EWANGELIA MIŁOŚCI DO SIEBIE

Zewsząd słyszymy, że akceptacja siebie jest podstawą zdrowego życia psychicznego - powstały na ten temat niezliczone rolki, podcasty, mniejsze i większe filmiki.
Zresztą, sama świadomość fundamentalnego znaczenia samoakceptacji, jeszcze niewiele zmienia. Taka refleksja jest zbyt ogólna.
Dopiero dostrzeżenie w jaki konkretnie sposób odrzucamy samych siebie może być początkiem drogi uzdrowienia zarówno psychicznego, jak i duchowego, ponieważ i tej sfery życia także dotyczy ten problem.     Często nam się jedynie wydaje, że siebie akceptujemy, jednak każdy poważniejszy kryzys obnaży to dobre mniemanie o sobie. Inni nawet nie zauważają jak siebie traktują.A są i tacy, którzy doskonale dostrzegają jaką robią sobie krzywdę, mimo to nie potrafią przestać to robić.
Wszyscy więc musimy zrozumieć proces odrzucania siebie. Nie ma osoby, która by w jakiś sposób siebie nie akceptowała. To wynika z procesów introjekcji, jakie dokonują się w naszym dzieciństwie. Jeśli więc chcemy nauczyć się akceptować siebie, musimy dostrzec własne introjekty.

Dodajmy nieco pikanterii do naszych podkastów. Tyle mamy tutaj treści duchowych, a jeszcze więcej psychologicznych, że może nadszedł czas na więcej cielesności, takiej jak seksualność.
Tak by się wydawało, bo w przypadku człowieka wcale nie odbiegamy przy tej okazji ani od treści psychologicznych, ani nawet duchowych. Zresztą, nawet od strony biologicznej bardzo różnimy się od zwierzęcych krewnych. Utraciliśmy feromony, które niemal u wszystkich kręgowców(pomijając ptaki) są podstawowym nośnikiem kojarzenia płciowego. Ich stratę zastąpił wizualny charakter stymulacji seksualnej, jak głosi teoria listka figowego.
Człowieka wyróżnia także cała sfera psychiczna, którą opisujemy mianem miłości. A ponieważ to Bóg łączy mężczyznę i niewiastę, zatem nasza seksualność ma także duchowy wymiar.

Pokora od wieków była uznawana za jedną z najważniejszych cnót duchowych. Dziś poza osobami religijnymi nie budzi zbytniego zainteresowania. To błąd! ·     Nawet psychologia pokazuje, że jej znaczenie wykracza daleko poza sferę religijną. Skromność nie oznacza uległości ani słabości. Wręcz przeciwnie, pokora wymaga odwagi i jest aktem prawdziwej wolności. Nie każdy potrafi spojrzeć na siebie realnie, by dostrzec swoje wady, a tylko dzięki temu można się zmienić. Postawa skromności pozwala traktować porażki jako naturalną część procesu dojrzewania.
Z kolei w życiu duchowym pokora ma tak zasadnicze znaczenie, że bez niej relacja z Bogiem jest ułomna i nie może być owocna. Dopiero świadomość bycia stworzeniem wobecwielkości Stwórcy pozwala doświadczyć Boga w sercu i jego działania w życiu.

To jeden z ciekawszych psychologicznych tematów i to dla wszystkich, nie tylko dla tych, których fascynuje działanie umysłu.   Kto z nas nie chciałby wiedzieć kim jest, albo kim jest moja najbliższa osoba, lub moje dzieci, albo rodzice? Tak więc porozmawiamy o osobowościach, które też nazywamy charakterami. Są to wzorce funkcjonowania zarówno myślenia, jak i działania, które są nabyte w tokunaszego rozwoju, zazwyczaj w wieku przedszkolnym, lub nawet wcześniej. Tak, czy inaczej, struktura charakterologiczna jest rezultatem funkcjonowania w rodzinie w przeciwieństwie do temperamentu. Ten ostatni jest wrodzony i wynika z wrażliwości układu nerwowego.

Zwykliśmy uważać moralność za właściwość człowieka, ale coraz częściej badania pokazują, że jej korzenie sięgają głęboko w świat zwierząt. W stadach ssaków można dostrzec zalążki zasad, które u ludzi przybierają postać kodeksówmoralnych – lojalność, solidarność, a nawet coś, co przypomina poczucie sprawiedliwości.
Nawet niektóre nasze emocje, takie jak wstyd, poczucie winy czy oburzenie, choć należą jedynie do gatunku ludzkiego, ale również i one mają biologiczne podłoże i przez tysiącelat kształtowały więzi społeczne, pomagając przetrwać wspólnocie, zupełnie tak samo jak zwierzętom stadnym.
A jednak człowiek jest kimś więcej niż tylko ewolucyjnym efektem zachowań stadnych. Posiada wolną wolę, która pozwala nie tylko reagować instynktownie, ale świadomie wybierać między dobrem a złem. Podcast o moralności to opowieść o tym, jak z połączenia ciała i ducha rodzi się sumienie – i jak wciąż próbujemy zrozumieć, czy nasze wybory naprawdę są wolne i z czego wynikają.