Audycje Kulturalne

https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/03/Audycje-Kulturalne-Artur-Rubinstein-Lodz.mp3
Nowa wystawa w Filharmonii Łódzkiej poświęcona jest niezwykłej relacji jej patrona z rodzinnym miastem. Przywołuje początki jego muzycznej drogi, prezentuje też artystyczną aktywność w mieście swojego urodzenia, w którym koncertował aż 34 razy.

Nazywany królem pianistów i obywatelem świata, podziwiany i oklaskiwany na obu półkulach, wspominając lata artystycznej kariery, wydarzenia, miejsca i ludzi, z którymi był związany, zawsze z wielkim sentymentem mówił o Łodzi, wracając wspomnieniami do przeżyć, jakie w jego pamięci z tym miastem się wiązały. Podkreślał też często, że zawsze czuł, iż w Łodzi ma swoją publiczność, która nigdy go nie zawiedzie, dodając, że jest ona także najbardziej wymagająca.

Ważną częścią wystawy „Artur Rubinstein – Moja łódzka publiczność” są wiadomości prezentujące powojenne dzieje koncertów Artura Rubinsteina w Łodzi, a zwłaszcza ostatnie koncert, który odbył się 30 maja 1975 roku. Wszyscy, którzy odwiedzą wystawę, będą mogli poznać wspomnienia grających w tym koncercie muzyków oraz niewidoczne dla publiczności wydarzenia, które w związku z koncertem rozegrały się za kulisami.

Kuratorem wystawy jest archiwistka i badaczka Bożena Pellowska-Chudobińska, która opowiedziała o niej w Audycjach Kulturalnych.

Ekspozycja „Artur Rubinstein – Moja łódzka publiczność” jest dostępna od 23 stycznia 2026 r.

Materiały dzięki uprzejmości Filharmonii Łódzkiej.

Foto: Artur Rubinstein z żoną podczas wieczorku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie przy ul. Pięknej 10 w ramach VI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Fotograf: Stefan Deptuszewski, 1960. Odwzorowanie cyfrowe obiektu fizycznego. Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, Sygn. F. 1569 [3]”).

Artykuł „Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/03/Audycje-Kulturalne-Fragmenty-Rzeczywistosci.mp3
Wystawa „Fragmenty rzeczywistości” prezentuje prace jednego z najważniejszych przedstawicieli polskiego malarstwa ekspresyjnego. Ekspozycja ukazuje różnorodne sposoby postrzegania świata, w których odbijają się osobiste doświadczenia Ratajskiego.

Sławomir Ratajski należy do tego pokolenia artystów, które bezwarunkowo zaufało malarskiemu medium., czyniąc je jedynym i wyłącznym narzędziem swojej wypowiedzi w polu sztuki. Przełom lat osiemdziesiątych z rewolucją „Solidarności” i w konsekwencji restrykcjami stanu wojennego był zarazem najbardziej owocnym okresem w twórczości młodego artysty.

Na wystawie można zobaczyć prace powstałe głównie w ostatniej dekadzie, a także jedno z kluczowych dzieł wczesnego okresu twórczości artysty – „Pochylony obywatel” , obraz namalowany w czasie stanu wojennego. Centralnym punktem ekspozycji jest monumentalne „Fragmenty rzeczywistości”, czyli osiemnaście płócien malowanych przez siedem lat (2018–2025). Dominuje tu kolor – intensywny, wibrujący, spływający kaskadą różów, zieleni, żółcieni. Wyabstrahowane formy prezentowane na ciemnym tle działają jak świetlne impulsy – punkty orientacyjne w bezkresie przestrzeni.

W kameralnej, wyciszonej przestrzeni małej sali prezentujemy obraz w trzech częściach: „Przychodzą i odchodzą”  –  obraz dotyka spraw ostatecznych. Pamięć, zapomnienie, życie i śmierć splatają się w nim w jedną, nieoczywistą całość.

Wystawę Sławomira Ratajskiego „Fragmenty Rzeczywistości” można oglądać w Kordegardzie Galerii Narodowego Centrum Kultury do 29 marca 2026 r.

Kuratorką ekspozycji jest Dorota Monkiewicz.

W Audycjach Kulturalnych opowiedział o niej autor prac, artysta Sławomir Ratajski.



Fot. NCK / Wojciech Dobrogojski



Artykuł Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/02/26.02.08-NCK-E16-v1.mp3
Żeglowanie jest koniecznością, życie koniecznością nie jest – maksyma przypisywana Pompejuszowi, odnosi się do jednej z najbardziej poruszających prac Franciszka Bunscha. W rozmowie z Katarzyną Sanocką, syn Franciszka – Jacek Bunsch – opowiada o artystycznej historii rodziny i doświadczeniu pokoleniowym artysty.

Franciszek Bunsch – malarz, mistrz grafiki warsztatowej zmarł 23 marca 2025 roku i nie doczekał wystawy swoich prac w Kordegardzie, którą można było oglądać od 11 listopada 2025 do 8 lutego 2026 roku.

