Powołani

Miał być socjologiem, tańczył breakdance na osiedlu i był w poważnym związku. Wybrał jednak drogę, która zaprowadziła go do albańskich wiosek, gdzie przez 11 lat żył bez prądu, budował kościół na ruinach i… ochrzcił 50 dorosłych osób podczas jednej nocy. Gościem dzisiejszego odcinka jest ks. Wojciech Porada SDS – salwatorianin, misjonarz, a dziś dyrektor Ruchu Młodzieży Salwatoriańskiej oraz certyfikowany logoterapeuta i trener biznesu. To rozmowa o powołaniu, które nie jest ucieczką od świata, ale wejściem w jego najbardziej ekstremalne rejony.

W tym odcinku usłyszysz:
✅ Jak wyglądało „pożegnanie ze światem” chłopaka z blokowiska?
✅ Dlaczego 11 lat w Albanii było lekcją przetrwania (i co tam robiła świnia na drzewie)?
✅ Jak wyglądał chrzest 50 dorosłych osób naraz i dlaczego to zmieniło jego życie?
✅ Czego ksiądz w habicie uczy menadżerów w warszawskich korporacjach?
✅ Jak logoterapia (nauka o sensie życia) pomaga odnaleźć się w dzisiejszym chaosie?

To nie jest nudny wywiad o religii. To fascynująca historia człowieka, który nie boi się wyjść poza schemat i udowadnia, że z Bogiem życie staje się największą przygodą.

W najnowszym odcinku podcastu „Powołani” ks. Tomasz Gnat SDS odsłania kulisy kapłańskiego życia, które rzadko trafiają na pierwsze strony gazet. Choć pierwsza myśl o pójściu za głosem Boga pojawiła się u niego już w wieku 13 lat, rzeczywistość duszpasterska szybko zweryfikowała wyobrażenia wyniesione z seminarium . Tomasz z niezwykłą szczerością opowiada o momencie, w którym po prostu „nie widział sensu”, czuł narastające zgorzknienie i realnie chciał się spakować, by zostawić dotychczasową drogę .

To opowieść o zmaganiach z poczuciem bycia ignorowanym przez młodzież w szkole i o trudach formacji, która uczy pokory wobec własnych słabości . Kluczem do odzyskania pasji okazały się rekolekcje ignacjańskie oraz budowanie inicjatywy „Ad Astra” – nowoczesnej wspólnoty, która przybliża dzieciom postacie świętych jako żywe wzorce do naśladowania w drodze do Boga . Dowiesz się, jak pokazać „normalną” twarz księdza i dlaczego warto dać sobie szansę, szukając własnego sposobu na realizację powołania . Zapraszamy na rozmowę o kryzysie, który stał się początkiem czegoś znacznie większego.

W dzisiejszym odcinku goszczę wyjątkowe siostry – Klarę i Justynę Witek. To rozmowa o szukaniu własnej drogi, odwadze wyjścia poza strefę komfortu i o tym, że Bóg jest obecny w najbardziej prozaicznych momentach naszej codzienności.

W tym odcinku usłyszysz o: Wolontariacie Misyjnym Salwator (WMS): Jak zaczęła się ich przygoda z misjami i co dają im spotkania we wspólnocie.

Wyprawie do Zambii: Justyna opowiada o 3 miesiącach w Afryce, lęku przed nieznanym i spotkaniach, które zmieniają perspektywę. Misji w Albanii: Klara dzieli się doświadczeniem pracy z dziećmi oraz poruszającą wizytą u sióstr Matki Teresy z Kalkuty.

Wierze na studiach: Jak rozmawiać o Bogu na pedagogice czy psychologii, nie będąc irytującym, a niosąc pokój i radość.

Rodzinie i Neokatechumenacie: O tym, jak dom rodzinny i wspólnota ukształtowały ich spojrzenie na świat.

To nagranie to potężna dawka inspiracji dla każdego, kto zastanawia się, czy jego talenty mogą służyć innym. Jak mówi Justyna: „Często rzeczy wydają się większe i trudniejsze niż są w rzeczywistości – warto mieć odwagę, by zacząć”.

Subskrybuj kanał Powołani, aby nie przegapić kolejnych szczerych rozmów o wierze!

Siostra Anastasia Koleynik opowiada o życiu „zwykłej studentki” w Petersburgu, o braku sensu mimo komfortu, o krótkiej, szczerej modlitwie w Fatimie i o tym, jak Bóg krok po kroku prowadził ją do decyzji o życiu zakonnym. Jest też o lęku przed reakcją bliskich, o pracy z młodzieżą i o tym, czego nie widać na Instagramie, a co stanowi istotę powołania.

Jak wygląda codzienność siostry zakonnej, kiedy gasną wyobrażenia i zostaje zwykłe życie? W tej rozmowie padają konkretne historie o drodze powołania, momentach wahania, życiu we wspólnocie oraz pracy z dziećmi i młodzieżą. Jest o przedszkolu jako miejscu prawdziwej misji, o relacjach, emocjach i o tym, co najbardziej zaskakuje po wejściu do zakonu.