Lepiej nie mówić

Moim gościem jest Mateusz Borkowski, muzykolog i autor książki „Vivaldi” wydanej przez PWM w serii Małe Monografie. Znamy się jeszcze z czasów radiowych, więc jest trochę sentymentalnie.

To nie jest rozmowa dla ludzi, którzy muszą wiedzieć, czym różni się koncert od sonaty i udawać, że wiedzą, kiedy nie wiedzą. To jest rozmowa dla tych, którzy słyszą „Vivaldi” i myślą- rudy ksiądz, skrzypce, „Cztery pory roku”.

Antonio Vivaldi z krwi i kości. Ksiądz, który dość szybko przestał odprawiać msze. Kompozytor, przedsiębiorca, impresario. Człowiek chory, który jednak podróżował, działał, organizował, pisał.

Rozmawiamy o Wenecji, baroku, operze, teatrze, karnawale, rudym kosmyku, ojcu skrzypku i perukarzu, chorobie, sprycie i ambicji. Jest też Ospedale della Pietà, czyli miejsce trochę jak sierociniec, trochę jak przytułek, a jednocześnie przestrzeń, w której powstał jeden z najlepszych kobiecych zespołów wokalno-instrumentalnych w Europie. No i oczywiście są „Cztery pory roku”, ale nie po to, żeby jeszcze raz zamknąć Vivaldiego w jednym utworze.

A pod koniec robi się bardziej osobiście. O kasetach, audycjach radiowych, dawnych zachwytach i o tym dziwnym momencie w życiu, kiedy muzyka, która kiedyś potrafiła człowieka przestawić od środka, nagle coraz częściej robi się tylko tłem.

To jest odcinek o Vivaldim, ale też o słyszeniu. O tym, że można coś znać tak dobrze, że już się tego nie słyszy.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Zamek Książ można opowiadać przez wielką historię. Przez Hochbergów. Przez księżną Daisy. Przez legendy, przepych, tajemnice i wszystkie te kadry, które tak łatwo mieszczą się w słowie „Perła Dolnego Śląska”. Ale. Agnieszka Dobkiewicz w książce „Zamek Książ. Historia opowiedziana głosami służących” robi coś innego. Wchodzi tylnymi drzwiami. Do stajni, kuchni, pokojów, korytarzy, na pocztę, do garderoby i w te wszystkie miejsca, bez których pałacowe życie nie mogłoby istnieć. Oddają głos ludziom, którzy przez lata byli tłem dla wielkiej historii. Tym, którzy ścielili łóżka, przygotowywali posiłki, czesali włosy, opiekowali się dziećmi, pilnowali koni, nosili wiadomości, leczyli, usługiwali i często wiedzieli więcej, niż można było powiedzieć na głos. Rozmawiamy o Zamku Książ jako mikrokosmosie. O świecie zależności, hierarchii, bliskości i dystansu. O ludziach, którzy nie byli tylko funkcją, choć często historia właśnie do funkcji ich sprowadzała. Rozmawiamy też o odpowiedzialności reportera. O tym, gdzie kończy się dokument, a zaczyna literacka wyobraźnia. Jak opowiadać o ludziach, którzy nie mogą już niczego sprostować. Co można dopowiedzieć, a czego nie wolno przekroczyć i jak z kilku suchych zdań, daty, listu albo zdjęcia wydobyć czyjeś życie. Wreszcie to jest też rozmowa o przemijaniu. O tym, że nic nie jest na stałe. Pałace, majątki, zabezpieczenia, emerytury, pozycje i funkcje mogą runąć szybciej, niż człowiek zdąży się z nimi pożegnać. Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Zamek Książ można opowiadać przez wielką historię. Przez Hochbergów. Przez księżną Daisy. Przez legendy, przepych, tajemnice i wszystkie te kadry, które tak łatwo mieszczą się w słowie „Perła Dolnego Śląska”. Ale. Agnieszka Dobkiewicz i Mateusz Mykytyszyn w książce „Zamek Książ.

