Mint Podcast o kulturze

W grudniowym odcinku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze” redakcja Mint podsumowuje 2025 rok w filmie, muzyce, literaturze i sztukach wizualnych. Rozmowa dotyczy zarówno najważniejszych premier i zjawisk, jak i rozczarowań oraz tematów, które szczególnie mocno wybrzmiewały w debatach o kulturze. Prowadzący zapowiadają także nagranie podcastu na żywo, które odbędzie się 28 stycznia w Teatrze Nowym w Warszawie.Angelika Kucińska podsumowuje rok w muzyce, wskazując swoje najważniejsze płyty i zjawiska. Wśród nich wymienia album „Never Enough” zespołu Turnstile oraz powrót Blood Orange z płytą „Essex Honey”. Zwraca również uwagę na nowe wydawnictwa FKA twigs i Bad Bunny’ego, którego działania interpretuje nie tylko w kategoriach muzycznych, lecz także politycznych. W rozmowie pojawia się temat zmian na amerykańskich listach przebojów, w tym chwilowego braku hip-hopu w czołówce notowań „Billboardu”. Kucińska mówi także o rosnącej roli Kopenhagi jako jednego z najważniejszych ośrodków muzycznych w Europie, wskazując na systemowe wsparcie dla artystów i silne zaplecze edukacyjne.Michał Walkiewicz odnosi się do kina i seriali, zaznaczając, że miniony rok nie przyniósł wielu filmowych odkryć. Jednym z najważniejszych tytułów jest według niego serial „Dojrzewanie”, który wywołał szeroką dyskusję społeczną. Wśród filmów wyróżnia horror „Bring Her Back” („Oddaj ją”), doceniając sposób, w jaki gatunkowa forma została wykorzystana do opowiedzenia o żałobie i traumie. Pojawia się również rozmowa o animacji „K-popowe łowczynie demonów”, omawianej jako przykład skutecznego połączenia kina rozrywkowego z dopracowaną warstwą wizualną i muzyczną.Kinga Sabak przedstawia trzy książki, które uznaje za najważniejsze w 2025 roku. Mówi o powieści „W dobrych rękach” autorstwa Van der Wouden, osadzonej w powojennej Holandii i skupionej na relacji dwóch kobiet. Omawia także książkę Georgiego Gospodinowa „Ogrodnik i śmierć”, poświęconą doświadczeniu żałoby po śmierci ojca oraz zbiór opowiadań „Odrzucenie” Tony’ego Tulathimutte’a – satyryczny portret relacji, frustracji i języka terapii obecnego w życiu cyfrowych milenialsów.Alek Hudzik opowiada o wystawach, które uznał za najciekawsze w minionym roku. Wskazuje solową wystawę Andrei Fraser w Zachęcie jako przykład świadomej, precyzyjnie zrealizowanej sztuki performance, krytycznie przyglądającej się instytucjom artystycznym. Przywołuje także wystawę „Radical Software: Women and Computing” prezentowaną w Wiedniu, poświęconą udziałowi kobiet w rozwoju technologii i wczesnej sztuki cyfrowej. W części poświęconej rozczarowaniom wracają m.in. album „Lux” Rosalíi oraz dyskusja o tym, jak spory tożsamościowe potrafią utrudniać merytoryczną rozmowę o sztuce, czego przykładem była tegoroczna Bielska Jesień.FILM / SERIAL„Dojrzewanie” – reż. Jack Thorne, Stephen Graham, Netflix„Bring Her Back” („Oddaj ją”) – reżyseria: Danny Philippou, Michael Philippou„K-popowe łowczynie demonów” – reż. Chris Appelhans, Maggie Kang, NetflixMUZYKA„Never Enough” – Turnstile„Essex Honey” – Blood OrangeLITERATURA„W dobrych rękach” – Yael van der Wouden, przeł. Justyn Hunia, Wydawnictwo Znak„Ogrodnik i śmierć” – Georgi Gospodinov, przeł. Magdalena Pytlak, Wydawnictwo Literackie„Odrzucenie” – Tony Tulathimutte, przeł. Adrian Stachowski, FiliaSZTUKA„Andrea Fraser. Sztuka Musi wisieć” – Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki„Radical Software: Women and Computing” – Kunsthalle Wien, Wiedeń

