Nie taka sztuczna inteligencja

Czy sztuczna inteligencja jest w stanie napisać tekst literacki, wzorując się na najlepszych z najlepszych? Sprawdziliśmy to. Piotr Psyllos „nakarmił” sieci neuronowe książkami Olgi Tokarczuk i zlecił im napisanie na ich podstawie własnego utworu. Oto efekt tych prac.

Czy sztuczna inteligencja jest w stanie stworzyć utwór literacki na wzór tekstów noblistki? By się przekonać, „nakarmiliśmy” sieci neuronowe powieściami Olgi Tokarczuk. Po nauce tych tekstów AI wygenerowała własne teksty - oto pierwszy z nich: „Dobro”.

W czym tkwi sens życia? Kiedy i czy w ogóle potrafimy to zrozumieć? W jaki sposób osiągnąć prawdziwe szczęście? AI - sztuczna inteligencja, która szczęścia nie odczuwa - wykreowała na ten temat monolog. Wcześniej „uczyła się” tego na dziełach Szekspira (70 proc.), F. Nietzschego (15 proc.) i Edgara Allana Poego (15 proc.). Monolog „Szczęście” czyta Krystyna Czubówna.

„Ta przerażająca myśl, że nie wiemy, czym jest śmierć... To śmierci najbardziej się boimy” - AI nie żyje i nie odczuwa, a jednak spróbowała ubrać w słowa coś, co przeżywa i czego najbardziej chce uniknąć każdy człowiek. Czy jej się udało? Sprawdźcie. Monolog „Śmierć” czyta Anna Dereszowska.

Miłość to ulubiony temat poetów. Wielu próbowało ją opisać i poległo - tym razem mierzy się z tym sztuczna inteligencja. Wcześniej zapoznała się z dziełami Szekspira, Nietzschego i Poego. Czy dzięki nim AI umie opowiedzieć, o co chodzi w miłości? Przekonajcie się - „Miłość” to część tryptyku poetyckiego wygenerowanego przez AI przy wsparciu eksperta od sztucznej inteligencji Piotra Psyllosa. Monolog „Miłość” czyta Anna Dereszowska.