euroradiofm

Гадавіна вайны і вызваленне Лёгкай — Еўразум за 24 лютага | Новости Беларуси за 24 февраля by Euroradio

Рэдакцыя часопіса “Культура. Нацыя”, які шмат гадоў выдаецца дзеячамі беларускай дыяспары Канады, звярнулася з адкрытым лістом да “асоб і арганізацый беларускага нацыянальнага руху ў замежжы”. Атрымальнікамі звароту пазначаны Святлана Ціханоўская, як кіраўніца Аб’яднанага пераходнага кабінета, кіраўнік НАУ Павел Латушка і старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла. Звяртаючы ўвагу на неабходнасць “вырашэння палітычнага і гуманітарнага крызісу ў Беларусі”, аўтары звароту прапануюць “План трох крокаў”, якія, на іх думку, “могуць паспрыяць вырашэнню крызіснай сітуацыі ў Беларусі”.

Чаму, на думку аўтараў звароту, менавіта цяпер найбольш спрыяльны момант для вырашэння крызіснай сітуацыі ў Беларусі? Чаму гаворка вядзецца пра аб’яднанне толькі трох структур — АПК, НАУ і Рады БНР, і якім гэтае аб’яднанне бачыцца, на якіх прынцыпах? Што прымусіць рэжым і Лукашэнку пайсці на перамовы з такім аб’яднаным Урадам, і ці гатова Рада БНР дзяліцца сваёй легітымнасцю з іншымі, “маладымі” структурамі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае старшыня аўтарскага аддзела Згуртавання беларусаў Канады, рэдактар вэб-часопіса “Культура. Нацыя”, актывіст беларускай дыяспары Атавы, паэт Пётра Мурзёнак

У Беларусі эканамічная павестка зноў становіцца трывожнай: студзеньская статыстыка паказвае зніжэнне ВУП і прамысловай вытворчасці, але разам з тым застаецца пытанне — ці надоўга гэтая стабільнасць і чаго чакаць ад курсу ў бліжэйшыя месяцы?

Паралельна ўлады плануюць падпісанне пагаднення аб будаўніцтве трэцяга энергаблока БелАЭС, абмяркоўваюць падтрымку айчынных тавараў і льготныя крэдыты для іх прасоўвання. Наколькі гэта рэальныя меры падтрымкі эканомікі ці спроба згладзіць трывожныя сігналы?

Пра гэта і не толькі ў эфіры Еўрарадыё гаворым з эканамісткай Анастасіяй Лузгіной.

Напярэдадні чарговай гадавіны пачатку вялікай вайны ва Украіне прэзідэнт Зяленскі ўхваліў персанальныя санкцыі супраць грамадзяніна Беларусі Аляксандра Лукашэнкі. Нагодай у тым ліку стала і тое, што шмат для каго ва Украіне вайна пачалася 24 лютага 2022 года ўварваннем расійскіх акупацыйных войскаў з тэрыторыі Беларусі. І працягнулася ракетнымі астрэламі, якія вялі расійскія вайскоўцы з нашай тэрыторыі. Але амаль 5 гадоў практычна ніякіх дзеянняў у адказ ад Кіева не было. Нават дыпламатычныя адносіны не скасаваў з Мінскам і ўхіляўся ад кантактаў з Ціханоўскай. Гэта таксама змянілася ў пачатку 2026 года.

Як змянілася Украіна, яе войска і яе грамадства за час вайны, і на што яны гатовы пайсці дзеля дасягнення міру? Як мілітарызацыя грамадства і вялікая міграцыя ўплываюць на дзяржаву? Што і каму Кіеў хоча даказаць, увёўшы санкцыі супраць Лукашэнкі і запрасіўшы Ціханоўскую? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітолаг, дырэктар украінскага Інстытута сусветнай палітыкі, эксперт iSANS Яўген Магда

Вайна ва Украіне пачалася не ў 2022 годзе, як шмат хто лічыць, а значна раней — у 2014-м. Калі, у адрозненне ад вялікага ўварвання (у тым ліку з тэрыторыі Беларусі) акупацыйных войскаў расійскай арміі, якія не хавалі сваіх сцягоў і прыналежнасці, па Крыме і Данбасе ішлі калоны “зялёных чалавечкаў”, атрадаў мясцовых шахцёраў ды банды Гіркіна, нібыта нічыйнай, але за “рускі мір”, адзіным рэальным супрацівам агрэсару сталі батальёны добраахвотнікаў. Простыя людзі, якія аб’ядноўваліся і былі ўмоўнай Вызвольнай арміяй. Такой арміяй, пра якую сёння разважаюць беларусы, спрачаючыся на тэмы сілавога сцэнара і ўзброенага супраціву. Часам такім сілавым сцэнаром пагражаючы нават сваім апанентам у дыяспары.

Што з сябе ўяўляе ўзброены супраціў, і ці можна лічыць украінскія добрабаты пачатку вайны прыкладам фарміравання Вызвольнай арміі? Чым адметныя метады ўзброенай барацьбы, і ці ёсць станоўчыя прыклады перамогі над рэжымам такімі метадамі? Ці актуальны для сённяшняй Беларусі ўзброены сцэнар, і пры чым тут барацьба з палітычнымі калегамі-апанентамі? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдатам гістарычных навук Яўгенам Красуліным