Impulsownia

Ten odcinek jest o decyzji, która zmienia wszystko — decyzji, by nie wchodzić w każdą dyskusję, nie udowadniać, nie ścigać się na argumenty.
Przez lata myślałem, że warto rozmawiać. I pewnie warto. Ale nie za każdą cenę.
Bo jeśli po każdej z tych rozmów zostaje ci rozdrażnienie, niepokój i gonitwa myśli — to może czas zadać sobie pytanie: co tak naprawdę ci służy?
O emocjach w debatach, o wycofaniu bez poczucia porażki i o tym, że czasem największym zwycięstwem jest milczenie.

Dźwięk jest słaby, bo nagrywałem po prostu wtedy, kiedy przyszedł impuls. Nie czekałem aż będzie idealnie – i tak ma być. Mówię o tym, że nie zamierzam nikogo zbawiać ani pouczać. Po prostu dzielę się tym, co mi działa. Bez złotych rad, bez pozycji lotosu. Bo czasem najwięcej daje zwykłe “ja też tak mam”.

Dawno mnie nie było i lepiej nie mówić, że wracam, bo jak znów przytrafi się dłuższa przerwa, to historia powtórzy się jako farsa.

Bez dżingla, bez wstępu, bez pożegnania - tylko sama krótka historia o tym, że im dłużej tłumi się w sobie gniew, tym większa szansa na utratę zdrowia.

Cześć!

Dawno się nie słyszeliśmy, dlatego cieszę się, że znów mogę zaprosić Was do swojego świata ;) Niech to będzie dla Was przyjemna chwila!

M.

Cześć! Przed nami kolejny etap wędrówki po świecie wyobrażonym, do którego nieustannie Was zapraszam. Szczerze, myślę, że ten świat zwalnia nas z konieczności rozumienia wszystkiego, co się w nim dzieje. Nie musimy w nim racjonalizować postaci, miejsc, ani wydarzeń. Nie jesteśmy też zobowiązani do tego, by odbierać ten świat tak samo - każdy i każda z nas będzie patrzył na niego swoimi oczami, więc zmieniać się będzie sens, albo też i całkiem ten sens będzie umykać. I myślę sobie, że to dobrze, że taki świat tworzę i w takim świecie właśnie Was witam. Bo tu nie musimy rozumieć, ale możemy odczuwać. 

Bawcie się dobrze, gdy będzie dziś słuchać o Panu X.