Apetyt na Europę

W Hiszpanii można godzinami dyskutować o tym, gdzie jada się najlepiej. Jedni wskażą Kraj Basków, inni Galicję, ale wszyscy zgodzą się co do jednego: północ kraju to prawdziwy raj dla smakoszy.
W „Apetycie na Europę” Tomasz Prange-Barczyński i Łukasz Modelski wraz z Arturo „El Polaco” Muszyńskim zaglądają do tapas barów Katalonii, przemierzają baskijskie bary słynące z pintxos i odwiedzają Galicję, słynącą z kuchni morskiej, której jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli jest ośmiornica.
Tutaj kulinarne legendy rodzą się nie tylko w restauracjach z gwiazdkami Michelin. Czasem wystarczy kawałek chleba, dojrzały pomidor, odrobina soli i bar, do którego od lat trafiają wyłącznie wtajemniczeni.

Niektóre podróże zaczynają się od śniadania w Wiedniu i prowadzą przez morelowe sady nad Dunajem aż do węgierskich czard pachnących papryką.

W „Apetycie na Europę” Tomasz Prange-Barczyński i Łukasz Modelski wraz ze Zbyszkiem Kmieciem ruszają tropem smaków Austrii i Węgier. Od wiedeńskich śniadań, kanapek Trześniewskiego i moreli z doliny Wachau po paprykowe serce Węgier, rybne zupy, flaki i kulinarne rytuały, które przetrwały znacznie dłużej niż sama monarchia austro-węgierska.

To opowieść nie tyle o restauracjach i zabytkach, ile o lokalnych tradycjach, kulinarnych rytuałach i produktach, dla których warto zjechać z autostrady. Bo najlepsze historie z podróży często zaczynają się nie przy mapie, lecz przy stole.

Rzym, Neapol, Kalabria i Sycylia – tym razem w "Apetycie na Europę" wraz z Pawłem Bravo, felietonistą i znawcą kuchni włoskiej, ruszamy na kulinarny podbój południa Włoch. Dlaczego 90 procent baranich podrobów jedzonych w Rzymie na Wielkanoc pochodzi... z Polski? Czy prawdziwa carbonara musi być z guanciale i dlaczego najlepszą wersję tego dania robią... Egipcjanie? Dlaczego 'nduja uznawana jest za najpodlejsze mięso Kalabrii? Odpowiadając na te pytania, docieramy na Sycylię, gdzie czekają: arancini wielkości pięści, kanapki ze śledzioną wprost sprzedawane na targu w Palermo, oraz cannoli, które zawstydzą niejednego amatora słodkości. To rozmowa o jedzeniu bez lukru – także o biednej kuchni (cucina povera), która stała się najbardziej pożądanym trendem, jak również o turystyce – i zabijającej, i ratującej tradycję – ale i o tym, dlaczego najlepsze jedzenie jest tam, gdzie nie ma karty w języku angielskim.

Czy kuchnia francuska nadal zasługuje na miano najlepszej na świecie? W tym odcinku podcastu „Apetyt na Europę” wraz z Bogusławem Deptułą – krytykiem sztuki i znawcą francuskiej gastronomii – zaglądamy za kulisy francuskiej kuchni, przemierzając kraj wzdłuż i wszerz. Rozmawiamy o tym, dlaczego Paryż potrafi kulinarnie rozczarować, jak restauracje tracą swoją wyjątkowość i dlaczego coraz więcej jedzenia powstaje z gotowych produktów. Ale jest też druga strona: foie gras z Bordeaux, andouillette z Lyonu i Troyes, sałata z Nicei, musztarda z Dijon... Do tego bogactwo lokalnych serów i niezwykłe (czasami bardzo proste) połączenia jedzenia z winem.

Od gwarnego bazaru w Kiszyniowie po rybne kuchnie delty Dunaju i bułgarskie tawerny nad Morzem Czarnym, ta część Europy wciąż karmi po swojemu. Smaki są tu wyraziste, porcje hojne, a lokalne produkty często ważniejsze od kulinarnych mód. To podróż przez trzy kraje, które łączą wspólne tradycje, ale każdy z nich opowiada własną historię przy stole.
W „Apetycie na Europę” Tomasz Prange-Barczyński i Łukasz Modelski rozmawiają z Alexem Casianovem z Kiszyniowa o kuchni Rumunii, Mołdawii i Bułgarii. W menu tej podróży są m.in. mamałyga, placinty, sarmale, ciorba i lokalne wina, a także miejsca, które najlepiej pokazują kulinarną tożsamość regionu Morza Czarnego.