Słowo navigare w kontekście jego twórczości to żeglowanie przez historię, trudne doświadczenia i ważne wydarzenia, które miały ogromy wpływ na jego artystyczną edukację i wyobraźnię. Geometryczne formy, pejzaże, różnorodne techniki jego prac ukrywają w sobie warstwy znaczeń i motywów. Im dłużej przyglądamy się grafikom artysty, tym zauważamy więcej szczegółów, odniesień i symboli.

Zapraszamy do posłuchania opowieści o życiowej Odysei – odnajdywaniu swojej tożsamości, wędrówkach przez grupy artystyczne i spotkaniach z poezją, teatrem, literaturą, które sprowokowały stworzenie wielowarstwowych światów Franciszka.

Więcej o wystawie, w tym także tekst kuratorski Jacka Bunscha, znajdziesz na stronie Kordegardy.

Artykuł Odyseja Franciszka Bunscha pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/01/Audycje-Kulturalne-Stanislaw-Staszewski.mp3
Architekt, inżynier, bard, w końcu mąż i ojciec – najnowsza wystawa w Muzeum Literatury przybliża postać Stanisława Staszewskiego, przypominając, że był postacią wielowymiarową, której nie warto sprowadzać wyłącznie do „Taty Kazika”. Na ekspozycji można zobaczyć pamiątki po artyście, w tym prezentowaną po raz pierwszy, gitarę Staszewskiego.

Stanisław Staszewski (1925- 1973) był członkiem Armii Krajowej, walczył w Powstaniu Warszawskim, cudem ocalał z obozu w Ebensee. Po wojnie rozpoczął studia architektoniczne, wkrótce został naczelnym architektem Płocka. Pod koniec lat 60.wyemigrował do Paryża.

Teksty jego piosenek były inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, a w miejscach z którymi się wiązał, szybko tworzył artystyczne społeczności, w których zyskiwał miano „barda”. Utwory, które po sobie pozostawił, wykonywał nie tylko Kult, ale także Jacek Kaczmarski.

Twórcy wystawy „Ta droga była bez końca. O Stanisławie Staszewskim” dotarli do żyjących wciąż przyjaciół i znajomych artysty, udało im się także odkryć niepublikowane wcześniej taśmy i zapiski, będące nie tylko zapisem pracy twórczej Staszewskiego, ale także jego osobowości.

Wystawa będzie prezentowana w Muzeum Literatury do 8 marca 2026 r. W Audycjach Kulturalnych opowiedzieli o niej kuratorzy: dr hab. Krzysztof Gajda, prof. UAM; Maciej Kubiak oraz Przemysław Lembicz.

Zdjęcia dzięki uprzejmości Muzeum Literatury.

Stanisław Staszewski podczas wesela. Paryż, początek lat 70. Ze zbiorów rodziny Staszewskich

Portret Stanisława Staszewskiego. Lata 60. Ze zbiorów rodziny Staszewskich

Stanisław Staszewski w mieszkaniu na Rue Oberkampf. Paryż ok. 1972. Ze zbiorów rodziny Staszewskich

Artykuł Stanisław Staszewski. „Każdy nosi w sobie prawdę na jego temat”. pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/01/Audycje-Kulturalne-Alicja-Wyszogrodzka.mp3
Przez kilka dekad projektowała tkaniny dekoracyjne, użytkowe i odzieżowe, a makatki, ręczniki czy chusteczki z jej charakterystycznymi pracami, do dzisiaj są obecne w wielu polskich domach. Sensoryczna wystawa w Muzeum Miasta Gdyni jest hołdem dla twórczości artystki.

Tworzyła tkaniny radosne i kolorowe, ozdobione unikatowymi wzorami – wykorzystywała motywy roślinne (choć nie lubiła zajmować się kwiatami), zwierzęce, czerpała inspiracje zarówno ze swojego najbliższego otoczenia, jak i z zagranicznych podróży, które pozwalały jej śledzić najnowsze trendy we wzornictwie i designie. Zdecydowanie sięgała po kolory oraz wzory: nowoczesne oraz geometryczne.

Wystawa „Alicja Wyszogrodzka. Polskie Projekty Polscy Projektanci” pozwala na doświadczanie wzorów: tkaniny można obserwować z bliska, dotykać a nawet się po nich wspinać. Wszyscy którzy wybiorą się do Muzeum Miasta Gdyni, mogą nie tylko prześledzić cały proces twórczy artystki, ale także podjąć próbę samodzielnego zaprojektowania tkaniny.

Ekspozycja jest dostępna do 22.02.2026 r.

W Audycjach Kulturalnych opowiedziała o niej współkuratorka, Dorota Dombrowska-Wyżga.

Zdjęcia dzięki uprzejmości Muzeum Miasta Gdyni/ fot. Bogna Kociumbas-Kos

Artykuł „Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka. pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.