Mint Podcast o kulturze

„Będziemy wspominać wrzesień 2026 roku jako miesiąc, w którym wreszcie skończył się Ed Sheeran” – ogłasza Angelika Kucińska.
W nowym odcinku miesięcznego podcastu MINT zaczynamy od zamieszania wokół trasy koncertowej Sheerana, Macklemore’a i artystów rezygnujących z występów. „Ed Sheeran płakał publicznie na swoim koncercie nie dlatego, że w Palestynie giną dzieci, a dlatego, że przez cały tydzień, przez całych siedem dni nikt go nie lubił” – mówi Kucińska.
Głównym tematem jest oczywiście „Lalka”. Porównujemy serialową i kinową wersję powieści Prusa, ich pomysły na Izabelę Łęcką i Wokulskiego oraz zupełnie różne podejście do klasyki. Rozmawiamy też o sporze wokół serialu i pytaniu, ile można zmienić w jednej z najważniejszych polskich powieści, zanim przestanie być „Lalką”. Na całym zamieszaniu dobrzewychodzi przynajmniej jedna grupa. Jak zauważa Walkiewicz, poloniści „w tym miesiącu jeżdżą na nartach po górach dukatów”.
Alek Hudzik podsumowuje Warsaw Gallery Weekend: mówi o wystawach Wandy Marzec, Kojiego Kamojiego i Sany Shahmuradovej-Tanskiej, ale też o kondycji warszawskiego rynku sztuki. Wracamy również do nagrody dla Anety Grzeszykowskiej i pytań o relacje między artystką, galerią Raster, WGW i Fundacją ING.
W muzycznej części Angelika Kucińska bierze na warsztat nowe wydawnictwa Becka, Perfume Genius i Fontaines D.C. Beck próbuje tym razem swoich sił z orkiestrą, ale według Kucińskiej „z tym barokiem niestety kończy na balu debiutantek u Bridgertonów”.
Jest też Michał Wiśniewski występujący z Frankiem Warzywo i Młodym Buddą oraz pytanie o kolejne nostalgiczne powroty polskiego popu. Kucińska stawia sprawę jasno: „Naprawdę pora skończyć ze słuchaniem muzyki ironicznie”.
Na koniec Kinga Sabak poleca „Dom Apokryf” Bartka Węglarza, debiutancką powieść wydaną przez Niszę. Rodzinna historia ze Śląska Cieszyńskiego opowiedziana jest z dwóch perspektyw rodzeństwa, a realizm miesza się w niej z lokalnymi wierzeniami, pamięcią i wyobraźnią. „Jeśli w tym roku przeczytać jeden debiut, to niech to będzie ten”.
 
SERIAL/film
„Lalka”

SZTUKA
Warsaw Gallery Weekend 2026
 
MUZYKA
Ed Sheeran / Macklemore
Beck, „Ride Lonesome”
Perfume Genius, „Natural High”
 
