Lepiej nie mówić

Jako dziecko oglądałam „Dynastię” i Ameryka wydawała mi się miejscem, w którym wszystko jest większe, bogatsze, szybsze i bardziej możliwe. Potem dorosłam. A teraz przeczytałam „Chory kraj” Alka Koraba i dobrze mi ta książka zrobiła. Dlaczego? Bo Alek nie pisze o Ameryce z pozycji człowieka, który jej nie lubi. Wręcz przeciwnie. Kocha ją. Ma amerykańskie obywatelstwo. Tam mieszka, tam ma rodzinę, przyjaciół, swoje życie. I właśnie dlatego może być na nią tak porządnie wściekły. Rozmawiamy o amerykańskim śnie i o tym, co z niego zostało. O młodych ludziach, którzy kończą studia z gigantycznym długiem i których marzeniem nie jest już wielki dom ani kariera, tylko życie bez długu i bez strachu, że zachorują. O pracy, która daje wszystko: status, ubezpieczenie, zdolność kredytową, poczucie bezpieczeństwa, ale też potrafi skutecznie człowieka uwięzić. Jest też o jedzeniu. I tu miałam małe olśnienie, bo łatwo patrzeć na amerykańską otyłość z wyższością. Jest szkoła i broń. Ale żeby nie było,  to nie jest rozmowa pod tytułem „Ameryka jest okropna”, bo można kochać jakieś miejsce i jednocześnie widzieć bardzo dokładnie, co w nim nie działa. Odcinek 173 „Lepiej nie mówić” z Alkiem Korabem.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Jej „Czystka” została ze mną na lata, dlatego kiedy zobaczyłam, że Katarzyna Surmiak-Domańska wraca do tego tematu w książce „Świat przed nami nie istniał”, bardzo chciałam z nią porozmawiać. W „Czystce” szła przez historię własnej rodziny. Przez ojca, babcię, Wołyń i wszystko to, o czym w domu właściwie się nie mówiło, a co mimo tego cały czas tam było. Po wydaniu książki zaczęli pisać do niej ludzie i od tego zaczyna się „Świat przed nami nie istniał”. Od odkrycia, że coś, co wydawało się bardzo prywatne, wcale prywatne nie jest. Rozmawiamy więc o traumie międzypokoleniowej, ale staramy się uważać na to słowo, bo dzisiaj trauma potrafi być odpowiedzią na wszystko. Jest też bardzo mocny obraz dzieci. Dzieci, którymi kiedyś byli nasi rodzice i dziadkowie. Tych, którym wojna, przemoc albo inne doświadczenia nie pozwoliły normalnie dorosnąć. I które później w jakiś sposób nadal mieszkały z nami w domu. Rozmawiamy o wielu sprawach, też o bardzo polskiej potrzebie dzielenia świata na bohaterów i złych ludzi. Wreszcie jedno pytanie, które wraca przez całą rozmowę- co zrobić, żeby to już nie przeciekało? Żeby strach ojca nie stał się strachem córki, żeby milczenie babci nie zamieszkało w kolejnym pokoleniu, żeby historia była pamięcią, ale nie wyrokiem. Nie ma tu jednej recepty. Odcinek 171 „Lepiej nie mówić” z Katarzyną Surmiak-Domańską.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Kiedy dostałam maila z tytułem „Czas na koty”, to właściwie było po mnie, ale okazało, że ta rozmowa wcale nie jest tylko o kotach. Moimi gościniami są Alicja Krzanik i Ela Wasiuczyńska. Jedna pisze, druga maluje. Razem zrobiły książkę „Czas na koty” i koci kalendarz na 2027 rok. I zrobiły je same. Od początku do końca. Nie dlatego, że taki był wielki biznesplan.Wręcz przeciwnie. W rozmowie jest dużo kotów, oczywiście. Są koty seniorki. Koty monumentalne. Koty komiczne. Koty, które organizują sen domowników. Koty patrzące tak, że człowiek przestaje mieć jakiekolwiek wątpliwości, kto tu naprawdę rządzi, ale przede wszystkim rozmawiamy o tym, co się dzieje, kiedy człowiek robi coś, co naprawdę go niesie. Jest dużo śmiechu i czułości. Rozmawiamy też o AI, o pasji. Bardzo chciałam tę inicjatywę pokazać. Z każdego sprzedanego egzemplarza książki i kalendarza złotówka trafia do krakowskiej Fundacji Stawiamy na Łapy. Pod koniec pytam dziewczyny, czego sobie życzą. Odpowiedź? Żeby kalendarz został rozdrapany, a książka tak sczytana, żeby twarda okładka po jakimś czasie wyglądała naprawdę źle. I chyba lepszego życzenia dla książki nie da się wymyślić. Odcinek 171 „Lepiej nie mówić” z Alicją Krzanik i Elą Wasiuczyńską jest! Wybaczcie też w niektórych miejscach pogłos. Jest niedoskonale, ale za to bardzo autentycznie.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Powiem od razu. Ręce mi się trochę trzęsły, bo kiedy w moich skromnych progach usiadł prof. Marek Węcowski, wiedziałam dwie rzeczy. Po pierwsze, że bardzo się cieszę. Po drugie, że nie chcę pytać po raz setny, czy Homer naprawdę istniał, ilu było Homerów i kiedy dokładnie powstały „Iliada” i „Odyseja”.

