euroradiofm

25 сакавіка беларусы па ўсім свеце адзначаць 108-ю гадавіну абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі — Дзень Волі. У розных краінах адбудуцца імпрэзы, сустрэчы, акцыі і культурніцкія падзеі, прысвечаныя гісторыі БНР і сучаснай барацьбе за свабодную Беларусь. Ужо відаць, што святкаванне расцягнецца на тыдзень мінімум. Хтосьці пачынае святкаваць Дзень Волі ўжо 21 сакавіка, сумяшчаючы яго з Гуканнем вясны і ператвараючы ў своеасаблівае “Гуканне волі”, а недзе беларусы збяруцца разам 29 сакавіка. Але відавочна, што ў тым ці іншым фармаце і ў розныя дні, але Дзень Волі-2026 ахопіць цэлы свет.

У якім фармаце пройдзе святкаванне Дня Волі ў ЗША, Канадзе і Вялікабрытаніі, і ў чым яго адметнасці? Ці захоўваецца цікавасць да гэтай даты ў мясцовых беларусаў, і як на гэтую цікавасць уплываюць пагрозы з боку рэжыму Лукашэнкі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць экспертка па беларускай дыяспары, лідарка суполкі беларусаў Сан-Францыска, сябра Асацыяцыі беларусаў у Амерыцы (АБА) Надзея Нортан, сакратарка Згуртавання беларусаў Канады Алена Лявончанка, актывіст беларускай дыяспары Вялікабрытаніі, заснавальнік і галоўны рэдактар выдавецтва “Skaryna Press” Ігар Іваноў і старшыня Аргкамітэта святкавання Дня Волі, пісьменнік Павел Севярынец

Перамовы Коўла і Лукашэнкі — калі ў лазню? — Еўразум за 20 сакавіка | Новости Беларуси за 20 марта by Euroradio

Пасля 2020 года ў Польшчу пераехала мноства сямей з дзецьмі. І гэтыя дзеці пайшлі ў мясцовыя садкі і школы. Частка — адаптавалася, вывучыла мову і пачувае сябе як дома. Іншыя — закрыліся, бо інтэгравацца не атрымліваецца. Адсюль — булінг, як з боку дзяцей, так і дарослых.

Як дапамагчы беларускім дзецям? Як размаўляць з польскімі чыноўнікамі ад адукацыі, каб яны звярнулі ўвагу на праблему? Чаму гэтае пытанне — палітычнае? Пра гэта ды іншае размаўляем з Таццянай Крапіневіч — настаўніцай года ў Беларусі і настаўніцай матэматыкі ў адной з варшаўскіх сярэдніх школ. А яшчэ падчас эфіру Таццяна зробіць важную заяву.

Па выніку перамоў Джона Коўла з Лукашэнкам на волю выйшла 250 чалавек. Сцвярджаецца, што ўсе яны з тых, хто “быў асуджаны за злачынствы экстрэмісцкай скіраванасці”. Гэтым разам толькі 15 чалавек былі дэпартаваны з краіны, а 235 атрымалі магчымасць застацца на радзіме. Пакуль што. Наўзамен Мінск атрымаў ад ЗША зняцце санкцый з "Белінвестбанка", Банка развіцця Беларусі і Міністэрства фінансаў. Таксама з санкцыйных спісаў будуць выключаны Беларуская калійная кампанія і "Беларуськалій". Яшчэ ж і абяцанне прапрацаваць магчымасць візіту Лукашэнкі ў ЗША і аднаўлення працы амбасады. Нязменным засталася заганная практыка рэжыму: тым, каго дэпартуюць з краіны, не выдаваць пашпарты.

Ці можна лічыць візіт Коўла ў Беларусь і вынік яго перамоў з Лукашэнкам паспяховым? Ці можна лічыць тое, што большасць вызваленых засталіся ў Беларусі, прыкметай змяншэння ўзроўню рэпрэсій, і якія палёгкі даюць рэжыму знятыя санкцыі? Як разумець словы Коўла пра тых палітыкаў за межамі Беларусі, якія спрабуюць паказаць сваю нібыта далучанасць да перамоў, і чаму менавіта цяпер “выплыла” фота з Анжалікай Мельнікавай у мінскім спартзале? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аналітык інфармацыйнага агенцтва "Позірк" Аляксандр Класкоўскі

9 сакавіка на свабоду пры пасярэдніцтве ЗША выйшлі адразу 250 палітвязяў. І гэтае "памілаванне" адрозніваецца ад папярэдніх не толькі колькасцю вызваленых (больш, чым сумарна за ўсе папярэднія разы), але і ўмовамі вызвалення. Большасці вязняў "ласкава дазволілі" застацца ў Беларусі.

Вашынгтон расплаціўся за зняволеных часткай санкцый. Наколькі гэта падтрымае беларускую эканоміку, якая, мяркуючы па статыстычных паказчыках, пачала пакашліваць? І ці зможа Лукашэнка патлумачыць сваім падначаленым, чаму цяпер вызваляе людзей, якіх раней трэба было хапаць, хапаць і хапаць?

Пра гэта і шмат што іншае размаўляем з блогерам Аляксандрам Кныровічам.