PODRÓŻOWANIE Z RADIEM

Historia Żagania jest od XIX wieku nierozłącznie związana z istnieniem na jego obrzeżach obozów, przeznaczonych dla jeńców wojennych. Najwcześniejszy ich rodowód to 1813 rok. Z tego okresu zachował się zdewastowany cmentarz żołnierzy wojsk napoleońskich. Wojna francusko-pruska także w podobny sposób zaznaczyła tu swoje działanie. Kolejne zbrojne konflikty nie obyły się bez Żagania – stąd też cmentarze jenieckie z okresu I wojny światowej istnieją do dzisiaj.Prawdziwa tragedia dla Żagania to jednak czasy II wojny światowej. Urząd ds. Jeńców Wojennych uruchomił tu kompleks obozów jenieckich. W otwartym w 1939 roku Stalagu VIIIC przetrzymywano ok. 49 tys. żołnierzy. Wielu z nich nie wróciło do domu, zmarli z głodu, chorób, złego traktowania. Najmłodszym obozem żagańskiego „kombinatu” był utworzony wiosną 1942 roku obóz dla zestrzelonych lotników alianckich.Mieszczący się w Żaganiu Stalag Luft 3, obóz jeniecki dla lotników alianckich zestrzelonych w czasie nalotów na terytorium Niemiec, powstał 5 maja 1942 roku. Oprócz Anglików i Amerykanów byli tam również więzieni Czesi, Francuzi, Belgowie i Polacy służący w brytyjskiej Royal Air Force.Do jednej z najsłynniejszych ucieczek jenieckich w czasie II wojny światowej doszło w nocy z 24 na 25 marca 1944 r. 80 alianckich lotników, w tym również Polacy, podziemnym tunelem wydostało się poza druty Stalag Luft 3 w Żaganiu. Do wielkiej ucieczki, przez blisko rok, przygotowało się 200 jeńców. Kopano tunel, przygotowywano ubrania cywilne i dokumenty. W nocy 24 marca, gdy lotnicy wychodzili z tunelu, Niemcy ogłosili alarm. 80 jeńcom udało się wyjść z tunelu poza drutami obozu, z czego ujęto czterech ostatnich. Pozostałych 120 jeńców pozostało w obozie.Ci, którym udało się uciec, rozproszyli się na terenie niemal całych Niemiec, podróżując pieszo lub koleją. Akcja poszukiwawcza spowodowała ujęcie niemal wszystkich zbiegów, z wyjątkiem trzech – Norwegowie podporucznik Jens Muller i sierżant Per Bergsland dotarli do Szczecina, skąd marynarze przewieźli ich do Szwecji. Holender Bram van der Stok dotarł do Utrechtu, skąd ruch oporu przerzucił go do Wielkiej Brytanii.W rezultacie z 76 zbiegów 15 odstawiono z powrotem do obozu, ośmiu zatrzymano w więzieniach policyjnych w miejscu aresztowania i ich los nie jest znany, a 50 zostało zamordowanych przez hitlerowców. Wśród nich było sześciu Polaków.Wielka ucieczka jeńców z marca 1944 r. nie była pierwszą tego typu akcją w historii niemieckiego Stalagu Luft 3. Kilka miesięcy wcześniej uciekło z obozu trzech lotników.Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu powstało w 1971 roku jako Muzeum Martyrologii Alianckich Jeńców Wojennych.

Ma ponad 650 lat, wznosi się nad rzeką San u podnóża Bieszczadów kilka kilometrów od Leska. Zamek Kmitów Sobień – dziś pozostały po nim ruiny chętnie odwiedzane przez turystów. Na początku wakacji ścieżki turystyczne wiodące przez ruiny zostały odnowione. A dlaczego warto przejść tymi ścieżkami? Zamek Sobień odwiedził z Piotr Olechniewicz z Polskiego Radia Rzeszów.

Międzyrzecz to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Łączy w sobie tajemnicze fortyfikacje z czasów drugiej wojny światowej oraz największą w kraju kolekcję unikalnych portretów szlacheckich z XVII i XVIII wieku. Oba obiekty tworzą niezwykły zestaw atrakcji historycznych.
Międzyrzecki Rejon Umocniony
Międzyrzecki Rejon Umocniony (MRU) to jeden z największych i najnowocześniejszych systemów fortów w Europie. Podziemne korytarze łączą potężne schrony bojowe (bunkry) za pomocą głębokich tuneli.System umocnień został wybudowany przez Niemców w latach 1934-1944 w celu ochrony wschodniej granicy Rzeszy (Bramy Lubuskiej i przedmościa odrzańskiego). Składa się z trzech odcinków różniących się pod względem charakterystyki geograficznej otoczenia i nasyceniem obiektami fortyfikacyjnymi. Odcinek północny opiera się o rzekę Wartę pod Gorzowem Wielkopolskim, gdzie styka się z południową flanką Wału Pomorskiego a kończy w okolicach wsi Kursko i Pieski w gminie Międzyrzecz. Odcinek centralny, najsilniej ufortyfikowany, ciągnie się od Kurska przez Kęszycę, Pniewo do Boryszyna. Odcinek południowy przebiega od Lubrzy do Odry, łącząc umocnienia MRU z Linią Środkowej Odry, prowadzącą dalej na południe.Podziemia odcinka centralnego MRU są obecnie rezerwatem nietoperzy, w którym zimuje ponad 30 tys. osobników należących do 12 gatunków nietoperzy. Łączną długość podziemnych korytarzy szacuje się na około 32-35 km.
Kolekcja portretów trumiennych
Muzeum Ziemi Międzyrzeckiej im. Alfa Kowalskiego posiada największą w Polsce kolekcję portretów trumiennych, tablic inskrypcyjnych i herbowych z XVII i XVIII wieku, liczącą 220 obiektów. Międzyrzeckie portrety prezentowane były na licznych wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Paryżu, Londynie, Rzymie, Zurychu, Helsinkach, Moskwie czy Berlinie.Kolekcja portretów trumiennych, tablic inskrypcyjnych oraz tablic herbowych z XVII i XVIII wieku, znajdująca się w zbiorach Muzeum Ziemi Międzyrzeckiej im. Alfa Kowalskiego, jest największym, najcenniejszym i najciekawszym tego typu zbiorem w Polsce.Portret trumienny to wyjątkowe zjawisko w sztuce europejskiej – ściśle związany był z ceremonią szlacheckich pogrzebów oraz występował w malarstwie barokowym wyłącznie w granicach ówczesnej Rzeczypospolitej oraz w kręgu jej kulturowego oddziaływania.Wizerunki trumienne przedstawiają szlachtę zamieszkałą głównie na terenie Zachodniej Wielkopolski w XVII i XVIII wieku.

W Słońsku znajduje się Ośrodek Muzealno-Edukacyjny „Ornitovo” Parku Narodowego „Ujście Warty” oraz Muzeum Martyrologii. Park Narodowy „Ujście Warty” stanowi natomiast unikalną ostoję ptaków wodnych i błotnych na rozlewiskach doliny Warty.

Twierdza Przemyśl na początku XX wieku była jedną z największych twierdz Europy. Podczas I wojny światowej stała się areną krwawych walk. Twierdza Przemyśl to jednak nie tylko mury i wojskowe umocnienia, ale także specjalnie przygotowane przedpole każdego z fortów. Ewenementem na skalę światową jest to, że forteczny krajobraz został tu zachowany w niezmienionej formie od wybuchu I wojny światowej.