Wiersz na poniedziałek

Bardzo trudno było nagrać ten odcinek. Po kilku latach i ponad trzystu spotkaniach czas powiedzieć „do widzenia”. Bardzo dziękuję za każdy poniedziałek, w który spotykaliśmy się wokół wierszy. Basi Sowie – za pomysł na ten podcast, Kubie Dowgirdowi – za jego realizację, wszystkim gościom i gościniom, którzy się tutaj pojawiali, Gojce – za wszystkie odcinki, w których nagrywaniu troszkę przeszkadzała. Partnerom, którzy wspierali ten projekt: ministerstwu, Warsztatom Kultury, Instytutowi Kultury Miejskiej. Przede wszystkim jednak dziękuję wszystkim, którzy słuchali Wierszy na poniedziałek. Mam nadzieję, że rytuał rozpoczynania w ten sposób tygodnia będzie trwał (a może wymyślicie własny, już nieponiedziałkowy?). Bądźmy nadal w kontakcie. Adres [email protected] zostaje, podobnie jak poezja na łamach naszego miesięcznika. A dziś przychodzę do Was po raz ostatni z tekstem z… pierwszego odcinka. Wiersz Bronki Nowickiej w interpretacji Agaty Turkot to opowieść o tym, na czym w Wierszu na poniedziałek najbardziej mi zależało: o empatii i zauważaniu.Dziękuję, cześć, dobranoc, do widzenia.Magdalena Kicińska---Wykup dostęp online do „Pisma”. Możesz zrezygnować, kiedy chcesz.https://magazynpismo.pl/prenumerata/dostep-roczny/Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Na ten świąteczny tydzień mam dla Was wiersz, który przypomina o tym, co najważniejsze. A co często gubi się w przygotowaniach, krzątaninie, prezentach i końcoworocznym zabieganiu. Mam nadzieję, że tekst Wojciecha Młynarskiego podpowie, o co teraz warto zadbać i czego nie stracić. Posłuchajcie!Magdalena Kicińska---Wykup dostęp online do „Pisma”. Możesz zrezygnować, kiedy chcesz.https://magazynpismo.pl/prenumerata/dostep-roczny/Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Ten poniedziałek jest szczególny. Nie tylko dlatego, że – jak podliczył realizujący ten podcast Jakub Dowgird – to trzysetny odcinek, który dla Was przygotowałam. Tym smutniej, że akurat przy takiej okazji muszę podzielić się z Wami informacją, że ten miesiąc jest ostatnim, w którym przychodzić do Was będę z poniedziałkowymi wierszami.Z uwagi na ograniczone środki, jakimi w „Piśmie” dysponujemy, musimy w nowym roku ograniczyć niektóre nasze projekty, a Wiersz na poniedziałek jest jednym z nich, by w pierwszej kolejności zadbać o to, co jest podstawą naszej działalności – miesięcznik. Bardzo trudno mi jest po tylu latach żegnać się z czymś tak bliskim. Zanim jednak powiem Wam „do widzenia”, mamy jeszcze trzy poniedziałkowe wiersze. W tym dzisiejszy, autorstwa Urszuli Zajączkowskiej, której poezja gościła tu bardzo często. Posłuchajcie!Magdalena Kicińska---Wykup dostęp online do „Pisma”. Możesz zrezygnować, kiedy chcesz.https://magazynpismo.pl/prenumerata/dostep-roczny/Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Dzisiejszy odcinek przyniosło nieoczekiwane spotkanie. W zeszłym tygodniu, m.in. w związku z odebraniem nagrody„Rzeczypospolitej”im. J. Giedroycia, w Warszawie był Serhij Żadan, ukraiński poeta, pisarz, muzyk i żołnierz walczący o niepodległość Ukrainy, a przez to i o nasze bezpieczeństwo. I tak się złożyło, że tuż po środowej Premierze Pisma natknęłam się na niego. Dobrze było widzieć go całego i zdrowego, zamienić parę słów i wyrazić wdzięczność za tak wiele. I to dlatego dziś przychodzę do Was z wierszem właśnie tego poety (w przekładzie Bohdana Zadury) z tomu „Skrypnykówka”, który ukazał się nakładem Biura Literackiego.Posłuchajcie!Magdalena Kicińskahttps://www.biuroliterackie.pl/ksiazki/skrypnykowka/---Wykup dostęp online do „Pisma”. Możesz zrezygnować, kiedy chcesz.https://magazynpismo.pl/prenumerata/dostep-roczny/Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Do poezji Piotra Sommera wracam często. I z podobną częstotliwością zapraszam Was do jej lektury. Jego wiersze wysysają z codziennych rozmów, scen i detali to, co cenne i warte bliższego przyjrzenia się. Ze zwykłych szczegółów tworzą nieoczywiste obrazy, które utrwalają to, co najbardziej istotne. Tak jak przybiurkowe obserwacje.Posłuchajcie!Magdalena Kicińska---Wykup dostęp online do „Pisma”. Możesz zrezygnować, kiedy chcesz.https://magazynpismo.pl/prenumerata/dostep-roczny/Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.