Szczyt Europy

Przegrana Viktora Orbána przetasowała europejską scenę polityczną, ale węgierskie głosowanie jest tylko jednym z całej serii wyborów, które zdecydują o przyszłości Unii. Na zmiany w Budapeszcie patrzymy z perspektywy Brukseli, z dystansem podchodząc do radości, której nie potrafią ukryć szefowie unijnych instytucji.

Kogo zalała fala po przegranej Orbána, kto na niej popłynie i czy w ogóle można mówić o takim europejskim nurcie? Wraz z profesorem Markiem Migalskim zastanowimy się, czy zwycięstwo Petera Magyara może przekładać się na wybory w innych krajach i czy można mówić o efekcie domina.

Porozmawiamy też o tym, jak zmieniało się podejście profesora Migalskiego do Parlamentu Europejskiego, w którym zasiadał jako europoseł kilkanaście lat temu i który nazywał „Parlamentem Antyeuropejskim”.

Jak trwoga, to do Unii. Im bardziej niepewna sytuacja globalna, tym większe zainteresowanie przystąpieniem do Unii Europejskiej – nawet w krajach, które o akcesji nie chciały już rozmawiać. Islandia, Norwegia, a może nawet Kanada? Czy to mogą być kolejni członkowie wspólnoty? A co z tymi, którzy od lat cierpliwie czekają na swoją kolej – jak prymus w tym gronie, czyli Czarnogóra? W „Szczycie Europy” przedstawiamy listę kandydatów i zastanawiamy się, kiedy nastąpi kolejne rozszerzenie.

Czasem zapomniane, czasem niechciane - często kurzą się latami w składzikach unijnych instytucji, dumnie nazywanymi Jaskiniami Ali Baby. Prezenty wręczane szefom unijnych instytucji przez szejków, królów i prezydentów mają swoje pięć minut na dyplomatycznym szczycie, a potem przepadają gdzieś w czeluściach piwnic Rady i Komisji. Zaglądamy tam wraz z osobami protokołu dyplomatycznego - Raignheidur Roubineau, oraz Ioaną Bobes. To one odpowiadają za wybór prezentów, pakowanie i transport. A nie zawsze łatwo jest przetransportować kamiennego słonia lub beczkę koniaku.

Komisja Europejska ma problem. Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich wszczęła postępowanie w sprawie wiadomości, jakie Ursula von der Leyen wysyłała do prezydenta Francji, w czasie negocjacji z Mercosurem. Komisja tłumaczy, że wymiany zdań nie pokaże, bo wiadomości zniknęły. Jednak czy tego typu rozmowy w ogóle powinny być prywatne? O to pytamy Europejską Rzecznik Praw Obywatelskich, którą gościmy w Szczycie Europy. Wraz z Teresą Anjinho zastanawiamy się, gdzie przebiega granica między prywatnością a transparentnością.
To pytanie szczególnie istotne w czasie, gdy Brukselą wstrząsają kolejne doniesienia o przeciekach na najwyższym szczeblu, Kreml o unijnych działaniach ma być informowany bezpośrednimi telefonami z Brukseli przez węgierskiego szefa MSZ, a poufne dokumenty do Moskwy ślą europosłowie AfD.

O rewolucji — a przynajmniej o rewolucji w myśleniu o ETS — mówi polski premier, wyraźnie zadowolony z przebiegu dyskusji na unijnym szczycie. To właśnie tam Komisja Europejska dostała zadanie dostosowania systemu handlu emisjami do obecnych, niespokojnych czasów. Ale żeby zrozumieć, na czym mają polegać te zmiany, trzeba najpierw odpowiedzieć na kilka podstawowych pytań: czym jest ETS, jak powstał, kto dziś na nim zarabia, kto najwięcej traci i gdzie w tym wszystkim znajduje się Polska. O tym rozmawiamy z brukselską korespondentką agencji Bloomberg, Ewą Krukowską.