Historia opowiedziana głosami służących” robią coś innego. Wchodzą tylnymi drzwiami. Do stajni, kuchni, pokojów, korytarzy, na pocztę, do garderoby i w te wszystkie miejsca, bez których pałacowe życie nie mogłoby istnieć. Oddają głos ludziom, którzy przez lata byli tłem dla wielkiej historii. Tym, którzy ścielili łóżka, przygotowywali posiłki, czesali włosy, opiekowali się dziećmi, pilnowali koni, nosili wiadomości, leczyli, usługiwali i często wiedzieli więcej, niż można było powiedzieć na głos. Rozmawiamy o Zamku Książ jako mikrokosmosie. O świecie zależności, hierarchii, bliskości i dystansu. O ludziach, którzy nie byli tylko funkcją, choć często historia właśnie do funkcji ich sprowadzała. 

Rozmawiamy też o odpowiedzialności reportera. O tym, gdzie kończy się dokument, a zaczyna literacka wyobraźnia. Jak opowiadać o ludziach, którzy nie mogą już niczego sprostować. Co można dopowiedzieć, a czego nie wolno przekroczyć i jak z kilku suchych zdań, daty, listu albo zdjęcia wydobyć czyjeś życie. Wreszcie to jest też rozmowa o przemijaniu. O tym, że nic nie jest na stałe. Pałace, majątki, zabezpieczenia, emerytury, pozycje i funkcje mogą runąć szybciej, niż człowiek zdąży się z nimi pożegnać. Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

To jest rozmowa o trzeźwości, ale nie tylko dla osób uzależnionych!
Bardzo szybko okazuje się, że kiedy mówimy o dojrzałej trzeźwości, mówimy też o życiu. O odpowiedzialności. O złości. O duchowości. O tym, co robimy, kiedy boli. I o tym, czym się znieczulamy, nawet jeśli nigdy nie nazwaliśmy tego uzależnieniem.
Grzegorz Dziedzic @grzegorz.dziedzic.autor  jest psychoterapeutą, terapeutą uzależnień, autorem powieści kryminalnych i książki „Niech Ja będzie z Tobą. Przewodnik po dojrzałej trzeźwości”. Rozmawiamy właśnie o tym, co dzieje się później, kiedy człowiek już nie pije, nie ćpa, nie ucieka w substancję albo zachowanie, które przez lata dawało ulgę. Kiedy mija pierwszy entuzjazm. Kiedy proste zasady przestają wystarczać jako odpowiedź na wszystko. Kiedy trzeba zapytać i co teraz?
Jest o tym, że samo odstawienie substancji nie oznacza jeszcze dojrzałości. O emocjach, których trzeba się dopiero nauczy i o tym, że trzeźwienie bywa bardzo przyspieszonym kursem dorastania, ale jest też szerzej. O świecie, który sam bywa nietrzeźwy. O złości, pracy i wszystkim tym, czym próbujemy się zająć, żeby nie usłyszeć siebie.
To nie jest rozmowa o cudownym wyzdrowieniu. Nie ma tu obietnicy, że będzie już tylko spokojnie, lekko i jasno. Jest za to dużo uczciwości. O tym, że czasem wszyscy jedziemy ruchomymi schodami w dół. O tym, że można zacząć od jednego oddechu. 
Odcinek 163 „Lepiej nie mówić” z Grzegorzem Dziedzicem już jest.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Za każdym razem, kiedy Magda Stachula wraca do mnie, jest trochę święto. Tym razem powodów jest kilka: urodziny, dziesięć lat od debiutu „Idealnej” i premiera nowej książki „Słuch”. Magda opowiada o Soni Tran, bohaterce ze słuchem absolutnym i chromestezją, o pracy z konsultantem muzycznym, o tym, dlaczego słuch był dla niej takim wyzwaniem i jak buduje się postać, która słyszy świat zupełnie inaczej niż większość z nas. Jest też rozmowa o pisaniu kryminałów i thrillerów, o zazdrości, talencie, Akademii Muzycznej, Wietnamie, synestezji, zmysłach, które mogą zwodzić, i o tym, dlaczego czasem najpiękniejsze miejsce aż prosi się o trupa. To także odcinek o dziesięciu latach w zawodzie pisarki. O „Idealnej”, pierwszym polskim domestic noir, o sukcesie, który potrafi zaskoczyć bardziej niż porażka, o ekranizacji „Nieobliczalnej”, o rynku książki, audiobookach, social mediach, pieniądzach, niepewności i o tym, że dobra książka to często za mało, jeśli nikt jej nie usłyszy.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.