KSIĄŻKA
Bartek Węglarz, „Dom Apokryf”, WydawnictwoNisza

Karol Radziszewski i Michał Grzegorzek opowiadają o „Brudnych stronach” - wystawie zbudowanej wokół ponad 20-letniej historii „DIK Fagazine”. Rozmawiamy o pożądaniu i pornografii jako części queerowego archiwum, osobach LGBT z Ukrainy i Białorusi, granicach tego, co można dziś pokazać, oraz o tym, dlaczego queerowej historii nie chcą opowiadać wyłącznie z perspektywy przemocy i bycia ofiarą.
„Chciałbym, żeby było jeszcze bardziej niegrzecznie” – mówi Karol Radziszewski. Ponad 20 lat po wydaniu pierwszego numeru „DIK Fagazine” działający do dziś magazyn staje się osią wystawy „Brudne strony” w Galerii Studio. Razem z jej kuratorem Michałem Grzegorzkiem Radziszewski opowiada o seksie, pornografii, podglądaniu, queerowych archiwach i o tym, co przez dwie dekady zmieniło się w sposobie patrzenia na ciało.
Punktem wyjścia jest „DIK Fagazine”, który Radziszewski zaczął wydawać w 2005 roku. Dla Grzegorzka magazyn był czymś więcej niż czasopismem – eksperymentalnym formatem wystawienniczym, miejscem pokazywania queerowej sztuki w czasie, kiedy nie było dla niej miejsca w programach muzeów i prywatnych galerii, a także narzędziem budowania społeczności. Dzisiaj DIK trafia do instytucji i międzynarodowych muzeów, ale Radziszewski chce odzyskać coś z jego pierwotnego impulsu. „Chcieliśmy trochę zejść z tej powagi akademickiej (...) i wrócić do takiego prostego impulsu, że za tym się kryje pożądanie” – mówi w podcaście Mint Magazine.
Rozmawiamy też o tym, dlaczego ten sam obraz może funkcjonować zupełnie inaczej na Instagramie i w galerii. Radziszewski przyznaje, że na wystawie po raz pierwszy pokaże własne nagie zdjęcia, a wiele prezentowanych fotografii nie mogłoby trafić do jego mediów społecznościowych. Galeria nie tyle automatycznie zamienia erotykę w sztukę, ile – jak mówi – zmienia kontekst i ogranicza publiczność.
Ważną częścią „Brudnych stron” jest Europa Środkowo-Wschodnia. Radziszewski wraca m.in. do zdjęć wykonanych w Mińsku w 2016 roku. „Większość chłopaków, których fotografowałem, wyjechała z kraju” – mówi. Na wystawie pojawia się również Ukraina: ciało nieheteronormatywnego żołnierza, sekswork, udział osób LGBT w wojnie, a także prace Anatolija Belova i Antona Shebetki oraz historia trans żołnierki, która trafiła na okładkę ukraińskiego numeru DIK. 
Ale Radziszewski i Grzegorzek nie chcą budować kolejnej queerowej historii wyłącznie wokół przemocy. „Nie chcę opowiadać tego z punktu ofiary” – mówi Karol. Michał dodaje, że interesuje go pytanie, jak opowiadać o społeczności queerowej nie tylko poprzez historie martyrologiczne, lecz także afirmacyjne – takie, w których pojawiają się humor, seks, radość i przyjemność.
Czy pornografia może być dokumentem historycznym? Dlaczego kiedyś kupienie gejowskiego magazynu w kiosku było całym „performansem”? Co z erotycznym zdjęciem robi muzealna gablota? Czy queerowa sztuka może jeszcze kogokolwiek skandalizować? I co Karol Radziszewski ma na myśli, kiedy mówi, że „queerowa policja nadciąga z różnych stron”?
O tym wszystkim Kinga Sabak rozmawia w nowym odcinku podcastu MINT z Karolem Radziszewskim i Michałem Grzegorzkiem.
Karol Radziszewski, DIK Fagazine „Brudne strony”
17.09 – 27.11.2026; Galeria Studio, Plac Defilad 1 PKiN, Warszawa
Wernisaż: 17.09.2026, godz. 19.00.

Czy nowy album Phoebe Bridgers jest „absolutnie nieznośny”? Czy Heca Zygmunta Miłoszewskiego może zmienić polski rynek wydawniczy? Czy nowe przepisy poradzą sobie z patostreamingiem? I czy wystawa „Edward Dwurnik. Duma i wstyd” w MSN dobrze opowiada o awansie społecznym?

Sierpień zaczynamy od wspomnienia Ignacego Karpowicza i rozmowy o Hecy, nowym wydawnictwie Zygmunta Miłoszewskiego. Pytamy o wynagrodzenia pisarzy, sytuację dużych oficyn i spór wywołany przez Zbigniewa Czerwińskiego. Michał Walkiewicz przygląda się z kolei nowym przepisom dotyczącym patostreamingu i granicy między przemocą, internetową prowokacją i satyrą.

W muzyce Angelika Kucińska i Alek Hudzik spierają się o nową Phoebe Bridgers. W filmie wspominamy Jana Frycza i wracamy do Nowych Horyzontów: „Powiedz mi, co czujesz” Łukasza Rondudy oraz „Dzienników panny służącej” Radu Jude. Rozmawiamy o awansie społecznym, relacji między biografią i fikcją oraz klasowych podziałach współczesnej Europy.

