Accademia Włoskiego Kina | Podcast

Przyjrzymy się "La Grazia" jako filmowi o władzy rozumianej nie jako spektakl, lecz jako ciężar sumienia. Porozmawiamy o tytułowej „łasce” — jako akcie instytucji i jako geście czułości wobec życia, o moralnych dylematach wpisanych w scenariusz oraz o tym, jak Sorrentino i Servillo budują portret człowieka, któremu urząd nie pozwala na słabość czy chociażby wątpliwość. Będzie też o języku filmu i innej twarzy Sorrentina jako autora: o ciszy, rytmie, detalach, które zmieniają politykę w intymny dramat.

Matteo Garrone - wielki miłośnik baśni i mitologii, opowiada w swoim najnowszym filmie o dramacie uchodźców z Dakaru walczących o lepsze jutro w Europie. O młodych ludziach walczących o realizację swoich marzeń. Wyobraźnia ma wielką moc i pozwala bohaterom wyjść z niejednej trudniej sytuacji.

Garrone w większości swoich filmów ukazał rąbek współczesnego świata, który rządzi się własnymi prawami, funkcjonuje niejako na opak. Jak wyznał w wywiadzie dla Filmwebu twórca kinowej "Gomorry": "Wydaje mi się, że w mojej filmografii rzeczywiście można odnaleźć pewną prawidłowość. Kiedy zabieram się za współczesne historie, lubię pogłębiać w nich aspekt mroku, tajemnicy i baśniowości. A gdy zajmuje się baśniami, to uciekam od wszelkich ozdobników na rzecz naturalizmu. Szukam we wspomnianych tekstach wówczas tej "płaszczyzny antropologicznej". Dla mnie środki mają odpowiadać przede wszystkim potrzebom historii. Muszą bić w zgodzie z jej sercem".

⬛ Tematyka spotkania 👉 Jak Garrone opowiada o dramacie uchodźczym i wizji współczesnej Europy jako "Ziemi obiecanej"; - Na ile "Ja, Kapitan" wpisuje się w dotychczasową twórczość Włocha zarówno tematycznie jak i formalnie? 👉 W jaki sposób twórca "Pinokia" i "Pentameronu" opowiada o marzycielach i podróżnikach? - Jak film Garrone został odebrany na światowych festiwalach, jak w ojczyźnie? 👉 W jaki sposób Garrone wykorzystuje muzykę w swoim najnowszym filmie?

Serdecznie zapraszamy na kolejny (69.!) odcinek Accademii Włoskiego Kina! Tym razem zmierzymy się z ikonicznym dziełem Bernarda Bertolucciego – „Wiek XX” [Novecento – org.] (1976), a mierzyć się będą (rzecz jasna wspólnie z Państwem):
👉 Wojciech Tutaj – podróżnik, filmoznawca, autor związany m.in. z portalem Filmweb, miesięcznikiem „Kino”, czasopismem „Ekrany”, „Kulturą Liberalną” i „Magazynem Filmowym SFP”;
👉 Patrycja Mucha – krytyczka filmowa i kulturoznawczyni, dyrektorka artystyczna Timeless Film Festival Warsaw, związana z „Na wyrywki” oraz „Wtem, piosenka":
👉 Veikko Suvanto – znawca i pasjonat kina, tłumacz, poliglota.

 🐭🌻

Serdecznie zapraszamy na kolejny (69.!) odcinek Accademii Włoskiego Kina! Tym razem zmierzymy się z ikonicznym dziełem Bernarda Bertolucciego – „Wiek XX” [Novecento – org.] (1976), a mierzyć się będą (rzecz jasna wspólnie z Państwem):
👉 Wojciech Tutaj – podróżnik, filmoznawca, autor związany m.in. z portalem Filmweb, miesięcznikiem „Kino”, czasopismem „Ekrany”, „Kulturą Liberalną” i „Magazynem Filmowym SFP”;
👉 Patrycja Mucha – krytyczka filmowa i kulturoznawczyni, dyrektorka artystyczna Timeless Film Festival Warsaw, związana z „Na wyrywki” oraz „Wtem, piosenka":
👉 Veikko Suvanto – znawca i pasjonat kina, tłumacz, poliglota.

 🐭🌻