W najnowszym odcinku podcastu Mint Aleksander Hudzik rozmawia z Wojtkiem Sokołem o jego debiucie prozatorskim „Wesołych Świąt”. – Napisałem tę książkę jako ćwiczenie. Bałem się, że może nie potrafię, i chciałem sprawdzić, czy w ogóle podołam – opowiada Sokół. Ta książka powstawała w czasie wolnym od koncertów, w chwilach, kiedy Sokół mógł skoncentrować się na pracy przy biurku, choć, jak sam mówi, jego biurkiem jest wanna. To tam powstała znaczna część powieści, której pisanie zajęło Sokołowi pół roku.  Bohaterką książki jest Warszawa – miasto, które pojawiało się wcześniej w tekstach rapera. Sokół opisuje ją jako przestrzeń niejednoznaczną: „Warszawa może być dla kogoś superciepła i gościnna, a dla kogoś zupełnie nieprzyjemna. To miasto potrafi się bardzo szybko zmieniać”. Z tej dwuznaczności wynika konstrukcja powieści, w której nie ma prostego podziału na dobro i zło: „Nie ma tutaj czystego zła i czystego dobra. Wszystko jest wymieszane i to mnie fascynuje”. Autor mówi też o reakcji pierwszych czytelników, których dobrał celowo tak, by nie oszczędzali tekstu: „Wybrałem ludzi, którzy nie mieliby problemu powiedzieć mi, że to jest chujowe”. To zderzenie z różnymi opiniami pozwoliło mu uwierzyć, że książka działa – nawet jeśli budzi sprzeciw: „Bardzo mi zależało na tym, żeby ta książka wzbudzała emocje, niekoniecznie falę zachwytu.Sokół opowiada również o własnym wydawnictwie Wydałem: jego genezie, sposobie działania i stosunku do zasad rynku. Dla rapera wydawanie literatury to zajawka, a nie przedsięwzięcie nastawione na szybki zysk. Podkreśla różnicę między rynkiem muzycznym a literackim i zahacza o lektury, które ukształtowały jego wrażliwość – od polskiej prozy realistycznej po klasykę i literaturę współczesną.

W Łodzi trwa jedno z największych i najstarszych na świecie wydarzeń poświęconych sztuce współczesnej tkaniny – Międzynarodowe Triennale Tkaniny. 18. edycja wydarzenia odbywa się pod hasłem „Dekonstrukcja/Rekonstrukcja”. O tym co odbudowujemy, a co dekonstruujemy za pomocą tkaniny rozmawiają pisarka i antropolożka mody Karolina Sulej oraz główna kuratorka Centralnego MuzeumWłókiennictwa w Łodzi, historyczka sztuki i kuratorka trzech ostatnich edycji Triennale Tkaniny w Łodzi Marta Kowalewska. Tkanina przeszła – zarówno w Polsce, jak i na świecie – długą drogę od materii przypisywanej do (deprecjonowanej) pracy kobiet, do domowego rękodzieła aż po nowe początki na salonach środowiska artystycznego jako tkanina artystyczna, odżegnująca się od swoich kameralnych, powszednich początków. Ostatnimi czasy zaczyna jednak mieścić w opowieści o sobie zarówno formalny eksperyment, jak i ciepło udomowionej materii, wspólnotowość i rzemiosło oraz autorski, artystyczny koncept. Triennale Tkaniny na trzech piętrach Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi przedstawia przekrój przez dziedzinę żywą, responsywną, bogatą w znaczenia, migotliwą i jednocześnie komunikatywną nie tylko na poziomie odbioru intelektualnego, ale i zmysłowego doświadczenia. Ten odcinek powstał dzięki współpracy płatnej z Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, organizatorem Międzynarodowego Triennale Tkaniny w Łodzi, które od 1975 roku gromadzi twórców z całego świata. 18. edycję wydarzenia, odbywająca się pod hasłem „Dekonstrukcja/Rekonstrukcja”, można oglądać do 12 kwietnia przyszłego roku.     