Kinga Sabak poleca „Ciało” Davida Szalaya, nagrodzone Bookerem w 2025 roku – powieść o sprawczości, seksualności, przemocy i awansie klasowym. Na koniec wracamy do MSN i wystawy „Edward Dwurnik. Duma i wstyd”. Czy Łukasz Ronduda znalazł dobry klucz do twórczości Dwurnika, czy – jak pada w studiu – „lekko go upupił”?

Film
„Powiedz mi, co czujesz”, reż. Łukasz Ronduda
„Dzienniki panny służącej”, reż. Radu Jude

Muzyka
Phoebe Bridgers, „Lost Weekend”

Książka
David Szalay, „Ciało”, przeł. Dobromiła Jankowska, Wydawnictwo Pauza

Sztuka
„Edward Dwurnik. Duma i wstyd”, kurator: Łukasz Ronduda, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Czy sztuka zmienia miasta, czy tylko podnosi wartość nieruchomości? Rozmowa z Agatą Twardoch i Bogną Świątkowską

Co dzieje się z miejscami, które odkrywają artyści, zanim zainteresują się nimi inwestorzy? Czy sztuka może zmieniać miasta, czy nieświadomie staje się narzędziem gentryfikacji?

W specjalnym odcinku podcastu Mint, nagranym podczas Przeglądu Sztuki SURVIVAL we Wrocławiu, Alek Hudzik rozmawia z Agatą Twardoch i Bogną Świątkowską o „robieniu adresu”, gentryfikacji, roli sztuki w przestrzeni publicznej i przyszłości miejskich festiwali. Do rozmowy włączają się także Michał Bieniek, Magdalena Basak i Krzysztof Grześków.

Podcast powstał w ramach współpracy z Przeglądem Sztuki Survival.

Czy „Odyseja” Christophera Nolana to najważniejsza premiera ostatnich tygodni? Dlaczego folk stał się punktem wyjścia do muzycznych eksperymentów? Czy w polskiej literaturze wracają wielkie powieści? I co naprawdę wydarzyło się wMOCAK-u? O tym rozmawiamy w nowym odcinku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”.
Michał Walkiewicz opowiada o „Odysei” Christophera Nolana – filmie, który sprawił, że nagle wszyscy stali się znawcami Homera. Zastanawia się, co kryje się za tym fenomenem i dlaczego najnowsze dzieło Nolana wywołało tak gorącą dyskusję jeszcze przed premierą. Tłumaczy, dlaczego reżyser „ryzykuje tyle, ile może zaryzykować z Homerem” i dlaczego jego najnowszy film jest jednocześnie klasycznym widowiskiem i bardzo współczesnym odczytaniem antycznego eposu.
Angelika Kucińska podsumowuje najciekawsze muzyczne premiery pierwszej połowy roku. Opowiada o tym, jak twórcy alternatywy sięgają po folk, rock i muzykę klubową, a gatunki stają się jedynie „punktem na mapie, od którego można odchodzić i do którego można wracać”.
Kinga Sabak przynosi do studia „Byłem kurierem w Pekinie” Hu Anyana i zastanawia się, czy po latach autofikcji czytelnicy znów szukają dużych, panoramicznych opowieści. „Istnieje w nas głód dużej powieści, która opisuje szerszy odcinek świata niż tylko własna głowa” – mówi, wskazując na sukces książek Macieja Płazy czy Kiran Desai.
Alek Hudzik podsumowuje najważniejsze wydarzenia w świecie sztuki: od zmian instytucjonalnych po kryzys MOCAK u i pytanie o to, jak zmienia się dziś polskie życie artystyczne.
Na początek, jak zawsze, zaglądamy do „Kundelka” – tym razem rozmawiamy o mundialu, czyli Donaldzie Trumpie i występie Madonny.
Film
„Odyseja”, reż. Christopher Nolan

Muzyka
Kelela „New Avatar”

Książka
Hu Anyan, „Byłem kurierem w Pekinie”, Insignis2026.
 
Sztuka
MOCAK i pierwsza połowa 2026 roku