Wtem, piosenka

Piąty odcinek trzeciego sezonu ma wiatr we włosach i rewolucje na ustach – w sam raz na nasze
niespokojne czasy. Gdy „Hair” doczekało się swojej filmowej adaptacji, po kontrkulturze w USA nie
było już śladu. Kino od kilku lat eksploruje najmroczniejsze zakamarki brudnych miast i mrocznych
dusz, afera Watergate pogrzebała w ludziach wszelkie nadzieje na zmiany, a już za moment, w roku
1980 Roland Reagan wygra wybory prezydenckie. I wtedy na scenę wchodzi zamerykanizowany
Czech, Miloš Forman i kręci musical, który opowiada o wydarzeniach ledwie sprzed dekady, ale przez
10 lat w Stanach Zjednoczonych zdążyło się zmienić wszystko. W podcaście omawiamy jak to
wszystko wpłynęło na realizację filmu, co musiało się zmienić względem scenicznej wersji „Hair”, żeby
dostosować ją do kinowych potrzeb, co reżyser wniósł od siebie jako cynik z umiejętnością
opowiadania o systemowej opresji i jak ten hippisowski klasyk przetrwał kolejne próby czasy. Nie
mówimy, jak zapuścić takie długie, puszyste włosy jak Berger.
Gdzie obejrzeć?
„Hair” (reż. Miloš Forman, 1979) – Prime Video , CHILI , Apple TV
montaż odcinka: Paweł Opydo

Czwarty odcinek trzeciego sezonu będzie pełen miłości, która wydobywa z ludzi najpiękniejsze wyznania. Słowa pełne wzruszenia przelewa na papier główny bohater filmu, o którym mowa, my zaś – zaczarowane, urzeczone i zachwycone – nie szczędzimy komplementów opowieści, która jak chyba żaden inny współczesny musical rozkochał nas w sobie po całości.

Z całą wzniosłością, na jaką nas stać, rozmawiamy o „Cyrano” Joe’go Wrighta – pięknej wizji łączącej w sobie tak rzadką współcześnie czułość dla gatunku z elegancką próbą jego odświeżenia. Reżyser „Dumy i uprzedzenia” wybrał XIX-wieczną opowieść o miłosnym trójkącie, by poprzez kostium opowiedzieć o duszy, która wyrywa się z ciasnego gorsetu, pozostając jednocześnie boleśnie wręcz aktualnym.
Po raz pierwszy w historii podcastu – podobnie jak jednemu z bohaterów filmu – czasem brakuje nam słów, by wyrazić to, co w „Cyrano” najpiękniejsze.
Odcinek dedykujemy Arkowi Szpakowi, autorowi bloga no hay banda.
Gdzie obejrzeć?
„Cyrano” (reż. Joe Wright) – Canal+ Premiery , Amazon Prime , Apple TV , Rakuten TV , Player
montaż odcinka: Paweł Opydo

00:00 – wertepy pandemii i „Cyrano”
03:22 – o czym jest ten musical?
07:12 – wyglądy i charaktery
12:57 – wielkie wzruszenia
15:04 – klasyczny musical, ale inaczej
16:45 – maestria Joe’go Wrighta
25:50 – brak słów, czyli romans
30:40 – piosenka, nośnik emocji
37:35 – co udało się tu, a nie udało się właściwie nigdzie?
41:40 – zaśpiewaj to na żywo
44:00 – tańce i metafory
48:20 – czuć musical
51:38 – kilka łez wylanych nad box office’em
53:08 – zakończenie

Trzeci odcinek trzeciego sezonu zaprowadzi Was na skraj, bo film, o którym opowiadamy, sam jest schyłkowy, trochę z pogranicza. Z jednej strony wciąż stoi za nim studyjna machina z całym, lekko już archaicznym zestawem metod realizacji klasycznego musicalu. Z drugiej jednak czuć w nim już wiatr zmian (*winds of change*), który z pełną mocą zawiewa już na samym początku opowieści. „Słodka Charity” poniosła konsekwencje tego rozkroku – przyjęta przez krytykę z lekceważącym skinieniem głowy przez lata była uważana za film kiepski, choć jest on raczej niedoskonały. Tam jednak, gdzie jego reżyser postawił na swój instynkt, „Charity” błyszczy jak 24-karatowe złoto. Opowiadamy zatem, co przysłoniło trzeźwą ocenę debiutu Boba Fosse’go w czasie premiery, wskazujemy źródła gatunkowej rewolucji, zachwycamy się Shirley MacLaine i przypominamy, co dzisiejszy musical zawdzięcza „Słodkiej Charity”.

Drugi odcinek trzeciego sezonu podcastu powstał z poczucia obowiązku. Bo nie może być tak, że jak komuś coś nie wyjdzie (coś, co kosztowało niemal 400 milionów dolarów), to można zrzucić winę na wybraną konwencję. Bo – jak już wiecie po 30 odcinkach podcastu – musical to gatunek wdzięczny i każdy_a, kto traktuje go uczciwie, wyjdzie na nim całkiem całkiem. A jeśli ktoś musi go wyjaśniać, dokonywać kosztownych kombinacji, racjonalizować jego istnienie i uznać, że jest lepszy niż wiekowa tradycja – karą niechybnie musi być klapa. „Joker: Folie à Deux” to właśnie ten przypadek: filmu, którego twórcy zatrzasnęli się w pomyśle, a potem nie wiedzieli, co z nim zrobić dalej (poza tym, że śpiewać). My zaś wskazujemy, gdzie leżą problemy z tym (co by nie było) musicalem, które sceny działają, a które zupełnie nie i czy był sposób na to, by się z tego chomiczego kołowrotka wydostać.

Pierwszy odcinek trzeciego sezonu musiał być czymś wielkim jak samo kino, czymś bogatym i kolorowym jak paw biegający po Łazienkach Królewskich.

Zdecydowałyśmy się zatem opowiedzieć o wszech musicalu, w którym zamknięte są cała (przeszła i przyszła) historia Hollywood, wszelkie dziecięce marzenia i dorosłe lęki. Z okazji musicalowego wzmożenia, jakie pod koniec 2024 roku
wznieciła na świecie premiera „Wicked”, wracamy do „Czarnoksiężnika z Oz” – filmu, który pokolorował świat, dał nam najpiękniejszą filmową balladę o wypatrywaniu tego, co po drugiej stronie tęczy i po dziś dzień ma moc wywoływania obezwładniającego zachwytu.
Same Wielkie Słowa, ale jeśli któryś musical zasługuje na mówienie o nim z patosem, to jest ten pokazowy projekt MGM-u – studia, w którym wszystko było większe niż życie.

Podcast prowadzą: Patrycja Mucha i Katarzyna Czajka-Kominiarczuk
Montaż: Natalia Kaniak