EWANGELIA MIŁOŚCI DO SIEBIE

Zainteresowanie sektami zaczęło się od moich osobistych poszukiwań religijnych w obszarze buddyzmu i new age, a potem przerodziło się to w próbę zrozumienia zjawisk,które przyciągają ludzi obietnicą sensu i bezpieczeństwa.
Przez lata rozmawiałem z osobami zagubionymi w destrukcyjnych grupach, zwłaszcza Świadków Jehowy lub byłych członków tego wyznania, zdarzało się równieżrozmawiać ze zrozpaczonymi rodzinami.
Odkryłem, że to nie inna wiara powoduje, że mamy do czynienia z destrukcyjną grupą, albo że zagrożeniem jestoddzielenie się od większego wyznania. Istotą sekt jest psychomanipulacja, która nie omija także ortodoksyjnych katolickich środowisk. 
W Kościele istnieją nie tylko wspólnoty zdrowe i budujące, ale zdarzają się również nadużycia władzy, czy wręcz niecne wykorzystanie osób, zagubionych między gorliwością, a uległością. Obecny podcast ma na celu zrozumienie na czym polega problem sekt.
Przyjrzymy się także fałszywym zarzutom o sekciarstwo, co może być wcale nie mniejszym problemem niż same destrukcyjne grupy. Bywa że takie pomówienia stają sięusprawiedliwianiem własnego, nieuczciwego postępowania oskarżycieli, czego także doświadczyłem.

Problem marginalizacji różnych grup społecznych jest w obecnych czasach szeroko omawiany. Dużo mówimy o wykluczeniu, np., mniejszości narodowych, religijnych albo seksualnych, a także imigrantów, bezdomnych, ubogich albo niepełnosprawnych. Na temat integracji niektórych z tych grup toczymy czasem zacięte spory ideologiczne.
W Kościele debata nad marginalizacją wielu osób również jest coraz żywsza, ale nie o te same grupy zawsze chodzi. Wierzący nie mają wątpliwości, że należy pomagać biednym i innym pokrzywdzonym przez los, ale już mniejszości seksualne budzą duże emocje. Ale są też inne grupy, których uczestnictwo w Kościele jest podważane – jak rozwodnicy w nowych związkach, albo żyjący w związkach partnerskich, czy porzucający kapłaństwo. Są też tacy, którzy sami się marginalizują, nie akceptując praktyk duchownych, albo też sami doświadczyli podłości. Zastanówmy się dzisiaj nad sytuacją tych osób w Kościele katolickim.

Cierpienie, które dotyka każdego, może nas doświadczyć w różny sposób – może nas złamać, albo nawet zbudować, zgodnie z powiedzeniem Fryderyka Nietschemu: „Co cię niezabije, to cię wzmocni.”
Wszystko zależy od nadziei, która sprawia, że nawet w najciemniejszych chwilach odnajdujemy w sobie siłę do przetrwania. Ale bez niej łatwo możemy obsunąć się w otchłań przygnębienia.
Brak nadziei ostatecznie prowadzi do depresji, ponieważ stopniowo odbiera człowiekowi przekonanie, że jego działania mają sens i mogą cokolwiek zmienić. Gdy ktoś przestaje wierzyć w możliwość poprawy, rezygnuje z wysiłku, ogranicza aktywność.
To proces dotykający każdego obszaru życia, także duchowego. Nawet najbardziej religijny człowiek w depresji doświadczy spadku swojej religijności. Być może siłą rozpędu nie zrezygnuje z pobożnych praktyk, ale nie ochroni go to przed utratą ufności w Boga, a może nawet wiary w Niego. Jego relacja z Panem wyda mu się jałowa i bezwartościowa, co może zinterpretować jako efekt swojej grzesznościi duchowej słabości. Wobec tego popadnie w jeszcze większe poczucie winy, pogłębiając tym samym depresję.
Osłabienie duchowości nie wynika jednak z niewystarczających starań, słabej modlitwy, albo braku wiary. Jest dokładnie odwrotnie – to właśnie one są rezultatem, jednak nie czynników duchowych, ale psychicznych.

Młodość to czas pełen sprzeczności – z jednej strony bunt, energia i marzenia, z drugiej niepewność, trudne pytania i pierwsze poważne wybory, przeżywamy pierwsze miłości i zdrady, największe fascynacje i słomiany zapał, mamy najdziwniejsze pomysły, które potem wspominamy z rozbawieniem, rozrzewnieniem albo zażenowaniem.
Ale także właśnie wtedy odkrywamy siebie. To okres, w którym kształtuje się nasza tożsamość, a decyzje, którepodejmujemy, potrafią wpłynąć na całe życie.
Temat zainteresuje nie tylko nastolatków, ale i rodziców, których dzieci mają już kilkanaście lat, albo młodsze, które szybko dorosną do tematu podcastu.  W tym odcinku spróbujemy zrozumieć chaos lat nastoletnich, kiedy wykuwa się prawdziwa duchowość.

Spotkanie z drugą osobą, to nie jest łatwe zadanie. Nie wszystkie nasze kontakty powinny być głębokie, ale na pewno niektóre na to zasługują, wymieniając choćby relację przyjacielską, terapeutyczną, albo małżeńską. A już najbardziej wymagające jest spotkanie z Bogiem w modlitwie. To właśnie wtedy człowiek powinien mieć najbardziej szczerą i otwartą komunikację, dlatego że tylko wtedy będzie ona go zmieniać. A oto właśnie chodzi w duchowości – aby się stawać lepszym człowiekiem. I to jest główny powód dlaczego właśnie na tej relacji dziś się skoncentrujemy najbardziej, pamiętając jednak że głębokie spotkanie możemy mieć również w innych relacjach.