Redaktor naczelny Mint Magazine Alek Hudzik podsumował wczoraj rok w kulturze. A stało się to w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, dokładnie tam, gdzie Cezary Bodzianowski rozrzucił piłeczki i zrobiły viral. Hudzik opowiedział o filmie, serialu, roku prezydenckim i ministrach, których było w tym roku 2,5 (dwie i pół). Posłuchajcie podsumowania roku, całość znajdziecie na naszym kanale na YT. Linki zostawiamy w storkach i w bio.#itakitobyłrokwkulturze#mintmagazine

W najnowszym odcinku „I taki to jest miesiąc w kulturze” redakcja Mint omawia najważniejsze premiery i wydarzenia listopada. W podcaście wzięli udział: Aleksander Hudzik, Kinga Sabak, Angelika Kucińska i Michał Walkiewicz.W części filmowej dużo miejsca zajmuje „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego. Prowadzący analizują sposób, w jaki film przedstawia mechanizmy przemocy domowej – okres tak zwanego „miesiąca miodowego”, wycofywanie zeznań przez ofiary oraz powroty do znanych, choć krzywdzących schematów – oraz podkreślają, że Smarzowski unika estetyzowania brutalności. W rozmowie o serialu „Heweliusz” (Netflix) prowadzący zwracają uwagę na sprawną narrację i udane role Justyny Wasilewskiej oraz Piotra Żurawskiego, jednocześnie podkreślając, że scenariusz celowo odchodzi od faktów i tylko nawiązuje do realnej historii katastrofy. „Rocznica” Jana Komasy pojawia się jako przykład ambitnej próby wejścia polskiego reżysera w amerykański kontekst polityczny – film opisuje rodzącą się konserwatywną rewolucję w USA, obserwowaną z perspektywy jednej rodziny.W części muzycznej omawiany jest album Rosalíi „Lux”, krytykowany za nieudane połączenie muzyki elektronicznej z partiami Filharmonii Londyńskiej. Zdaniem redakcji ten projekt, mimo imponujących założeń (13 języków, wątki mistyczne, gościnny udział Björk czy Yvesa Tumora), nie wnosi nowych rozwiązań i opiera się na efektownym, ale i powierzchownym zestawianiu estetyk. W przeciwieństwie do „Lux” dobrze ocenione zostają dwa powroty: Juany Moliny z albumem „Dogga”, w którym artystka łączy folk z eksperymentalną elektroniką i nagraniami terenowymi, oraz Tobiasa Jesso Jr. z płytą „s h i n e”, reprezentującą klasyczne, melodyjne songwritingowe podejście znane z jego wcześniejszej twórczości.Alek Hudzik omawia paryską wystawę Magdaleny Abakanowicz „La trame de l'existence” („Tkanina istnienia”) w Musée Bourdelle. Ekspozycja obejmuje kilka dekad twórczości artystki: wczesne figuracje, monumentalne abakany, prace z Biennale w Wenecji oraz późniejsze realizacje rzeźbiarskie. Chronologiczny układ pozwala śledzić rozwój jej języka i sposób, w jaki przechodziła od miękkich struktur włóknistych do monumentalnych form przestrzennych.W Warszawie trwa natomiast wystawa „Kwestia kobieca. Sztuka i walka 1857–2022” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej, którą kuratorka Alison Gingeras przygotowywała przez pięć lat. Zgromadzono na niej 190 prac artystek z różnych krajów i podzielono ją na dziewięć bloków tematycznych dotyczących między innymi cielesności, praw reprodukcyjnych, pracy opiekuńczej, przemocy, reprezentacji w przestrzeni publicznej i codziennych doświadczeń kobiet.W części literackiej podcastu pojawia się kwestia nieuprawnionego wykorzystania fragmentów reportażu Kaliny Błażejowskiej „Bezduszni” w książce Jarosława Molendy „Zbrodnia w Kobierzynie”, co wywołało szeroką dyskusję o tym, czym jest cytat, a czym jest kradzież własności intelektualnej cytowania, oraz o etyce pracy w literaturze faktu. Redakcja omawia również książkę Mateusza Górniaka „Pięć adaptacji”, w której autor bierze na warsztat elementy polskiej popkultury – m.in. serial „M jak miłość”, klipy z YouTube i codzienne internetowe narracje – i traktuje je jako materiał do opisu współczesnych emocji, języka i doświadczeń pokolenia wchodzącego w dorosłość na przełomie lat 90. i 2000.