Chciałam zapytać o Homera, który coś robi ze mną dzisiaj, bo pierwszy raz spotkałam się z „Iliadą” jako piętnastolatka. I pamiętam, że wtedy zatrzymał mnie Achilles. Śmierć. Wybór. Gniew. Teraz czytam Homera zupełnie inaczej i chyba właśnie o tym jest ta rozmowa.

O tym, że wielka literatura nie daje się przeczytać raz i odłożyć na półkę z napisem „zaliczone”. Ona wraca. Co dziesięć, piętnaście, trzydzieści lat. I za każdym razem uruchamia w człowieku coś innego.

Tu się sporo dzieje, a Profesor mówi w tej rozmowie zdanie, które mówi wszystko: „Strzeż nas, Panie Boże, przed ludźmi, którzy wiedzą”, dlatego czytajmy za każdym razem Homera od nowa!

Odcinek 170 „Lepiej nie mówić” z prof. Markiem Węcowskim już jest.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Są książki, o których można powiedzieć, że to jest o tym i o tym. Bohaterka robi to, potem tamto, wydarza się romans, zdrada, przekład, Rumunia, mąż, tłumaczka, pisanie, koniec. Tylko że z „Fleszami” Barbary Woźniak tak się nie da. Fabuła jest, oczywiście, ale ona nie jest najważniejsza. Jest Sława Wolska, pisarka. Jest rumuńskie tłumaczenie jej książki. Jest Raluca, tłumaczka. Jest mąż. Jest miłość. Jest zdrada. Jest ciało, ale tak naprawdę ta książka dzieje się w języku. I chyba dlatego ja, zanim w ogóle zaczęłyśmy rozmawiać, miałam w sobie jedno zdanie z „Fleszy”, że „wszystko mam odczute, a nic niepomyślane”.

Chciałam porozmawiać z Basią o tym, co ja w tej książce poczułam. O języku, który ma fakturę. O słowach, które nie tylko znaczą, ale pachną, dotykają, drażnią, błyszczą. O tym, że „Flesze” to dla mnie nie są po prostu wspomnienia ani punkty pamięci, tylko błyski, przecięcia, rozświetlenia i szczeliny. I o tym, że jeśli „Niejedno” było dla mnie książką od słowa „rozpad”, to „Flesze” są książką od słowa „szczelina”. Barbara Woźniak nie daje się łatwo wsadzić do szufladki. I całe szczęście. Można wejść w tę książkę przez fabułę. Można przez język. Można przez miłość. Można przez zdradę. Można przez przekład. I tak też rozmawiamy.

Bardzo cenię pisanie Basi.

Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.

Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/

Kontakt / współprace: kontakt@malgorzatabugaj.pl | +48 730 769 663
Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcast

Jeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.