Podcasty Muzeum Powstania Warszawskiego

Zbigniew Ścibor-Rylski ps. Motyl we wrześniu 1939 roku służył w 1. Pułku Lotniczym. Do Związku Walki Zbrojnej został wprowadzony i zaprzysiężony we wrześniu 1940 roku. W latach 1941-1943 był partyzantem na Kowelszczyźnie. Od stycznia 1944 roku walczył w składzie 27. Wołyńskiej Dywizji Armii Krajowej, w ramach operacji „Burza”, przechodząc cały jej szlak bojowy jako dowódca 2. kompanii I Batalionu „Sokół” 50. pułku piechoty AK. Podczas Powstania dowódca kompanii w Batalionie „Czata 49”. Jako jeden z nielicznych przeszedł cały szlak bojowy batalionu Wola - Stare Miasto - kanały - Śródmieście - Górny Czerniaków - kanały - Mokotów - kanały - Śródmieście. Był jedynym oficerem AK dowodzącym podczas Powstania oddziałami armii gen. Berlinga. Po kapitulacji z grupą kilkunastu oficerów zgrupowania zdobył ubrania cywilne i wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Początkowo osadzony w obozie przejściowym w Pruszkowie, z którego po kilku dniach uciekł do Łowicza, gdzie doczekał zakończenia wojny.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Magdalena Miązek 20 marca 2005 roku.

Teresa Kodelska-Łaszek ps. Kinga podczas Powstania była sanitariuszką IV Obwodu Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej na Reducie Wawelskiej. Po kapitulacji wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Po wojnie narciarka alpejska, reprezentantka AZS Warszawa. Startowała w Igrzyskach Olimpijskich w Oslo w 1952 roku. 3-krotna mistrzyni Polski: w slalomie (1948, 1952) i slalomie gigancie (1952) oraz 2-krotna wicemistrzyni kraju: w zjeździe (1948) i kombinacji alpejskiej (1948). Po zakończeniu kariery sportowej poświęciła się pracy naukowej.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Rafalska-Dubek 8 lipca 2011 roku.

Barbara Grocholska-Kurkowiak ps. Kuczerawa podczas Powstania była sanitariuszką w 1. Pułku Szwoleżerów na Mokotowie, po przejściu kanałami w Śródmieściu Południowym. Po kapitulacji wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Po wojnie narciarka, startowała w igrzyskach olimpijskich w 1952 w Oslo i w 1956 roku w Cortina d’Ampezzo. Po zakończeniu kariery zawodniczej w 1968 roku poświęciła się pracy trenerskiej głównie z młodzieżą szkół podstawowych.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 7 maja 2007 roku.

Tadeusz Karczewski ps. Wierzba do konspiracji trafił z harcerstwa w sierpniu 1943 roku. Służył w kompanii „Pegaz”, od lata 1944 roku w batalionie „Parasol”. Brał udział w akcji „Koppe” przeprowadzonej w Krakowie przez żołnierzy z „Parasola”. Podczas Podczas Powstania walczył na Woli, Starym Mieście, w Śródmieściu i na Górnym Czerniakowie.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 6 maja 2007 roku.

Elżbieta Dziębowska ps. Dewajtis w konspiracji brała udział od lutego 1943 roku (Szare Szeregi - 58. WŻDH). Przeszła przeszkolenie wojskowe. W sierpniu tego roku przekazana wraz z częścią dziewcząt do nowo utworzonego oddziału do zadań specjalnych „Agat” (późniejsze kryptonimy: „Pegaz”, „Parasol”). Jako łączniczka przydzielona do II plutonu (późniejsza 2. kompania). Przydzielona do komórki wywiadowczej chor. „Rayskiego”, uczestniczyła w przygotowaniach i wykonaniu akcji bojowych: „Weffels”, „Frühwirth”, „Braun”, „Kutschera”, „Stamm”, „Koppe”. Podczas Powstania łączniczka Batalionu „Parasol”.
Rozmowę w ramach Archiwum Historii Mówionej przeprowadziła Małgorzata Brama 7 maja 2007 roku