0dB.pl – Twój poziom odniesienia

W tym teście sprawdzam, czym naprawdę jest StudioLive SE 24R i jak rozumieć jego pozornie zagadkową strukturę: 24 wejścia fizyczne, 40 kanałów obsługiwanych przez silnik miksera i 64×64 w ramach ekosystemu USB/AVB. Pokazuję, gdzie są ograniczenia, gdzie zaczynają się realne możliwości i dlaczego to urządzenie może być bardzo ciekawą alternatywą dla klasycznego interfejsu audio, cyfrowej konsolety albo systemu studyjno-nagłośnieniowego z DSP.
Zobacz test w wersji wideo
Poruszam też temat AVB/Milan, współpracy z DAW, Fat Channel w wersji DSP i natywnej, zastosowań w studiu, na scenie i w sali prób, a także praktycznych drobiazgów, o których warto wiedzieć przed zakupem.
Czy to coś jak Pro Tools HDX? Nie dosłownie. Ale filozofia jest podobna: sprzęt, DSP, komutacja, bezlatencyjny monitoring, interfejs audio i DAW tworzą jeden system pracy.

00:00 Intro
01:44 Miksery bez gałek i suwaków
02:49 Pierwsze połączenie z komputerem
03:24 Ile kanałów ma ten mikser
06:23 Tylko 48 kHz
07:06 Gdzie go można użyć
08:07 AVB Milan
09:30 Kompatybilność switchy
10:53 Szczegóły konstrukcyjne
12:39 Uwagi praktyczne
15:15 Fender Studio Pro i Fat Channel
16:09 StudioLive a Pro Tools HDX
16:35 Bieżą obsługa miksera
17:09 Cechy brzmieniowe i konfiguracyjne
18:48 Edycja offline
19:43 Monitory osobiste
20:26 StudioLive jako system otwarty

Jak to się stało, że marka znana dotąd głównie z akcesoriów audio nagle pojawia się z trójdrożnymi monitorami studyjnymi o parametrach hi-end – i to w cenie poniżej 7 tys. zł za parę?
Zobacz test na YouTube
W tym teście sprawdzam Palmer Orbit 11 – konstrukcję o bardzo nietypowej architekturze:
• współosiowy przetwornik średnio-wysokotonowy
• dwa 8-calowe woofery pracujące w obudowie zamkniętej
• aluminiowy korpus odlewany w trzech częściach
• DSP z filtrami FIR i konwersją 24-bit / 96 kHz
• wejścia analogowe i cyfrowe AES
• deklarowane pasmo sięgające ok. 28 Hz

Orbit 11 to projekt należący do Adam Hall Group, który od pierwszych zapowiedzi wzbudza ogromne emocje w środowisku realizatorów.
Czy rzeczywiście mamy do czynienia z rewolucją w monitoringu studyjnym, czy tylko z bardzo sprytnym marketingiem?

Zobacz test w wersji wideo
W tym teście sprawdzam, czy SM-8 rzeczywiście są najlepszymi monitorami Kali Audio do tej pory. Omawiam konstrukcję z 8-calowym wooferem, współosiowym zespołem średnio-wysokotonowym 4” + 1”, podziały przy 280 Hz i 2,8 kHz, propagację, pracę w średnim polu, wpływ blatu biurka, ręczną kalibrację w Kali Audio Control Panel oraz zachowanie przetworników w pomiarach.
Pojawia się też porównanie z moimi Adam Audio A8H - nie jako laboratoryjny werdykt, lecz jako praktyczny punkt odniesienia. Kali Audio SM-8 grają mocno, ciepło, energetycznie i bardzo „amerykańsko”. Czy na tyle dobrze, żebym zaczął żałować wcześniejszego wyboru?

00:00 Intro
01:27 Najlepsze 3-drożne w tej cenie?
02:29 Dla kogo takie monitory?
02:57 Daleko czy blisko?
03:47 Dlaczego nie na biurku?
04:16 Falowanie i grzebienie
05:09 Konstrukcja w szczegółach
06:48 Dlaczego 3-drożne są lepsze?
08:14 Obudowa i głośniki
09:02 Kalibracja pod kątem akustyki
10:17 Procedura ręcznej kalibracji
13:21 Analiza sekcji MF/HF
16:38 Analiza woofera i bass-refleksu
17:27 Porównanie z A8H - wprowadzenie
19:40 Porównanie binauralne
20:47 Wnioski, przemyślenia i sugestie

Duet Tears for Fears w połowie lat 80. zdefiniował brzmienie muzyki popularnej. Utwór Shout z albumu Songs from a Big Chair to jedno z najbardziej charakterystycznych i dopracowanych produkcyjnie nagrań tej dekady.
Zobacz dekonstrukcję na YouTube
W tym odcinku rozkładam „Shout” na czynniki pierwsze — od warstwowej partii rytmicznej, przez wielopoziomowy bas, aż po syntezatory oparte na Fairlight CMI, Emulatorze i LinnDrumie.

📌 W materiale m.in.:
🎹 jak powstała partia perkusyjna (hybryda elektroniki i sampli)
🎹 wielowarstwowy bas (Emulator + Steinberger)
🎹 charakterystyczny riff z Fairlighta
🎸 gitarowe warstwy i ich rola w budowaniu napięcia
🎧 produkcja, która wyprzedziła swoje czasy

To pełna dekonstrukcja — z odtworzeniem partii, analizą aranżacji i spojrzeniem na proces produkcyjny lat 80.
„Shout” to jeden z tych utworów, które brzmią prosto… dopóki nie spróbujesz rozłożyć ich na części 🙂

00:00 Intro
01:22 Wyjątkowy utwór
02:15 Zespół z Bath
03:56 Graduate
05:55 Egzystencjalizm i psychoanaliza
06:21 The Hurting
07:08 Ian Stanley
07:43 Chris Hughes
08:46 4 lata oczekiwań
09:39 Fairlight CMI
10:26 Kopiowanie w LinnDrumie
12:24 Gigantyczny sukces
12:59 Śladami Talking Heads
13:27 Partia rytmiczna
16:04 Wielowarstwowy bas
18:51 Riff z Fairlighta
21:47 Partie gitarowe
25:32 Robi się tłusto
26:09 Hammond, Leslie i kaczuszki
28:07 Gitarowa wstawka
29:17 Dudy?
30:08 Dojrzały i soczysty
30:50 Tears for Fears na żywo
31:12 Materiały dodatkowe

Sennheiser HD 480 Pro to słuchawki zamknięte, które… nie zachowują się jak typowe konstrukcje zamknięte. Spokojny, kontrolowany bas, precyzyjny środek i zaskakująco spójna góra sprawiają, że w wielu sytuacjach pracowało mi się na nich lepiej niż na modelach otwartych.

W tym teście sprawdzam:
- charakter brzmienia HD 480 Pro
- różnice względem HD 490 Pro i HD 600
- pomiary binauralne (DPA 4560)
- zniekształcenia i zachowanie przetwornika
- ergonomię i konstrukcję
- realne zastosowanie w miksie i nagraniach