Centrum Chrześcijańskie TYLKO JEZUS Kościół Boży w Chrystusie w Krapkowicach

Oto kobieta, która w tym mieście uchodziła za grzesznicę. Gdy dowiedziała się, że Jezus przebywa w domu faryzeusza, przyniosła alabastrowy flakonik z olejkiem. Stanęła za Nim u Jego stóp, płacząc. Łzami obmywała Jego stopy, ocierała je włosami swojej głowy, całowała i namaszczała drogocennym olejkiem.Łk 7,37–38Podczas dzisiejszego nabożeństwa kontynuowany był temat bliskości. Tym razem rozważaliśmy jej cenę.Bliskość nie jest chwilowym poruszeniem ani emocjonalnym uniesieniem. Jest codzienną decyzją, zakorzenioną w szczerości i konsekwencji. To postawa, którą wprowadza się w zwyczajność dnia. Biblijne przykłady ukazują, że prawdziwa bliskość z Bogiem ma wartość najwyższą – jest kosztowna i zawsze wiąże się z ofiarą.Zostaliśmy zaproszeni do osobistej refleksji nad naszą relacją z Jezusem: ile jesteśmy gotowi oddać, aby być blisko Niego? Czy zależy nam na samej relacji, czy raczej na korzyściach, które może przynieść?Posłuchaj tego nauczania!

Bóg jako pierwszy zbliżył się do człowieka w osobie Jezusa Chrystusa, który oddał za nas życie na krzyżu i obiecał, że pozostanie z nami na zawsze. Bliskość z Bogiem jest świadomą decyzją człowieka, opartą na szczerości i gotowości do budowania relacji.Relacja ta wymaga stałego pogłębiania i wyboru Boga w codziennym życiu. To właśnie z niej płyną siła, autorytet oraz wszystko, co jest potrzebne, aby budować zdrowe i pełne relacje z drugim człowiekiem. Zbliżając się do Boga, naturalnie dystansujemy się od innych rzeczy, które wypełniają nasz czas i uwagę. Więcej czasu spędzonego z Bogiem oznacza mniej czasu poświęconego telewizji, telefonowi czy innym rozpraszaczom oraz większy dystans wobec tego, co oddala nas od Niego.Odwołując się do przykładów dwóch postaci biblijnych, pastor Andrzej w swoim kazaniu ukazywał, jak istotne jest trwanie w bliskości z Bogiem i konsekwencje płynące z takiego wyboru. Jeśli chcesz usłyszeć więcej na ten temat, zachęcamy do odsłuchania nagrania.

Czy nasze słowa są zgodne z myślami, a czyny z wypowiadanymi słowami? Chrześcijanin wraz z upływem lat powinien coraz bardziej upodabniać się do Chrystusa — nie o własnych siłach, lecz dzięki Jego cudownej, przemieniającej mocy, która działa, gdy przychodzimy do Niego skruszeni i wprowadzamy w życie to, co od Niego usłyszeliśmy. Musimy jednak uważać, aby nasza rzekoma „doskonałość” nie stawała się źródłem zranienia dla innych. Wsłuchajmy się więc w zachętę, jak żyć, by kroczyć prostą drogą prawdy, do czego nieustannie wzywa nas Słowo Boże.

Czy uważasz się za szczęściarza, czy za pechowca? 🤔A gdzie naprawdę szukasz szczęścia? 🤔Czy w zabobonach, przedmiotach albo w relacjach międzyludzkich, które – choć kuszące – okazują się nietrwałe?Posłuchaj tego Słowa 🎧 i odkryj, gdzie jest prawdziwe źródło radości i pokoju serca

W ostatnich tygodniach nasz Kościół wspólnie przeżywał 17-dniowy czas postu. Na progu Nowego Roku każdego dnia sięgaliśmy po nowe treści i spotykaliśmy się na modlitwie, tworząc przestrzeń do refleksji i duchowego wzrostu. W minioną niedzielę Darek podzielił się swoimi doświadczeniami z tego okresu, opowiadając o zmianach, jakie zauważył w swoim myśleniu i postrzeganiu codzienności. Mówił o tym, jak realnie doświadczał Bożej łaski oraz jak błogosławienie innym może przemieniać naszą rzeczywistość. Zwrócił uwagę, że gdy błogosławimy innym, zmienia się również nasze spojrzenie na ludzi i sytuacje, które nas otaczają. Wybrzmiało także, jak fundamentalne i życiodajne jest braterstwo oraz kierowanie się miłością, a nie jedynie szczerością, w relacjach między nami.Flp. 2, 2–4„Dopełnijcie mojej radości, bądźcie tej samej myśli, mając tę samą miłość, będąc zgodni i jednomyślni; nie czyńcie nic z kłótliwości ani z próżnej chwały, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, ale i o to, co innych.”Zachęcamy do odsłuchania Słowa i do zainspirowania się dalszymi refleksjami oraz osobistym świadectwem Darka z czasu postu i modlitwy.