ważne dla nas relacje, ukrywając własne emocje, potrzeby, opinie czy granice.
Problem w tym, że to, co krótkoterminowo daje spokój i pozwala uniknąć trudnej rozmowy, długoterminowo może prowadzić do frustracji, poczucia niezrozumienia, większego dystansu i problemów w relacji.
W tym odcinku, opierając się na badaniach psychologicznych i teorii Silencing the Self, opowiadam:
• czym jest samowyciszanie i czym różni się od zdrowego kompromisu,
• dlaczego tak trudno powiedzieć „nie”, „jest mi przykro” albo „ja chcę inaczej”,
• dlaczego ukrywanie emocji i potrzeb może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego,
• jak samowyciszanie wpływa na bliskość i komunikację,
• oraz jak małymi krokami odzyskiwać własny głos bez przechodzenia od milczenia do wielkich konfrontacji.

🎧 Posłuchaj i zastanów się: ile miejsca na Twoje prawdziwe emocje, potrzeby i zdanie jest w Twoich relacjach?

Workbook "Jak radzić sobie z lękiem i zamartwianiem się"
„Wiadomo, że to ogarnę, ale najpierw daj mi trochę podramatyzować”.
A co, jeśli przewidywanie tego, co może pójść źle, nie zawsze jest katastrofizowaniem? I nie każda osoba, która tworzy w głowie czarne scenariusze, potrzebuje usłyszeć: „przestań się martwić, będzie dobrze”?
W tym odcinku opowiadam o defensywnym pesymizmie -strategii, dzięki której część osób wykorzystuje lęk i negatywne przewidywania do lepszego przygotowania się i działania.
Sprawdzamy, dlaczego jednych myślenie o najgorszym mobilizuje, a innych wpędza w coraz większy lęk. Gdzie przebiega granica między użyteczną analizą a zamartwianiem się i katastrofizowaniem? Dlaczego chwilowa ulga nie zawsze oznacza, że dobrze regulujemy lęk? I po czym poznać, że strategia, która miała nam pomagać, zaczyna nas ograniczać?
Przede wszystkim jednak pokazuję, jak wykorzystać czarne scenariusze w praktyce, tak, żeby prowadziły do przygotowania i działania, zamiast produkować kolejne powody do niepokoju.

Jeśli zmagasz się z lękiem, zamartwianiem się lub natłokiem myśli, dodatkowe materiały znajdziesz na nataliasadownik.pl w zakładce Sklep.

pobierz darmowy mini workbook "Odpowiedzialność czy nadopowiedzialność?"

Masz czasem poczucie, że wszystko jest na Twojej głowie?
To Ty pamiętasz, organizujesz, pilnujesz, pomagasz, przewidujesz problemy i przejmujesz zadania, kiedy inni jeszcze zastanawiają się, kto powinien się nimi zająć. Można na Tobie polegać – tylko że coraz częściej zamiast satysfakcji czujesz zmęczenie, frustrację i żal, że inni nie angażują się tak jak Ty.
W tym odcinku przyglądam się temu, kiedy odpowiedzialność przestaje być naszym zasobem, a zaczyna stawać się nadodpowiedzialnością.
Porozmawiamy o tym, dlaczego dla niektórych osób bycie „tą ogarniętą” staje się częścią tożsamości, dlaczego tak trudno odpuścić nawet wtedy, gdy jesteśmy już przeciążeni oraz skąd bierze się poczucie, że „jeśli ja tego nie zrobię, nikt tego nie zrobi”.
Przyjrzymy się też relacjom, w których jedna osoba czuje, że wszystko musi robić sama. Czy druga strona rzeczywiście nie bierze odpowiedzialności? Czy może nie zostawiamy jej przestrzeni, żeby robiła rzeczy po swojemu? A co, jeśli partner naprawdę jest mniej zorganizowany od nas i nigdy nie będzie działał dokładnie tak jak my?
I przede wszystkim: co można zrobić, żeby przestać wszystko dźwigać, nie rezygnując przy tym z bycia odpowiedzialną i pomocną osobą?
Do odcinka przygotowałam również mini workbook „Czy to jeszcze odpowiedzialność, czy już nadodpowiedzialność?”. Znajdziesz w nim ćwiczenia, które pomogą Ci rozpoznać własny wzorzec, sprawdzić, co sprawia, że tak trudno Ci odpuszczać, przyjrzeć się podziałowi odpowiedzialności w relacjach i krok po kroku zacząć odzyskiwać wybór.
Bo celem nie jest przestać być osobą, na której można polegać.
Celem jest przestać wierzyć, że musisz wszystko dźwigać, żeby być wartościową.

newsletter
Kurs strategie przetrwania w relacjach + Workbook o komunikacji gratis

W tym odcinku opowiadam o tym, jak odzyskać wpływ na siebie, nawet jeśli druga osoba się nie zmienia. Dowiesz się, dlaczego niektóre zachowania tak mocno nas uruchamiają, jak działają mechanizmy manipulacji i dlaczego zrozumienie może Ci paradoksalnie pomóc nie zabierając Ci braku zgody na ich akceptowanie.
Powiem między innymi o:
gaslightingu i podważaniu Twojej rzeczywistości,
przerzucaniu odpowiedzialności,
szantażu emocjonalnym,
umniejszaniu i dewaluowaniu,
projekcji,
nadmiernej kontroli i przekraczaniu granic.
Opowiem również, dlaczego osoby stosujące takie zachowania często nie kierują się siłą, lecz próbują poradzić sobie z własnym lękiem, wstydem czy poczuciem utraty kontroli. Przede wszystkim jednak pokażę Ci, co możesz zrobić Ty. Jak stawiać granice, nie dać się wciągać w destrukcyjne schematy i zachować spokój, nawet jeśli druga osoba nie zmieni swojego zachowania.